Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

terito executōnē futuro. Primo caſu qn̄ factuꝫ executio ſūt de p̄terito certū eſt ꝯſtitutio ad talia extendit̉. vt in. c. ij.. e. qd̓ eſt verū ſiue ſtatutum de nouo inducat delictū ſiue factū dānatumaugmētet penā. vt in. d. cle. j. de vſur. Si aūt factum eſt ꝑtim de p̄terito ꝑtim de futuro. exēpluꝫī cle. j. de teſta. emanauit ibi ſtatutū vt rectores hoſpitaliū teneant̉ reddere ratōem de negocijs gerēdis. aliqui rectores tꝑe ꝯſtitutōis aliqua admīſtrauerant aliqua in eodē anno erāt adminiſtrandanunquid teneant̉ reddere ratōeꝫ de toto anno ex aliqua negocia illiꝰ anni erant geſta aliqua gerenda. glo. notabil̓ ibi dicit ſi gerēda ſunt oīnoſeꝑata a geſtis tenent̉ reddere rationē de gerēdisſecus ſi ſunt ſeꝑata ſed oīno ꝯnexa geſtis. ſic̄em̄ tenet̉ de geſtis ita nec de gerendis exqͦ omnino habent depēdentiam a geſtis. idē dic in ſimilibus terminis. tene hoc menti. qꝛ facit ad ml̓ta. Si ꝟo cōſtitutio reſpicit factū de p̄terito ſed executionē de futuro. tūc ſi ꝯſtitutio reſpicit executōnem extendit̉ ad ip̄am executionē. pone exemplūin cle. vt hi qui de eta. quali. ibi bo. glo. huncdicit eſſe caſuꝫ do. An. in. c. tu. de vſur. illudc. apponēdo penā ꝯcernebat executionē actus.d̓r in. c. tu. dꝫ extendi ad vſurarios etiā p̄teritos. iſte intellectꝰ videt̉ ſatis bonꝰ. Sed poſſet calūniari. quia pena delicti licet veniat executiue addelictū. tn̄ debet imponi ẜm legē exiſtentē tꝑe delicti vt in. l. j. ff. de pen. in. c. fi. j. de ſen. excō. ideodarē aliū intellectū ibi ſtatutū ꝯcernebat ordinatoria iudicij. ibi decidit̉ qual̓r debeat decidicauſa vſuraꝝ. ſed qual̓r vſurariꝰ debeat cōpelli adreſtitutōꝫ vſuraꝝ. illa ꝯſtitutio debebat extēdiad futurā executionē. ſicut in ſil̓i no. dicit Bar. ind. l. oēs ppl̓i. Si ſtatuto cauet̉ debitor de quoſtat inſtrumentū gͣuarētigiatū debeat capi. hecꝯſtitutio extendit̉ ad debitorē ad inſtr̄m ꝯfectuꝫante ſtatutū. qꝛ dat modū decidēdi cāꝫ. ſꝫ p̄ꝑādiet ordinandi iudiciū. qd̓ qͥdē iudiciū eſt de futuro.ita dicendū ī ꝓpoſito Aut ſtatutū ꝓcedit nouodādo ſolēnitatē ad actū. ſi actꝰ eſt inchoatꝰ nonꝑfectus extendit̉ ad illū. l. ꝯͣctus. C. fi. iuſtrū. Siautē actus eſt perfectus ſed pēdet quo ad effectū.exemplum ſtatutum dat formaꝫ teſtamentis ſi teſtamenta ſūt ꝯdita lꝫ pēdeant vſqꝫ ad mortē teſtatoris. tn̄ īcludunt̉ in nouo ſtatuto. vt ē tex. in. l.iubemꝰ. C. teſta. qn̄qꝫ ſtatutū dat exceptōꝫ vl̓ tollit tūc ſi exceptio orit̉ tꝑe actꝰ extēdit̉ ad actūteritū. ſecus ſi exceptio orit̉ pꝰ ſtatutū. exemplū venit noua lex qua cauet̉ vt fideiuſſor poſſet ſe defendere ꝯtra creditorē ſi debitor principalis pn̄s eſt.vel pone exemplū ſi ſtatutū dicit ꝯtra inſtr̄m publicū poſſit opponi exceptō ſimulatōis. nunqͥdextendat̉ ad inſtrumēta priꝰ ꝯfecta? hec ſil̓ia decidi p̄dica. Et ex p̄dictis omnibꝰ habes etiā incidēter deciſuꝫ vtrū pena debeat apponi ẜm ſtatutū antiquū qd̓ vigebat tꝑe delicti. aut ẜm ſtatutū nouuꝫqd̓ viget tꝑe ſnīe. de hac qōne vide plene Bar.recitantē multa dicta antiquoꝝ in. d. l. oēs ppl̓i. Fnaliter ꝯclude ſic. quedā eſt pena ordinaria in

