extra caritabeꝫ. Ideo illuc accederevidet̉ taliter iniunctū vt non ſit inutile: ſed ex eo ſeqͣtur effectus: niſiꝯſtaret ſacerdotē illud iniunxiſſepotius ad pena ꝑegrinationis ꝙindulgentie acqͥſicōem. Si vero iniuncta pͥma relinqͥt poſt ſe aliqueeffectum reꝝ ſeu corꝑis diminutiuum preſumit̉ iniuncta ad ſatiſfactionē pene que p̄t etiā extra caritatē fieri: vt dicit ſcotus. Ideo nōeſt nce iterari ẜm eundē ⁊ tho. niſipmīa hmōdi eſſet valde pua reſpectu ꝑ ſōe penitētis ⁊ pctōꝝ ab eacōmiſſoꝝ. Nam tam parua pm̄anō videtur iniuncta ad ſatiſfactionein pene: ſed ad impetracōemgeatiē remiſſiue q̄ extra caritatemhaberi non pōt. Propterea illamnice eſt iterari ẜm ricard̓. Et ſic doctores ꝯcordant. Et ex his pōt colligi ꝙ ad vitandū dictas ambigūitates debet prudens ſacerdos pe ītenti aliqua iniungere ſatiſfactionem qua ſtatim exequat̉ veriſimiliter in ſtatu gratie: ⁊ exinde quoad reliqua ſatiſfactionem quamſucceſſiue agere debet. ⁊ ei declarare vtrum debeat illam īterare ſi extra caritatem egerit. ⁊ licet in aliquo caſu ſatiſfactio iterari debeatſi extra caritatē fiat vt pretactumeſt: tn̄ hoc ⁊ qd̓cunqꝫ aliud bonuꝫetiā extra caritatē factū vꝫ: ⁊ vtileeſt ad multa. de pe. di. v. falſas. etnotat ricar. iiij. ſen. di. xv. B. Et nota ꝙ non eſt in pctō mortali qui ēꝯtritus: vt ſupra ꝯtritio. §. penul.Aulta que ꝑtinent ad ſatiſfactionem vide ſupra elemoſina. Itemieiunium. Itē oratio. Iteꝫ penitentia. ij.CCādalū quidſit. ℟ ẜm tho. ij. ij. q. xliij.Sicut iheroniius dicit ſuꝑ illudmath̓. xv. Scis qꝛ phariſei audito verbo hoc ſcandaliſati ſunt: qd̓greci ſcandalū dicunt nos offenſionem vel iniuria vel impactionempebis poſſumus dicere. Contingitem̄ qn̄qꝫ ꝙ aliquis obex ponit̉ alicui in via corꝑali cui impinges diſponitur ad ruina; ⁊ talis obex dicitur ſcandalū. Et ſil̓r in ꝓceſſu vieſpūalis ꝯtingit alique diſpom adrumnam ſpūalem ꝑ dictum vel factum alterius inqͣntum .ſ. aliquiſſua admonicōe vel inductione: a̓exemplo trahit alterū ad peccandum: ⁊ hoc ꝓprie dr̄ ſcandalū. Nihil aūt ẜm ꝓpriam rōem diſpōmitad ſpūalem ruinam niſi qd̓ hꝫ aliquem defectum rectitudinis. qꝛ id̓qd̓ eſt ꝑfecte rectum magis inuithoīem ꝯtra caſum ꝙ ad rumaꝫ inducat. ⁊ id̓ ꝯuenienter dicitur ꝙſcandalū eſt dictū vel factū minuſrectū prebens alteri occaſionē ruine Et hec diffinitio ſumitur ex gl̓.math̓. xviij. A. Eandē diffinitioneponit nicō. de lica ſuper pͣsͣ. xlix. B.Scandalum tn̄ aūqn̄ ſumitur large ꝓ quolibet impedimēto Math̓.xvi. Scandalo mihi esſcandalum ſit pctm̄.¶ V℟ẜm tho. vbi ſupra.duplex eſt ſcandalū .ſ. paſſiuumin eo qui ſcandaliſatur. ⁊ iſtd̓ ſꝑeſt pctm̄. Non em̄ ſcandaliſatur: