Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quid̓ ſi debitor non p̄t M LOſoluere ſeu reſtituere:nunqͥd teneat̉ petere a creditōe̓ ve ſeu dilationē.. Videt̉ ſic.vt ſupͣ reſtitucō. ij. §.i. Sed dic latius ẜm glo. ray. in ſum. li. ij. ti. vq. xxiiij. damnificas ꝓximū tenetur petere veniā ſeipſum ſi p̄t audet vel ſi non audet interpoſitam ꝑſona que dꝫ ſubticeremen circūſtantias ꝑſone quaintercedit ſi timeatur periculū ſeuſcandalū. Offendens em̄ dꝫ recōciliari offenſo Math̓. v. Sed ſi illebānificatus ē neſcit hoc nec ſciuitliꝫ tutius ſit petere veniā predicto qn̄ ſatiſfacere non pōt: non tn̄tenet̉: qꝛ non ē in mora in hoc caūquo ad diuinū iudiciū. Hoc etiāobſeruandū credo eſſe: vbi aliqͦsdebito r ē alteriꝰ ex ꝯtractu vel qͣſiꝯtra ctū. Et ſil̓r diſtinguendū eſthoc etiā obſeruādū in regularibꝰ recolunt ſe eſſe debitores alicuiex eo qd̓ fecer̄t in ſcl̓o. hec ibi. Puto ꝙqn̄ aliquis d ānificauit proxi: ſcit̉ ad āmficato ꝑſonānificans: ſꝑ qnͣtum pōt fieri dꝫ recōciliari ꝓximꝰ Math̓. v. hoc petendo veniā vel quibuſcūqꝫ alijſ licitis modis ſe: vel mediā ꝑſonam ẜm p̄t ſine periculo fieri vt dicit glo. ray. etiā poſt ſatiſfcōꝫdām. Petere vero dilationeꝫ vel remiſſionē debiti ſil̓r puto ſit n̄ceinqͣntum ꝑtinēat ad recōciliacōꝫꝓximi predictis circūſtantijs:inqͣntum poſſit ꝯmode ſine ſcandalo fieri: al̓ credo ſit de cōſilionon aūt de nc̄itate qūo ad impotētes ſatiſfacere: qꝛ ſatis ipſa impotentia excuſant̉. ff. de re iu. l. impoſſibiliū a xiiij. q. vi. ſi resinteritū tollit̉ etiam obli Nllgatio. de aliquid didūeſt. reſtitucō. iF.vij. Sed latiꝰ diſtinguendū eſt: aūt qͣs obligatur in gn̓e: aut in ſpē Si in gn̓e puta qꝛ dꝫ aliquā qͣn̄titateꝫ vel bouēvel aſinū ſeu aliud aīal̓: non hocvel illud: ſed̓ in gn̓e: tunc liꝫ om̄sres debitoris ꝑeant igne vel alio: tn̄ remanet obligatus. l. incēdiū. Eſi cer. pe. vbi dr̄ incendiūreꝝ debitoris non liberat ipſū abere alie:io. Et eſt: qꝛ hoc caſualiqͣ res ſed ꝑſona ipſa ē obligata. qͣſi vulgariter apud ipſos iuriſtas dr̄. Genus perire p̄t. ꝓpter qd̓ in gn̓e obligatꝰ rei inferitu liberat̉: dcā. l. incendiū. Rd̓ veꝝeſt precederet obſignacō debitefacta hꝫ locū ſolucōis. de quoFiiij. An̄ autē debitor obligat̉ inſpe: puta ad hac rem vel ad illamſ liberat̉ rei interitū niſi fuerit inmora vel niſi cauerit interitu. ff. deverbo. obli. l. ſi ex legati vbi dr̄ debens hoīeꝫ ex legato vel ꝓmi ſſione moriat̉ anteꝙͣ petat̉ ab ipſo:liberat̉ niſi ipſum occiderit. Inmora aūt ſꝑ intelligit̉ obligatusex delicto. ff. de ꝯdi. fur. l. in re furFi. Si vero qͣs obligat̉ ex ꝯtractuaut ē adiectū tꝑs autno. primocaſu tꝑe tranſacto ſtatim debitoreſt in mora: qꝛ tꝑs interpellat: etianiſi admonitꝰ non fuerit: vt. l.magnā. Ade ꝯtrahen. cōmit. ſtipu. in ca. fina. extra de locato. Et