illa imponēda debet haberi reſpectus ad tp̄s delicti. ſic ꝓcedit lex prima. ff. de pe.. c. fi. ſen. excō. Quedā ē additio pene vel diminutio que ſit excauſa. nam iudex ex pōt minuere vel augere penam ordinariā etiā ſi eſſet pena ſtatuti. vt in. l. qͥdergo. §. pena grauior. ff. de his qui no. infa. et ibiexp̄ſſe Bar. inducit ad ſtatutū. facit qd̓ le. no. inc. licet.. de pen.. ij. q. iij. ī. §. notandū. in hac pena ꝯſiderat̉ tp̄s ſnīe delicti. Et ita ẜm euꝫ pōtintelligi tex. qui videt̉ multū ꝯtrarius p̄dictis in. l.pe. ff. ſi ex nox. cauſa aga. vbi ſeruꝰ delinq̄ns ī ſeruitute accuſatꝰ de libertate punit̉ vt ſeruꝰ. ſedvt liber. Nam in diminuendo vel augendo penāiudex hꝫ reſpectū ad tp̄s ſententie. qd̓. Undead ꝓpoſitum aūt ſtatutū antiquuꝫ imponebat pe ordinariā dꝫ imponi illa pena. aut infligebatpenā grauem vltra qͣꝫ meret̉ delictuꝫ. puta ꝓpterguerram. tūc exquo ſtatutū nouū reducit penaꝫad delictū ceſſauit ille rigor debet iſte puniri ẜmprimū ſtatutū. tn̄ aduerte qꝛ quatenus dixi ꝯſtitutō declaratiua extendit̉ ad p̄terita. dicit do. An.hoc veꝝ niſi reꝑiat ꝯſuetudinē eſſe in ꝯtrariū. all̓.d. c. j. de poſtu. p̄la. in ꝟbo de cetero. qd̓ limitat niſi ſtatutū declararet irrationabilitatē ſtatuti ꝯſuetudinis. quia tūc extendit̉ ad p̄terita. alle. glo. ī cle.ij. de re. ec. alie. he limitatōes ex toto placēt.quia ꝯſuetudo rōnabilis validat actū. ſed defēdit a pena tꝑali. nec liberat a culpa. vid̓ bo. tex.glo. in. c. deniqꝫ. iiij. di. in. c. venerabilis.ſue. Unde dicerē aut ꝯſuetudo ꝯͣria eſt dubiaqꝛ ius ꝯtrariū erat multipliciter intelligibile. tūcpoſſet ꝓcedere dictū do. An. ſic intelligat̉ glo. ī. d.c. j. de poſtu. prela. aut apud viros doctos illa conſuetudo erat irrationabilis. tūc licet forte libereta pena. vt ī. d. c. venerabil̓. tn̄ inualidat actūvt ibi. De reſcriptis. ℟ica. Uiſo de ꝯſtitutionibꝰ qꝛ paꝝ eſt iura cōdere niſi ſint miniſtri qui ea exequant̉. vt in. c. cōmiſſa. declec. li. vj. in. c. vbi ꝑiculū. §. p̄terea. e. ti. li. Ideopoſt ℟icā p̄dictā auctor intendit tractare de mīſtrꝭiuris. Et qꝛ vt plurimū dant̉ reſcripta. id̓o p̄mittit hāc ℟icā. Pro cuiꝰ declaratione quero quid eſtreſcriptū. Hoſt. in ſūma. e. ti. ꝯcludit eſt illud qd̓ab apl̓ico ſeu principe reſcribit̉ ad ꝯſultationē relationem ſeu intimationem alterius vel alicui indulgendo. Tamen dic clarius et melius reſcriptuꝫ poteſt ſumi generaliter largo modo. tunccōprehendit priuilegium et beneficium principis alia reſcrpta que emanāt ad iuris obſeruantiaꝫ. ita ſumit̉ in ti. ſub rubrica de reſcriptis tractat de priuilegijs lr̄is beneficialibus de lr̄is adlites. Qn̄qꝫ ſumit̉ ſtricte reſcriptū. tūc reſcriptuꝫꝓprie eſt id qd̓ princeps ſcribit ad iuris obſeruantiam vt qn̄ cōmittit cauſaꝫ decidēdā inter aliquos.Priulegiū vero eſt papa aliquid reſcribit cōtraius. dicit̉ priuilegiū. q. lex priuata non cōis. iij.di. priuilegia. Bn̄ficiū vero eſt nomen generale. ſꝫ