I

De conſti.

dam ſaltē ex redditibꝰ ſuꝑexcreſcentibꝰ. vt. c. relatū d̓ p̄ben. ad hͦ ius ꝯſecutiuū tollēdū tēdebat iſtaꝓteſtatio. vn̄ colligit ꝙ ꝓteſtatio tendens ad tollēdum ius qd̓ venit ꝯſecutiue ad factū ex iurꝭ diſpoſitōe nō valet ſeu tollit̉ ꝑ explicationē actꝰ. ¶ Contra hͦ oppo. d̓. l. ꝑ ſeruū. ff. d̓ vſu ⁊ habi. §. j. vbi tex.no. videt̉ innuere ꝯtrariū. ſi em̄ teſtator legat vſufructū alicuiꝰ rei ſine vſu nō valet legatum. qꝛ vſufructꝰ nō eſt ſine yſu. ita receptio debebat hic inualidari exquo tollebat̉ ſubſtantia negocij. So. hecmateria ꝓteſtatōis eſt multū ꝓlixa ⁊ ꝑiculoſa. et ſivis plene inſtrui ⁊ fundamētaliter vide ꝑ Io. an.poſt Io. mo. in regula in generali de regū. iur̄. inmer. ⁊ ꝑ Bar. in. l. non ſolū. §. morte. ff. d̓ ope. no.nū. Do. An. tractat aliqua hic ſed non ita plene vttangā in p̄dictis locis. Attingā ſuccīcte nō ad euacuandū materiā ſꝫ ꝓ aliqua generali inſtructioneſaltē quo ad declarandū articulū huius. c. vn̄ dicēdum ꝙ aliqn̄ ꝓteſtatio venit ad tollendū id qd̓ venit ꝯſecutiue ad factū. pone exemplū vt. .sͣ. qn̄qꝫ ꝓteſtatio eſt ꝯtraria facto. ⁊ d̓r ꝯtraria quādo factū⁊ ꝓteſtatio ſe nō cōpatiunt̉ ſed ſunt oīno ꝯtraria.exemplum ſi ꝓteſtor ꝙ nō intēdo ꝯtrahere matrimoniū cū berta ⁊ tn̄ poſtea de facto ꝯtraho cū illa.qn̄qꝫ ꝓteſtatio venit ad declarandū factū ml̓tipliciter intelligibile ⁊ ad dandū intellectū ꝯͣ cōem intelligētiaꝫ. ¶ Circa primū diſtinguit h̓ do. An. quiaaūt ꝓteſtatio fit ſuꝑ dependētibꝰ a mera facultatoꝓteſtantis ⁊ valet ꝓteſtatio. vt. d. l. ꝑ ſeruū. ⁊ poneexemplū vt sͣ. Aut ꝓteſtatio ſit ſuꝑ dependentibꝰa ꝯſenſu ⁊ poteſtate duoꝝ .ſ. ꝓteſtantis ⁊ alteriustūc ſi fit ſine ꝯſenſu ꝑtis tollit̉ ꝓteſtatio ꝑ explicatōnem alteriꝰ actus. quia qui vult an̄cedēs vult ⁊ cōſequēs. nec poſſuꝫ ego ꝓteſtari in p̄iudiciū alteriſine ꝯſenſu illiꝰ. ad hͦ quod no. in. c. fi. de ꝯdi. app.Aut habet̉ ꝯſenſus ꝑtis ⁊ valet ꝓteſtatō vt ibi no.allegat etiā. c. diaconi. xxviij. di. vbi. tex. dic̄ ꝙ ſi ordinādꝰ in diaconū ꝓteſtet̉ ep̄o ꝙ nō vult ꝯtinere ſꝫvxorē ducere ⁊ ep̄s cōſenſit ſi ordinatꝰ poſtea ducat vxorē remanet in miniſterio ⁊ excuſatur ꝓpterep̄i lnīam. ⁊ ſic videt̉ īnuere do. An. ꝙ teneat mr̄imoniū qd̓ nō puto veꝝ. ⁊ Archi. ibi exp̄ſſe tenet cōtrariū. ſed ponderat̉ ibi ep̄i lnīa qͦ ad hoc. vt diaconus non deponat̉ ꝓpter delictū. vnde non dicitibi tex. ꝙ remaneat in matrimonio ſed in miniſterio. ¶ Item tenēdo ꝯtrarium ſequeret̉ abſurduꝫꝙ ep̄s poſſet dare lnīam ꝯſtitutis in ſacris ꝯtrahēdi mr̄imoniū. ⁊ dic ꝙ ſolū ibi valet ꝓteſtatio reſpectu pene depoſitionis euitande. pone exempluꝫ īc. cumana. de elec. vbi ſi habens vocem admittitur ad electionem cuꝫ ꝓteſtatione ꝙ vox ſua noncōputet̉ in nūero. ſi ꝯſentit ꝓteſtationi fit ei p̄iudiciū. ¶ Qn̄qꝫ ſit ꝓteſtatio in nō depēdentibꝰ a poteſtate ꝑtiuꝫ ſed ex iuris diſpoſitione ⁊ nō valet proteſtatio. ⁊ iſto caſu intellige iſtū tex. naꝫ non dependet a poteſtate canonicoꝝ vt quis ſit canonicus ſine p̄bēda vl̓ vt nō ꝓuideat̉ receptis ex ſuꝑexcreſcētibus redditibꝰ ſed ꝓuenit ex iuris diſponē. id̓o ꝓteſtatio in ꝯtrariū nō valet. hoc dictū videt̉ ipſa veritas prima fronte. ſed bene pōderādo multiplicit̓

poteſt impugnari. nā ius nō impugnat vt quis ſitcanonicus ſine p̄benda ſi al̓s pōt ſuſtētari. immolaudabit̉. hoc vult Inno aꝑte in. c. fi. de cleri. nō reſi. ⁊ ad idē tex. c. ſctōꝝ. lxx. di. vbi d̓r ꝙ nō dꝫ qͦs eēcanonicꝰ p̄bēdatꝰ ī diu̓ſis eccleſijs qͣſi īnuat ꝙ ī diu̓ſis eccl̓ijs poſſit pl̓es canōicatꝰ hr̄e. qꝛ vtile ē eccleſijs habere plures ꝯſiliarios ⁊ defenſoreſ. ar. lxiij.di. obeuntibꝰ. vnde pōt quis bona mente retinerep̄bendam ⁊ acceptare canonicatuꝫ. nec ius in hͦ reſiſtit dūmō ceſſet oīs fraus. ⁊ ſic ꝓteſtatio debuiſſꝫhic valere. qꝛ dependebat a voluntate ipſaꝝ ꝑtiuꝫCirca hͦ tn̄ aduerte ad aliquos caſus. aut em̄ fitpactū inter recipiendū ⁊ capitulū vt nihil poſſit peti ita ꝙ iſte ex cupiditate acquirendi canonicatū renunciat iuri petendi prebendā ⁊ nō valet receptioin canonicū tanqͣꝫ ſymoniaca. qꝛ remittit ius tꝑaleſibi ꝯpetens vt adipiſcat̉ ſpūale. vt eſt caſus in ſil̓iin. c. ꝑ tuas. iij. de ſymo. ita ꝙ hoc caſu dicerē hūctex. nō habere locū. qꝛ inficeret̉ ex toto actꝰ. aut ꝓteſtatio ſit bono aīo. qꝛ recipiendus hꝫ vnde viuat⁊ nō ex cupiditate ꝓceſſit. ⁊ tūc credo ꝙ poſſit recipi cū hͦ ꝙ nō petat p̄bendā illo tꝑe ꝑ ea que. sͣ. dixi.Ad iſtū tex. poteſt rn̄deri multipliciter ꝙ canonicinouiter recepti nō ꝯſenſerūt huic ꝓteſtationi. necapparet ex tex. iō cū iſte actus dependeret a facultate vtriuſqꝫ nō valet ꝓteſtatio niſi ꝑs ꝯſenſerit. vtno. glo. in. c. cumana. alle. videt̉ tex. ẜm vnū intellectu in. l. cū in plures. in. §. locator. ff. loca. tenetBar. in. d. §. morte. Item poteſt ſcd̓o iſte tex. intelligi ꝙ ꝓteſtatio fuit facta reſpectu p̄bendaꝝ antiqͣrum vel reſpectu bonoꝝ cōium tūc exn̄tiū. ⁊ italoquitur tex. nūc aūt petebāt̉ redditus ex poſtfactocreſcētes. vt clare colligit̉ ex pͥma ꝑte. c. ergo nō veniebant in aliqͦ ꝯtra illā ꝓteſtatōeꝫ. qꝛ ꝓteſtatio nōextēdit̉ ad futura veriſil̓r nō cogitata. ar. c. cuꝫ int̓P. de renū. maxīe cū iſti redditꝰ ſuꝑexcreſcenteshabeant hanc clauſulā annexā vt ꝓuideat̉ nouisex diſpoſitione iuris. ⁊ ꝑ has duas expoſitōes remanet clarꝰ ⁊ planꝰ intellectꝰ tex. ⁊ hoc quo ad primū. ¶ Uenio ad ſcd̓m .ſ. quid luris cū factū ſubſequens eſt ꝯtrariū ꝓteſtationi. ⁊ diſtingue vt. .sͣ. qꝛaut ſit ꝓteſtatio in dependētibꝰ a mera ptāte ꝓteſtantis. ⁊ valet ꝓteſtatio. exemplū ſi prius ꝓteſtorꝙ nō intēdo aliquid dicere ꝯtra fidē ſi poſtmoduꝫdico aliquid ꝯtra fidem defendit me ꝓteſtatio vtxxiiij. q. j. hec eſt fides. Itē pone exemplū in teſtatore qui dicit cui bis legauero ſemel legatū eſſe volo. ſi poſtea bis legat n̄ valet niſi vt vnū legatuꝫ. vtl. ſiquis in pͥn. ff. de le. iij. Item facit. d. l. per ẜuuꝫaut actꝰ pēdet a volūtate ꝓteſtantis ⁊ alteriꝰ. tuncſi ille ꝯſentit ꝓieſtationi iuuat ꝓteſtatio. vt. d. c. cūmana. ⁊ qd̓ no. in. c. fi. jͣ. de ꝯdi. appo. aut ille nō cōſentit ⁊ tunc ſi ꝓteſtatio fit ex cauſa probabili tenetꝓteſtatio. exempluꝫ infertur mihi metꝰ vt ꝯtrahāmatrimoniū cū berta. ſi ꝓteſtor ꝙ nō intendo contrahere licet ꝑ mētū exprimā verba apta ad matrimoniū nihilominꝰ valet ꝓteſtatio facta in ꝯtrariūvt in. c. lotharius. xxxj. q. ij. ⁊. c. j. quod me. cauſaſi aūt nō ſubeſt iuſta cauſa ꝓteſtādi tollit̉ ꝓteſtatōꝑ ꝯtrariū factū. nā quēadmodū ꝯditio mente retē

c 2