aūt interīor. Acdolor de peccatisB. qui toͣliter tranſijt nullo mō viuificat̉: ſed oꝫ ꝙ īteret̉. Idē al. Addit aūt vil. ꝙ talis tenet̉ ad fuſcipiendam poſtea pm̄am ſiue ſatiſfactōem: non tn̄ eſt ei imponendapmīa tanta qͣnta ſi nulla fuiſſꝫ impoſita. qꝛ preſumendū eſt ꝙ ꝓpterilla iniuncta q̄ fecit liꝫ extra caritatem dn̄s maiorē ꝯtricōm ei dederitA. Iſtevvil. videt̉ ſentie̓ ꝙ pͥma inpctō mortali facta: ſit idrnter iteranda: ſed ꝙ ꝓpter rōem ab eo dictā poſſit dimimūi. Pe. etiā videt̉ſentire ꝙ ſil̓r ſit īteranda vt in fū.eo. ti. q. cxxxij. vbi ẜ m eū. dr̄ ꝙ ſatiſfcō in pctō mortali facta ꝑ ſeqͥntem pͥmam non incipit valere: qꝛtalia oꝑa a caritate non ſunt elicita nec imꝑata: ⁊ ideo ab ea nō viuificant̉. Idē ricar. xv. di. iiij. ſen.qui etiā non videt̉ approbare quoad hoc d̓ram qͣlitatis reꝝ de quibꝰſit ſatiſfcō dicens ꝙ cū deꝰ bonoꝝoperū nr̄orum nō egeat: oꝑa hoīsnō acceptat tanꝙͣ remuneracōnedigna vel ſatiſfcoria: niſi acceptetoꝑantē. Vnde ⁊ gen̄. iiij. prius dr̄Reſpexit dn̄s ad abel ⁊ poſtea ſubingit̉. ⁊ ad munera eius demonſtrando accepcōem muneꝝ ex accepcōe ꝑſone: ⁊ reprobacōem excius reprobacōe: vt etiā d̓t augꝰin li. de pͥma ⁊ de peni. di. v. Cōſideret ibi. Sꝑ offerat deo mentē ⁊cͣ.Ad hoc etiā choꝝ. xiij. ibi Etſi diſtribuero in cibos paupeꝝ omēsfacūltates meas ⁊cͣ. Scotus veroſuꝑ ea. di. dicit ꝙ iſtā ſmīa videturmiinis dua̓ ꝯtra pctōres ⁊ occaſiomaioris obſtinacōnis. Si em̄ iſtehodie vere penitens ⁊ humiliter recipiens ſatiſfcōem: puta ieiuniuꝫtrium dieꝝ cras recidiuet in mortale. ⁊ de illo non penitens ſecūdodie ieiunat qꝛ ſibi impoſitum eſt.ſi dicat quis ꝙ ī eiuniuꝫ iſtud ſecūde diei nō eſt aliqua fatiſfactio exterior magna occaſio eſt inducendi iſtum iam lapſū vt ſecunda dienon ieiunet ⁊ ꝑ ꝯn̄s adnouū peccatu mortale. qꝛ tranſgrediendopm̄am illam a ſacerdote receptaꝫvr̄ peccare morliter cū ſit trāſgreſſio precepti ecce ⁊ vicarij dei ī iſtoacti. Ex hoc poſſꝫ formari talis rōSi poſt lapſū ⁊ ante pͥmami nouanon exeqͥtur ſatiſfcōem priſtinaꝫſibi impoſitam: peccat moͣrliter nouo pctō. Igitur ſi exequitur benefacit: qꝛ facit actū obedientie. Sedhoc non facit niſi inquantū illudeſt ſibi impoſitum vt ꝑs ſatiſfactiom̄s. Ergo. dico igit̉ ſine preiudicio ꝙ qui ſemelvere penitet ⁊ recipit penitentia vel ſatiſfcōm cōdignaꝫ ſibi impoſitam ab eccleſia claue non errante: quantū cunqꝫ p̄ea recidiuet: nunꝙͣ tenebitur niſiad illam vnica ſatiſfactionem implendā. ⁊ſi ea impleat in caritatemelius eſt: qꝛ non tm̄ ſoluit penāſed etiaꝫ meretur grām. Sed ſi impleat ea voluntarie extra caritatēſoluit pena: ſed non meret̉ gramSi aūt ipſa ab eo extra caritatemexigat̉: ſoluit̉ quidē pena: liꝫ ipſenon ſoluat: ⁊ in pͥmo quidē ē ſatiſfactio ſimpl̓r. qꝛ recōciliās ⁊ placans. In ſcd̓ auteꝫ eſt ſatiſfcō:qꝫ