voluntaria redditio: ſed̓ nō ſimpliciter. qꝛ ſiec recōcilias nec placasIn tercio at eſt ſatiſfcō vltra quānon exigit̉ vlterior pena. Ex ſcd̓ ſequit̉ ꝙ ſi magnā ꝑtem ſatiſfcōisinpoſite qͦs fecit extra caritatē nōē iterato imponēda pmīa ſeu ſatiſfactō ꝓ primo pctō de quo pmīamexpleuit in pctō moͣrli: ⁊ pꝰ iteruꝫpenitet. qꝛ de pctō ſatiſfecit: licꝫ extra caritatē: ſed tm̄ de nouis ꝑccīſq̄ fuerunt ca: qꝛ illa ſatiſfactio fuit mortua. Etſi arguas. Fuit mortua: gͦ non ſatiſfcō. Non ſeqͥtur niſi ꝙ non ē reconciliās ⁊ placās inamiciciā. Et ſi arguas. Igit̉ nō ſatiſfcō: non ſeqͥtur. qꝛ ſufficit d̓ ꝙaliqͥs voluntarie ſoluat penā debitam ad punicōi pccī ꝯmiſſi: licetnō reconciliet̉ in amicicia. qd̓ ptꝫin actibus humanis Si em̄ alicuioffenſe in regem corrn̄deat preciſeẜm legē abſciſio manꝰ ſi iſti etiaꝫinuito abſcindat̉ manꝰ ſatiſ patitur ⁊ regi ſatiſfit ſufficiēter. qꝛ ẜmiuſticiā non ab eo exigere vult vlteriorē penā ⁊ tn̄ non recipit eumin grāmam amicicia. Multo igitur magis poſſet ſufficere ꝓ pumitione culpe: ſi aliquis debitaꝫ ſibiinfligeret penā: licet non ad grāꝫvel amiciciā iudicis offenſi Ex tercio membro poſſet dici ꝙ talis ſiꝓpter nouuꝫ pctm̄ in qd̓ recidiuauit damnet̉ anteꝙͣ totam pmīamcōpleuiſſet puniēt̓ in inferno tꝑaliter pena corrn̄dente illi que nonfuit hic ſoluta ⁊ poſt aliqd̓ tꝑusnō punietur aliqͣ pena ꝓ illis peccatis ꝓ quibus fuit pͥma illa impoſita. ſicut ⁊ de veniali. qꝛ moriēsin pctō veniali ſil̓ cū mortali nonpuniet̉ eternaliter ꝓveniali: vt diceturjͣ. Et eodē modo in ꝓpoſito. Exquo em̄ ẜm plenā iuſticiam pumitiuā ſemel eſt impoſita pena tꝑalis iſti ꝓ pctō de quo vere penituitnunꝙͣ iſti ꝓ iſto pctō debet̉ nͥ penatemꝑalis: ⁊ illa ſoluta nulla aliaHec ſcotus. Ad ꝯcordiam oīm p̄tdici ꝙ aut ſatiſfaciendum eſt ꝓximo aut deo: primo caſu in quocūqꝫ ſtatu fuerit facta ſufficit. Nonem̄ intereſt ꝓximi: cuius meriti fiexit ſatiſfaciens. Propterea ⁊ bona fides non patitur vt bis ab eodem idē debitu exigat̉. ff. de re. iur̓bona fides. Scd̓o caſū dicenduꝫ ꝙſatiſfcō pn̄alis reſpectu qnͣtitatispoſita eſt ī arbitrio ſacerdotis: vtſupra pm̄a. ij. §j. Vn̄ poſt aliqualem pͥmam: ſine quā regulariteroīno fieri non pōt: vt ſupra. Rix.cum addicōne: a voluntate ꝯfeſſoris dependet vtꝝ ſatiſfactio extracaritatē facta debeat iterari vel nō⁊ſi de eius voluntate ꝯſtāt: ſtamꝰilli. ꝙ ſi non ꝯſtat: recurrimus adꝯiecturas. Vnde ſi iniuncta pͥmanon relinquit poſt ſe aliqueꝫ effectum. ſicut eſt orō: nō preſumiturimpoſita ad ſatiſfcōem pene: ſꝫ adimpetracom reconciliationis ſeugr̄e remiſſiue q̄ haberi non p̄t niſiꝑ oꝑa facta in caritate Ideo hmōipm̄a debet tanꝙͣ inualida qūo adhoc iterari. Sil̓rvidetur iterandaqn̄ pctm̄ annullat effectū iniūctepm̄e. ſicut ⁊ viſitare loca indulgētie ad que inutiliter accedit qui ēbb. iij