I
in. §. ſacramentū. ⁊ ſic remanent. vij. articuli tollēdo baptiſmū ⁊ diuidēdo pͥmū articulū in duoſ. Etaduerte ꝙ iſti articuli enūerati in glo. ꝯcernunt humanitatē. alij ꝟo dicunt vt refert glo. ꝙ ſūt. xij. ⁊ hͦreſpectu cauſe efficientis. qꝛ. xij. fuerunt apl̓i componētes ſymbolū. ⁊ quilibet appoſuit ꝑtem ſuam.Theologi cōmuniter tenēt vt refert Io. an̄. ꝙ ſuntxiiij. tenētes hͦ ex ꝑte materie. quoꝝ. vij. ꝯcernuntdiuinitateꝫ. vij. humanitatē. ad hͦ adducunt illudIo. xvij. hͨ eſt vita eterna vt cognoſcāt te ſolū deū⁊ ieſum xp̄m quē miſiſti ⁊cͣ. ⁊ ſic patet ꝙ in credibilibus ⁊ in articulis debent eſſe iſta duo occultū deitatis ⁊ myſterium humanitatis. de reliquiſ. vij. cōcernētibus humanitatē habes hic in glo. In alijsꝟo. vij. ꝯcernentibus diuinitatē. primus cōcernitdiuinā eſſentiā dū dicit̉ in ſingulari Credo in deūī hoc em̄ debemꝰ recognoſcere diuinā eſſe eſſentiā⁊ vnicā ſub̓am. Tres ꝟo ſequentes reſpiciunt ꝑſonas ipſius trinitatis dū d̓r. Credo in patrē. item ⁊in filium. itē ⁊ in ſpūmſanctū. reliqui ꝟo tres concernunt oꝑatōes ipſius trinitatis. quaꝝ prima cōſiſtit in collatione nature .i. in ip̄a creatione dū dicitur. Creatorē celi ⁊ terre. Scd̓a ꝯſiſtit in collatiōegratie dū dicit̉. Catholicā ſctōꝝ cōionē remiſſionēpeccatoꝝ. Tertia ꝯſiſtit in collatione glorie duꝫ infi. d̓r. Carnis reſurrectionē ⁊ vitā eternaꝫ. ⁊ ex hisiūctis illis enūeratis in glo. habent̉. xiiij. arti. vij.ꝯcernentes diuinitatē. ⁊. vij. humanitatem. ¶ Dicētes ꝟo ꝙ ſunt. xij. articuli dicūt ꝙ arti. cōcernentes ꝑſonas trinitatis nō ſunt tres ſed ꝙ faciūt vnūarticulū. vt credo ī patreꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpiritū ſctm̄. ⁊ ſicremanēt. xij. ſex ꝯcernētes diuinitatē ⁊ ſex humanitatem. ⁊ dicunt ꝙ incarnatio ⁊ natiuitas faciūtvnum articulū. ⁊ ſic faciūt ſex. qd̓ nō ꝓcedit ẜm rationē ſupradictā. Itē vt numerꝰ ſit cōpletꝰ diuidūtarticulū collatōis glorie vt carnis reſurrectionē etvitā eterna. ſꝫ p̄cedes opi. videt̉ verior ⁊ magꝭ euacuat myſteriū fidei. ¶ Circa ſcd̓m pͥncipal̓r examinandū .ſ. quid eſt ſcire explicite ⁊ qͥd implicite. dicēdum ẜm doc. ꝙ explicite eſt ſcire explicare articl̓osfidei diſtinguere ⁊ defendere. Implicite ꝟo eſt credere ẜm ꝙ eccleſia credit ita ꝙ ſuā fidē ſubmittit fidei eccl̓ie. ⁊ intantū valet hec fides laicis ꝙ ſi rōnenatural̓ motus credāt patrē maiorē filio vel alitererrent nō ꝓpter hͦ ſunt heretici. qꝛ nō eſt illa fideseoꝝ. ſed fides eccl̓ie cui ſe ſubmittūt. ⁊ hͦ veꝝ dummodo ꝑtinaciter nō defendant errorē ſuū. ad hͦ. c.dānamus. jͣ. e. in fi. ⁊. c. hec ē fides. xxiiij. q. j. Et aduerte ẜm Inno. qꝛ ẜm diuerſitatē hoīm q̄dā daturmēſura credēdi ⁊ ſciendi. nā laici adulti debent credere vnū eſſe deū remūeratorē oīm. ⁊ credere articulos fidei implicite. hāc menſurā debēt excedereclerici hn̄tes curā aīaꝝ. dn̄t em̄ ſcire articulos fideiexplicite. xxxviij. di. c. j. ⁊. ij. Ep̄i ꝟo debēt plus ſcire vt omni poſcenti reddāt rōeꝫ. xxxvj. di. §. ecce.xxxviij. di. oēs pſallētes. etiam deliberato ꝯſilio ſioportuerit ⁊ habito ꝯſilio cū ſapiētibus. Clericꝭ ꝟoinferioribꝰ qͥ nō habēt expēſas vt poſſint intēdereſtudio ⁊ habere mgr̄os ſed ꝓprijs manibꝰ ſibi victū querūt videt̉ ſufficere ẜm Inno. ſi credant im-
plicite ſicut ⁊ laici. dn̄t tn̄ aliqͥd plus ſcire de ſacramento altaris in quo quotidie verſant̉. ſꝫ ſi habentexpēſas tunc peccāt ſi nō inſtat vt plus ſciant qͣꝫ laici. vnde ſacerdos in foro penitentie dꝫ ꝑſcrutariquare nō ꝓfecer̄t in cognitōe fidei. an̄ ꝓpter groſſitatē ingenij. an̄ ꝓpter defectū expēſaꝝ. an̄ qꝛ p̄tulerunt cognitōi alia bona oꝑa. puta qꝛ intēdebātpauꝑibus. nā licet ob hāc cauſaꝫ impune p̄termittere hāc cognitōnē fidei. Itē ⁊ ſcīam iuris poſſuntp̄ferre cognitioni fidei ſi addiſcāt vt defendāt pauperes in iudicio. qꝛ hͦ eſt pietatis opꝰ. nō tn̄ debētita illā p̄ferre quo minus ꝓficiāt etiā in cognitōnefidei mō predicto. Laicos ꝟo hn̄tes talētū ingenijnō putat Inno. peccare ſi nō inſiſtunt cognitionifidei. qꝛ ad hͦ nō ꝟſat̉ eoꝝ ꝓfeſſio. ſatis em̄ eſt ꝙ talentū ingenij nō abſcōdunt in terra. ⁊ p̄dicta ꝓcedunt quo ad peccatū incurrendū. ſed quo ad hocvt quis iudicet̉ hereticus nō videt̉ dr̄ia. qꝛ clericꝰetiā litteratus errās in articul̓ fidei nō eſt hereticꝰſi ꝑtinaciter nō defendit ſuū errorē maxīe ſi crediteccl̓iam ſic tenere. vt in p̄all̓. c. dānamus. ⁊. c. hec ēfides p̄all̓. qd̓ no.Nō ſolet ſūmaIIINIIIEL. ri ſ ꝓ ſummadiuidit̉ in duas ꝑtes principales.ſecunda ibi vna vero. prima tractat de ſūma trinitate et eius operibus. de fide catholica ⁊ articulisfidei. ſecunda pars principalis tractat de ſacramentis. ⁊ primo de ſacram̄to euchariſtie int̓ſerēsde ſacramēto ordīs. ſcd̓o de ſacram̄to baptiſmi ibiſacr̄m. tertio de ſacr̄o penitentie ibi ⁊ ſi poſt. qͣrtode ſacr̄o ꝯiugij ibi nō ſolum. ¶ No. primo qualisdꝫ eſſe fides. dꝫ em̄ eſſe firma. ē em̄ firmitas animiꝯſtantia. qꝛ apprehenſiōe ita quis inheret vt aliqͦimpulſu ab eo euelli nō poſſit. vnde nō eſt vera fides vbi ē titubatio. ſed debet hō eſſe cōſtans ⁊ firmus in credendo. nā dubius in fide iudicat̉ infidelis. vt in. c. j. de here. Iteꝫ dꝫ eſſe ſimplex. qꝛ dꝫ qͥscredere ſine plica. nō aūt aliquid addere de ſuo vl̓diſtinguere. ſed ſimpl̓r credere ſicut credit eccleſiacatholica. ¶ Scd̓o collige ibi cōfitemur. ꝙ qͥs pōtꝯfiteri nō ſolū eā de quibꝰ habet verā ſcīaꝫ ⁊ cognitionē ſed etiā ea que firmiter credit. ſicut etiā patetin poſitionibꝰ ad quas quis rn̄det ꝑ verbū creditvt in. c. ij. de ꝯfeſſ. li. vj. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ꝑ glo. ⁊ in. c. cūcauſam. de iura. calum. ⁊. l. ij. C. eo. ꝑ Inno. in. c.ex lr̄iſ. de iureiur. ¶ No. ꝙ vnus ſolus eſt verꝰ deus. ⁊ d̓r verus ad dr̄iam fictoꝝ ẜm glo. vnde vt dicit. b. Tho. in cōmento huiꝰ ti. ideo deus dicit̉ verus. qꝛ eēntialiter ⁊ naturaliter eſt deꝰ. Alij ꝟo dicunt̉ dij ſeu dei ꝑ adoptionē ſeu ꝑ nuncupatiōemvel diuinitatis ꝑticipatiōem. vt psͣ. lxxxj. ego dixidij eſtis. nō em̄ ſunt veri dei. ſed dicunt̉ dei ꝑ adoptionē. qꝛ boni iudicant̉ filij dei. vt ibi ſequit̉. ⁊ filijexcelſi oēs ⁊cͣ. Quidā ꝟo dicunt̉ dei ẜm opi. errantium. vt. psͣ. lxxxv. dij eoꝝ demonia ⁊cͣ. Itē no.ꝙ verus deus eſt eternus immēſus ⁊ incōmutabilis. incomp̄henſibilis. omnipotēs ⁊ ineffabilis. ⁊declara vt in glo. Et ex eo ꝙ dicit ineffabilis pꝫ. qͥa