dictum glo. ray. vt in ſum. cō. eo.ti. q. xlvj. ⁊ addit. Nec ē ſil̓e de ad̓uocato quē excuſat bō fides ꝙͣd̓iucredit iuſtā eſſe cam quā fouet licet in veritate ſit iiuſta. qꝛ ibi eſtiudex ſuperior qͥ cām examnat. ⁊de allegatis iudicat. In bello veroviribꝰ corꝑalibꝰ negociū vnicit̉ ⁊nō ꝑ rōeꝫ dijudicat̉. Cō. vl. vt ibiſi ſubditus hꝫ G.¶ ꝘlOguerram ꝯtra dn̄mvel ecōnu̓ſo. ℟. ẜm vvil. Cū vaſal̓lus comitis hꝫ aliqͦd ꝯtra cōmitē:req̄renda eſt primo autoritas regis Si aūt cōes hꝫ aliqͥd conͣ regē⁊ rex humiliter reqͥſitus ꝑ parescule nollet illi ius exhibēte: credoꝙͣ ſi ius ſuū defendat armis cummoderamne non peccat Impugnae̓ vero regē ꝓpria autoritate nōlicet: ſꝫ denunciae̓ hꝫ pape: qui poterit excōicare: ⁊ creſcente ꝯtumacia bare autoritatē mouendi conͣeū arma. vel ꝯquerat̉ coraꝫ imꝑatore ſi rex illi ſubſit ⁊ illiꝰ autoritate ſi oportebit mouebit bellū. Rn̄aūt rex hꝫ cauſaꝫ ꝯtra imꝑatorēvel imꝑator ꝯtra regē q̄ non ſubeſt illi: nō erit aliꝰ coram quo qͣrimonia ponat̉ niſi papa. vt nuncdictū eſt. Tn̄ paſſus iniuriā peccaret mōuendo bellū ſi alter offerrꝫſatiſfcōeꝫ. Cū aūt comes hꝫ aliqͥdꝯtra ſubditū: nō ꝓpter hoc dꝫ ſibiius dicere: ſꝫ vel autoritate iudiciſſuperioris gladiū ſumat vel ad dioceſanū va ſalli recurrat. cui ſi vaſallus obedire recuſauerit: excōicabit̉ rōe peccati. ex. de iud̓i. nouitẜt ſi ꝑ annū ſic ꝑſtiteritidioceſaꝰipſum ⁊ res eiꝰ capiendas exponꝫar. xi. q. iij. rurſus. ⁊. c. qͥſquis. etex. de here. excōicaꝰ q. Fſ v̓o dn̄s.A. Hoc vltimū dictū fuit hoſt. vtin ſū. con. li. ij. ti. v. q. xlviij. vbi ecoīa predcā ponunt et nō ſolū ſubditos: ſꝫ ⁊ reges p̄t ep̄s iudicare.⁊ ꝑ ꝯn̄s eius autoritate poterit cōtra eos bellū moueri. qꝛ ei ſubſūtex. de ma. ⁊ obe. oēs. ⁊ ibi glo. Bdamnis ⁊ vaſtationibꝰ¶ Ol̓ ā fiūt in bellis: qͥs a cuiteneat̉. ℟. ẜm vvil. ꝙͣ qui hꝫ iuſtūbellū nō tenet̓ de illis dānis q̄ ipſevel ſui bona fide pugndo intulerūtaūt a quibꝰ cōmode abſtinere nōpotuerunt. Si aūt craſſandi anīomalicioſe intuliſſet cū al̓s poſſetſibi ꝯſulere: tenebit̉ ⁊ ꝯpenſabuntur illa dāna cuꝫ damnis ꝓpter q̄bellū motuꝫ eſt facta diligenti cōputacōe hincinde Suic vero hoībꝰiſte q̄ iuſte bellat non tenet̉ de dānis q̄ paſſi funt ab adu̓ſarijs. qꝛtales ſubditi ſe ⁊ ſua tenent̉ exponere ꝓ dn̄o Et dico ꝙ dn̄s nō tenetur n̄ forte ipſe fuerit in culpa negligēter defendēdo eos. Talis etiāiuſte bellans tenet̉ oībus illis qͦsvouit ſi qua receperūt: niſi venerītilli ex debito vel cā humanitatis l̓ꝯſanguinitatis. xxiij. q. iij. nō infirenda ⁊ alijs capitulis ibi. Qui vero hꝫ iniuſtū bellum tenet̉ primoaduerſarijs de oībus dānis illatis. Tenet̉ etiam ſuis ꝓprijs hoībꝰde damnis q̄ receperunt ab aduerſario qͥ iuſte r̓pugnabat. ſi ipſi ꝓprij hoīes iuuerunt ipſum boͣ fidea̓ ſi inducti fuerunt ex eius ꝯſilio: