quid̓ ſi debitor non p̄t¶ M LOſoluere ſeu reſtituere:nunqͥd teneat̉ petere a creditōe̓ vemā ſeu dilationē. ℟. Videt̉ ꝙ ſic.vt ſupͣ reſtitucō. ij. §.i. Sed dic latius ẜm glo. ray. ⁊ in ſum. li. ij. ti. vq. xxiiij. ꝙ damnificas ꝓximū tenetur petere veniā ꝑ ſeipſum ſi p̄t⁊ audet vel ſi non audet ꝑ interpoſitam ꝑſona que dꝫ ſubticere nōmen ⁊ circūſtantias ꝑſone ꝓ quaintercedit ſi timeatur periculū ſeuſcandalū. Offendens em̄ dꝫ recōciliari offenſo Math̓. v. Sed ſi ille q̄bānificatus ē neſcit hoc nec ſciuitliꝫ tutius ſit petere veniā mō predicto qn̄ ſatiſfacere non pōt: non tn̄tenet̉: qꝛ non ē in mora in hoc caūquo ad diuinū iudiciū. Hoc etiāobſeruandū credo eſſe: vbi aliqͦsdebito r ē alteriꝰ ex ꝯtractu vel qͣſiꝯtra ctū. Et ſil̓r diſtinguendū eſthoc etiā obſeruādū in regularibꝰq̄ recolunt ſe eſſe debitores alicuiex eo qd̓ fecer̄t in ſcl̓o. hec ibi. Puto ꝙqn̄ aliquis d ānificauit proximū: ⁊ ſcit̉ ad āmficato ꝑſonā dānificans: ſꝑ qnͣtum pōt fieri dꝫ recōciliari ꝓximꝰ Math̓. v. ⁊ hoc petendo veniā vel quibuſcūqꝫ alijſ licitis modis ꝑ ſe: vel ꝑ mediā ꝑſonam ẜm ꝙ p̄t ſine periculo fieri vt⁊ dicit glo. ray. etiā poſt ſatiſfcōꝫdām. Petere vero dilationeꝫ vel remiſſionē debiti ſil̓r puto ꝙ ſit n̄ceinqͣntum ꝑtinēat ad recōciliacōꝫꝓximi cū predictis circūſtantijs:inqͣntum poſſit ꝯmode ⁊ ſine ſcandalo fieri: al̓ credo ꝙ ſit de cōſilionon aūt de nc̄itate qūo ad impotētes ſatiſfacere: qꝛ ſatis ipſa impotentia excuſant̉. ff. de re iu. l. impoſſibiliū a xiiij. q. vi. ſi resinteritū tollit̉ etiam obli¶ Nllgatio. de qͦ aliquid didūeſt sͣ. reſtitucō. iF.vij. Sed latiꝰ diſtinguendū eſt: ꝙ aūt qͣs obligatur in gn̓e: aut in ſpē Si in gn̓e puta qꝛ dꝫ aliquā qͣn̄titateꝫ vel bouēvel aſinū ſeu aliud aīal̓: non hocvel illud: ſed̓ in gn̓e: tunc liꝫ om̄sres debitoris ꝑeant igne vel aliomō: tn̄ remanet obligatus. l. incēdiū. Eſi cer. pe. vbi dr̄ ꝙ incendiūreꝝ debitoris non liberat ipſū abere alie:io. Et eſt rō: qꝛ hoc caſu nōaliqͣ res ſed ꝑſona ipſa ē obligata. ⁊ qͣſi vulgariter apud ipſos iuriſtas dr̄. Genus perire nō p̄t. ꝓpter qd̓ in gn̓e obligatꝰ rei inferitunō liberat̉: dcā. l. incendiū. Rd̓ veꝝeſt n̓ precederet obſignacō debitefacta q̄ hꝫ locū ſolucōis. de quo sͣFiiij. An̄ autē debitor obligat̉ inſpe: puta ad hac rem vel ad illamſ ꝑ liberat̉ rei interitū niſi fuerit inmora vel niſi cauerit interitu. ff. deverbo. obli. l. ſi ex legati cā vbi dr̄ꝙ debens hoīeꝫ ex legato vel ꝓmi ſſione ⁊ moriat̉ anteꝙͣ petat̉ ab ipſo:liberat̉ niſi ipſum occiderit. Inmora aūt ſꝑ intelligit̉ obligatusex delicto. ff. de ꝯdi. fur. l. in re furFi. Si vero qͣs obligat̉ ex ꝯtractuaut ē adiectū tꝑs autno. primocaſu tꝑe tranſacto ſtatim debitoreſt in mora: qꝛ tꝑs interpellat: etianiſi admonitꝰ non fuerit: vt. l.magnā. Ade ꝯtrahen. ⁊ cōmit. ſtipu. ⁊ in ca. fina. extra de locato. Et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten