Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſum. tri. et fide catho.

De ſumma trinitate fide catholica. ℟ica. Glo. ꝯtinuat ℟icā fit ꝯtinuatio ad oſtēdendūordineꝫ in volumīe ſeruatū. debēt em̄ cōſtitutōesſub cōgruis titulis collocari. vt no.. ī ꝓemio etiam in ꝓemio li. vj.. C. de nouo codi. ꝯpo. in prima ꝯſtitutōe. poſſet al̓r ꝯtinuari. ſ ꝯtinuatō glo.ſufficit. materia ℟ice habet̉. xxiij. di. qꝛ ep̄s vbieſt pulcher tex. cōtinēs ſuꝑ quo ſit exaīandꝰ ep̄s ineius ꝓmotione. incidenter tractat de ſūma trinitate. Itē habet̉ de cōſe. di. iij. in. c. fi. di. vl. ī. c. pe. vl. repetit̉ in .vj. in cle. Et intellectu rubrice inqua d̓r de ſumma tri. fi. ca. quero quare dixit deſūma quare de catholica. Quo ad primū dicendum d̓r ad dr̄iam aliaꝝ trinitatū que ſūt ſumme vt eſt trinitas in cādela vbi eſt ſplēdor ignis etcalor. enim intēdit hic tractare tali trinitate ſꝫde ſūma. Itē ſcd̓o adijcit catholica ad reſtrictio ꝟbi fidei. fides ẜm etymologiaꝫ vocabuli d̓r.qꝛ fit quod dictū eſt. vnde vt reſtringeret hocverbū. qꝛ intēdit tractare de fide ſic generaliterſumpta adijcit catholica. catholica ide eſt qd̓ vniuerſalis. grece catholicon vniuerſalē vocāt ẜmBoc. trini. hec em̄ eſt fides vniuerſalis reſpectudiuerſaꝝ regulaꝝ. qꝛ eius cultus oēs mūdi terminos emanauit. iuxta illud pͣs. In oēm terrā exiuit ſonus eoꝝ ⁊cͣ. In glo. j. ibi vnde videt̉ inferendū fides eſt ſpes. iſta gl. nitit̉ impugnare diſfinitōne apl̓i. qͥa eſt ꝯuertibilis ſuo diffinito. qꝛ ſpes eſt ſubſtantia ſperandaꝝ reꝝ ⁊cͣ. tum qꝛ eſt fides Itē qꝛ diffinitio apl̓i tm̄ cōprehēdit futurā. ſed doc. cōiter ſaluant diffinitōem apl̓i. maxime id qd̓ dicit̉ in ipſa diffinitōne ar. apparentium ⁊cͣ. que verba poſſunt ſe habere ad p̄terita.ſentia futura. Non ob. qd̓ in ip̄a diffinitione ꝓcedit dicit̉ eſt ſubſtātia ſꝑandaꝝ reꝝ ⁊cͣ. quia ſicexponit̉. fides eſt ſubſtātia .i. fundam̄tū ſeu firmaſubſiſtētia ſperādarū reꝝ. qꝛ facit ſubſiſtere in nobis res ſperādas in preſenti ſpem. in futuro perrem. vnde cōprehendit ſimpliciter futura ſꝫ resſperandas .i. illas res quas ſpectare debemꝰ. etpōt referri ad pn̄tia qͣꝫ ad p̄terita futura. dumpoſtea dicit argumentū apparentiū. ideo ſic dic̄qꝛ volumꝰ aliquid ꝓbare dicimꝰ abrahā ſic dixitxp̄s ſic dixit ⁊cͣ. ex his ſumimꝰ ar .i. ꝓbationēapparentiū. hoc magiſtrū ſnīaꝝ li. iij. di. xxiij.multipliciter diffinit ſpem. dic̄ ſpes eſt virtusqua ſpiritualia eterna bona ſꝑant̉ .i. fiducia expectant̉. cōuenit ſpes fide. quia eſt de inuiſibilibus ſicut fides. quis ſperat ea que videt.ſed differunt ſpes fides. qꝛ ſpes eſt tm̄ de futurisfides aūt habet ſe ad omnē tp̄s vt in glo. Itē fidesē bonaꝝ malaꝝ reꝝ. ex fide dānatō vita et̓nacredunt̉. Spes ꝟo eſt tm̄ bonaꝝ reꝝ. qꝛ nemo ſperat ſeu deſiderat ſibi mala. Itē fides eſt ſuaꝝ aliarum reꝝ. ex fide homo credit ſe ſempiternumangelos ſempiternos. ſpes ꝟo eſt ſuaꝝ reꝝ ad ſeꝑtinentiū. quia quis tm̄ ſperat ſeu deſiderat eaſunt ad ſui cōmodū. vt eſt vita eterna. Et ex p̄dictꝭhabes defenſatā diffinitōem apl̓i. quid ſit ſpes

