ſolucōe vel qͣſi ſolucōe. Et quo adſolucom ſciendū eſt ꝙ ſolutio d̓ꝫfieri ꝯgruo loco ⁊ tꝑe. Ede ſolū. l.obligacōe. Item dꝫ fieri rei q̄ debetur. Alia em̄ inuito creditore ſolui non pōt in iſti. qui. mo. tollat̓obli. in prin. niſi res illa nō poſſetpreſtari. tunc em̄ d̓ꝫ ſolui extimatio. ff. de condi. fur. l. in re furtiua.Itē reddi d̓ꝫ res non deteriorata. l.iij Fſi reddita. ff. ꝯmo. Ibi em̄ dr̄ꝙ non videt̉ res reddita q̄ deteriorata r̓o̓dit̉. Imo ſi eēt res furto velſil̓ imo ſublata dꝫ reddi cū oī melioramento: quō meliorata ē etiāꝑ ipſum male fidei poſſeſſorē: acſiea melioraſſet dn̄s. ff. de ꝯdi. fur. lex argento vbi dr ſic ꝙ ſi ex argeto furum ſublato fiant ꝑ fure pocula ſeu vaſcula: fiet extimatio cōtra furem nō ſimpl̓r argenti ſꝫ poculoꝝ: liꝫ ſint facta ꝑ furem. Itē ſiqͦs furatus ē ſeruū pueꝝ fiet extimacō adoleſcentis: licet creuerit apud fure ipſiꝰ ſumptibꝰ. ⁊ hoc fac̓ꝯtra furantē aīalia vt dēat illa reddere ẜm maiorē extimacōꝫ ꝙ vnꝙͣfuerint: d̓cā. l. ex argento. ⁊ hoc inforo iudiciali. in foro vero pm̄aliſufficere videt̉ ꝙ reſtituat̉ ꝓximooē intereſſe: vt sͣ. reſtitutio. i. F. v.niſi ſecuta fuerit ſmīa cōtra debitorem: vt s. reſtitutio. iij. Ffi. vel mnſires ſic meliorata deuenerit legitime ad manuſ dn̄i. tunc em̄ videt̉ꝙ non obliget̉ etiā in foro pmīaliad reſtitucōꝫ ſumptuū in re factorum cū ipſe debitor non poſſit abeo petere. Naꝫ dolo facit qͥ petit qd̓nce hꝫ reſtituere vt in c. dolo. ex. dere. iu. li. vi In iudiciali etiaꝫ forofallit qd̓ dictū ē quo ad bone fideipoſſeſſorē qͥ nō d̓ꝫ remanere in dāno: ſed ſolū tenet̉ inqͣntum factꝰ ēlocupletior ff. d̓ peti. here. l. vtꝝ. niſi reſpectu precij pnͥcipalis qd̓ nōp̄t repetere a dn̄o rei qua emt abalio vt ſupͣ reſtitucō. iiij. Ffi. En̄ vero pecunia debetur tunc nō ſufficitꝑtem ſoluere: qꝛ ipſaꝫ creditor iuſte p̄t refutare Nā ꝑticularis ſolūtio ſolet non ꝑuo incōmodo afficire creditoreꝫ. ff. fami. herciſ. l. plane: niſi qn̄ debitor non putaret ſeplus debere ꝙͣ qd̓ offert Cogit̓ em̄tunc creditor oblatū acciꝑe. ff. ſicer. pe. l. quidā extimauerunt. Itēaniaduertendū ꝙ ſi etiā alter ſoluit ꝓ debitore liꝫ inuito liberat eūNā ignorantis ⁊ muiti ꝯdicōꝫ ineliorē facere licet. ff. de neg. geſt. l.ſoluendo. Qualiter aūt debet ſatiſfieri ꝓ vulnere vel homicidio: ſiuedāno famē ſiue moꝝ: dictū eſt fupra reſtitutio. vij. F.v. Itē ſi principalis: vel aliqͥs eoꝝ qui tenet̉ ſoſuerit in totum: vtꝝ ceteri liberent̉⁊ qualiter: vide ſupra reſtō. iij.ij. cum ſe.ſo lucōe vero ſit ſa¶ Q Alltufcō: an̄ creditornō vult acceptare qd̓ offert̉ legitime ꝯgruo loco ⁊ tꝑe ⁊ ẜm moduꝫdictū ſupra. ſ. ꝓximo. Tunc em̄ ſiqd̓ offert̉ ꝯſignetur ⁊ deponat̉ inede ſacra vel apud aliū quē iudexaditꝰ determinauerit liberat̉ debitor acſi ſoluiſſꝫ: dummō tale depoſitū n̄ reaccipiat. Cde ſolū. l. obſignacōe ⁊ de vſu .ſ. acceptāaa. ij.