ad̓uerte ꝙͣ licet iuſta cā ſubſiſtēteexcuſet̉: ſi nō impleat tꝑe ꝓmiſſotn̄ ſi non implet ꝙͣcitius p̄t poſtdeficientem cām impedimenti: intelligit̉ in mora. ff. de arbi. l. celſꝰ.xxj. vbi dr̄ ꝙ iuſſuſ ab arbitro vtdet certo die: excuſat̉ ſi die illa fuerit impeditꝰ dummodo ceſſante iuſto impedimento det ꝙͣ citius p̄t.Ad idem ex. de do. ⁊ ꝯtu. cum dilcivbi iuſſus venire ad papa nō excuſat̉: liꝫ fuerit impeditꝰ tꝑe cōſtituto: ſi poſtea ceſſante īpedinictonō venit Scd̓ caſu qn̄ tp̄s nō ē adiectū non dr̄debitor in mora: niſicū fuerit interpellatus: vel ab eodebitum petitū: dicta. l. ſi ex legatiet iſta interpellacō dꝫ fieri ꝯgruoloco et tꝑe. ff. de verbo. obli. l. cōtinuus. ſcū ita. vbi dr̄ ꝙ a ꝓmittēte dare epheſi non pōt peti ante ꝙͣilluc potuerit accedere qn̄ ꝓmiſſoreſt romē.quid qn̄ quis obliga¶ Vl̓tur q hꝫ rem aliena℟ Videt̉ idē ꝙqn̄ quis obligaturex ꝯtractu ad ſpēm ꝑ dictā. l. ſi exlegati. ff. de verbo. obli. viꝫ ꝙ nonſit in mora ante interpellacōem ⁊hoc qn̄ habuit a principio rem bōfide: al̓ obligaretur ex delicto ⁊ eſſet ſꝑ in mora vt in ꝓximo. Fpredictū eſt. Sed ſi a principio habuitbonā fidē: non videt̉ in mora an̄ interpellacōꝫ: qꝛ dicta. l. ſi ex legati.loquit̉ etiā in legato in quo debet̉res aliena. Sed p̄t dici ꝙ ſalteꝫ deiure diuino ⁊ canonico: ⁊ in foropm̄ali qn̄cunqꝫ hūerit ſcīaꝫ rei abiene: ⁊ nō red̓dāt ꝙͣcitiꝰ pōt: dicat̉in mora. qꝛ ꝯſtituitur in mala fideex. de preſcrip. c. fi. ⁊ in mala fidenon liꝫ vel ꝑ momentū morari. qꝫoē qd̓ non ē ex fide pctm̄ eſt d̓cō c.fi. Et quicqͥd fit ꝯtra cōſcīam edificat ad gehennā: ex. de ſimo. c. pertuas. ij. Nāaſi tenet̉ quis indicaedn̄o rem ſua etiam qn̄ aliuſ hꝫ neipſam ꝑdat: ex. de fur. qͣ cum furequātō magis tenet̉ indicare ⁊ dare qn̄ ipſe hꝫ ⁊ ſcit dn̄m eiꝰ preſertim qn̄ dn̄s rei impediret̉ ab interpellacōe vel peticōe ꝓpter p aupertatem vel aliam cām niſi forte poſſeſſor habuerit iuſtam cam retinendi .ſ. ꝓpter ſumptꝰ quos in re boͣ fidefecit ff. de fur. l. ſi is qͥ rem ꝯmodaſſet vel ſi iuſto errore putauerit rēſuā: quo caſu etiā ꝑ peticōm nonꝯſtituit̓ in mora. ff. de pet̓. here. l. ijlud. Iteꝫ aduertendū ꝙ ante m̄teritū rei mora ſꝑ purgari pōt. Purgatio aūt dꝫ fieri ꝑ oblacōem reiintegre ⁊ qͣlitatis non viciāte ⁊ cōgruo loco ⁊ tꝑe vt ſupͣ. Fiiij. Itemnota ꝙ ſēꝑ vltima mora nocet. ff.de peri. ⁊ ꝯmo. rei ve. l. illud vbi dr̄ꝙ ſi venditor fuit in mora dādi vinū venditū: ⁊ exinde obtulerit: etemptor fuerit in mora recipiendimora nocet emptori ⁊ nō venditori ⁊ idē econtra eēt: qꝛ vt ibi ꝯcluditur ſꝑ vltima mora nocet.an moroſus teneatur¶ Ml̓O te repditaſi eodē mofuiſſet peritura apud eū cui debebatur. ℟. Videt̉ ꝙ non ſi ex ꝯtractu debebatur. ff. ad. l. ro. de iac. l.ſi. §. fi. vbi dr̄ ꝙ ſi nauta cum ſciretdominum nolle poſuit r̓s in nauiAA N.