quid ſit fides. in quo ꝯueniunt in quo differūt In ea. glo. ibi etiā demones. vult ergo glo.demones hn̄t fidē informē. qꝛ habēt illā informatā a charitate. hanc fidē dicit glo. habere prauos infideles hoīes Ia. de albega. refert mgr̄mſententiaꝝ alios theologos tenere demōeshabere fidē etiā informē. quia fides pōt habitarein prauo illū in bonū inducēdo. qd̓ eſt in demone. qꝛ p̄t ampliꝰ illū trahere ad bonū. Itē fidesinformis ꝓut eſt fides ſapit naͣꝫ fidei formate. ſicfides etiā informis eſt volūtaria certitudo vt dicit̉ī diffinitōe gl. vn̄ lꝫ pͣui hoīes volūtarie credāt. demon tn̄ credit. qꝛ eiꝰ crede̓ ē ꝯtremiſce̓. delib̓ato velle vellet demon deū nec articl̓os fidei ſic ī eo fides non cadit. Do. Car. nitit̉ ſaluare dictū glo. dicens demonē habere fidē oīno informēſed praui hoīes hn̄t informē ſed oīno. demōcredit ſine aliqua inclinatōe. ſed praui hoīes cumaliqua inclinatōe. puto pͥmū dictū verius. qꝛ vt..dictū eſt in fide requirit̉ volūtas ī credēte. hāc voluntatē demon nullo modo habet. vide tn̄ magiſtrū ſententiaꝝ in loco p̄all̓. In ea. glo. ibi. fidesnoſtra eadē eſt in ſubſtātia. aduerte ẜm Ia. glo.ꝯtradicit ſibijp̄i. nam in pͥn. dicit vnā eſſe fide numero. tn̄.. dicit diſtant fides nr̄a antiquorūin qualitate. ex eo dicit diſtāt in plurali numero aꝑte innuit plures eſſe fides nūero ideo elegātius dixiſſet in fide nr̄a antiquorū diuerſitasnotari pōt in ſe differāt. ſed notat̉ diuerſitas in credendi. vnica ſit fides nr̄a antiquoꝝ habet̉ in. c. j. e. ti. in cle. inſtat Io. an. inexpōne huiꝰ.. oſanna. refert Aug. tenere eſtvox obſecratōis mētis affectū magis exprimes qͣꝫ aliquā deſignās. ſic̄ apud latīos heu eſt vox dolētis. pape admirātis. iſta em̄ ſcribi poſſunt. dicūt Hiero. Aug. verbū oſanna potuit trāſferri in latinū. qͥdā exponunt ſeu interp̄tant̉oſanna .i. gl̓ia. alij redēptor. alij ſaluifica. ꝯueniunt deo ſaluauit totū mūdū. alij idē eſt dicereqd̓ ſaluū me fac obſecro. ab oſi qd̓ ē ſaluifica. ānaqd̓ eſt interiectio obſecrātis. ẜm Io. an. deberetdici oſiana ſꝫ vocabuluꝫ corrupte ꝓfert̉. IIn ea.glo. ibi pͥncipales aūt articuli fidei. ī hac ꝑticula glprincipaliter duo ſūt exaīanda. pͥmo qͦt ſūt articl̓ifidei. ſcd̓o qꝛ glo. dic̄ clerici tenēt̉ illos ſcire explicite laici implicite. Quid eſt ſcire implicite qͥdexplicite pͥmo ītellectu p̄mitte articl̓s ẜm Ric̄.de ſan. vic. eſt indiuidual̓ veritas ſupͣ rōeꝫ nos artans ad credendū. exemplū in illo articulo conceptus ſeu incarnatꝰ. fuerat conceptus ſineſemine eſt ſupͣ oēm rōem. et nihilominꝰ crederedebemꝰ. Et quo ad pͥncipalē qōem videlicet qͦt ſūtarticuli fidei. glo. dicit ſūt. vij. qͦs enumerat. etaduerte ponit incarnatōem natiuitatē vnoarticl̓o. qd̓ placet doc. qꝛ ſūt diuerſi articuli. qͥaqͥlibꝫ eoꝝ artat nos ſupͣ rōeꝫ ad credēdū. īcarnatiōe.. dixi. natiuitate ptꝫ. qꝛ ē ſupͣ rōem ꝟgopariat. pꝰ ꝑtū remaneat ꝟgo. Itē ī eo gl. dic̄baptiſmū eſſe articulū fidei non bn̄ dicit ẜm doc.bene. qꝛ baptiſmꝰ eſt articl̓us ſed ſacr̄m. vt hic