deteriori ꝙͣ ꝯuenerat ⁊ perierint:tenetur: niſi forte ⁊ illa nauis melior in qua erant ponende ſil̓ perierit Licet em̄ nauta deliq̄rit qꝛ fecitꝯtra ꝯuenta: exquo tn̄ dn̄s ꝓpterhoc nō eſt dānificatus cu res oīoperiture erant non tenet̉. Sꝫ ſi resdebebat̉ ex delicto videtur cōcludicōiter ꝑ iuriſtas ꝙ tenetur ꝑ. l. inuito. ff. de vi ⁊ vi ar. vbi dicitur ꝙſi res pereat caſu fortuito: tenet̉ q̄ea abſtulit: etiāſi res ꝑeat ſine ſua culpa: qꝛ a principio fuit in mora. Idem ꝓbatur eo. ti. l. i. Frectiſſime. Sed aduertendū ꝙ aliud eſtdicere: etiāſi res eſſent apud creditorem eodē mō periture: ⁊ alid̓ etianiſi ꝑeunt ſine culpa debitoris.Pōt em̄ eſſe ꝙ licet culpa debitoris nō interuenerit nō tn̄ fu iſſentapud creditorem eodē mō periture: imo etiaꝫ ꝯſiderat̉ qꝛ forte anteꝙ perijſſent: creditor vendere potuiſſet. ideo debitor tenetur: etianiſifuiſſent apud creditore periturel. cū res. F. fi. ff. de legā vbi d̓r ꝙſi fundꝰ legatus ꝑeat caſmate: tn̄debitor tenet̉. qꝛ legatariuˢ potuitvendere. Idem dr̄ in. l. item ſi verberatū ſꝫ fi. ff. d̓ rei ve. ⁊ hͦͨ in dubioſeruaret̉ per hec iura. Sed ſi oīnoappareret ꝙ creditor nō potuiſſeteas vende re vel ex eis vtilitatē aliquā habere ante ꝑditionē: vt inrebꝰ in naui poſitis. de quibus dictū eſt: nullo mō tenetur reſpectuintereſſe cū nullū ſit: ⁊ delictuꝫ aliter puniētur penis legalibꝰ. ⁊ ſicpn̄t ꝯcordari opiones vtdebitormoro ſus teneatur: etiaſi res eodēmodo fuiſſent apud creditorē periture non tm̄ in delicto: ſed etiā inalijs obligationibus d̓ca. l. cū r̓sniſi oīo app areat ꝙ creditor eamnon poterat vendere vel aliā vtilitatem ex ea caꝑe ante illiꝰ ꝑdicom.nec fiat qūo ad hoc dr̄a infer delcā⁊ ꝯtractuſ ⁊ maximie in foro pͥmali vbi regū lariter ſolū ꝯſiderat̉ intereſſe ⁊ nō pena vt notat glo. xij.q. ij. fraternitatis¶ CENIO NCut. qꝛ qn aliqͥs9qͦꝫ obligacō tolē impotens ſolue̓: non dꝫ carcea̓rivel alijs penis ſubijci: ſed bonoruꝫceſſione pōt a debito pecuniario liberari. Cqͥ bo. ce. poſ. la. ⁊ nōt glo.ex. de ſol̓. c. odo ardus: vbi d̓r etiāꝙ impotens ſolue̓ non dꝫ excōicari ꝓpter debitu: imo ſi fuerit excōcatus: Sꝫ ſine difficultate abſoluirecepta ydonea caucōe ſatiſfaciendi ſi ad pingiuorē fortuna veneritSed ſciendū eſt ꝙ nemo p̄t libea̓ri ꝑ ceſſione niſi primo in iudiciovel extra agnouei̓t debitu vel fuexit ꝯdemnatꝰ Non em̄ p̄t dicere inhil debeo: ſꝫ ſi deberem cedo bonis ⁊nō potes a me petere. ff. de ceſ. bo. ſpen. Pōt aūt quis cedere non tm̄pn̄tialiter: ſed̓ etiā ꝑ nunciū ⁊ perepl̓am. ff. eo. l. fi. ⁊ ē effcus ceſſionis vt nō poſſit cedens poſtea ꝯueniri: niſi inꝙͣtum facere p̄t ff. eo. l.is qͣ. ⁊ intelligit̉ facere poſſe deducto ne egeat. Regulare eſt em̄: vtquotiens qͣs non pōt ꝯueniri niſiinꝙͣtum facere p̄t ex beneficio leg̓intelligit̉ deducto ne egeat ff. d̓ re.iu .ſ. in ꝯdemnacōe