timore vel cōactione. ⁊ de ſe non erant facturi Secꝰ ſi mala fide iuuerunt illuꝫ. In quo caſu nullā hn̄tactionē ꝯtra eū. Nā in re turpi nl̓la conͣhitur obligatio. Inſti. mādati. Fillud. ⁊. ff. mādati. ſi remuerandi Frei turpis. ⁊ l. ſi mandauero. Rqui eidē. A. In hijs iuribꝰ pꝫꝙ exeqͣntes iniuſtū mandatu liꝫcoacti vel al̓inducti nullā hn̄t actionē: cū bonꝰ hō plus timeat pctm̄ꝙ mortē. ff. ꝙ metus cā. l. iſti quidē. Sꝫ iſtis inductis dētur ſatiſfcōẜm modū predictum ſolū in foropͥmali. ẜm glo. ray. ⁊ vl. vt in fū.con. eo. ti. q. lviij. vbi ponunt eciam oīa predcādm̄ qͥ bellaue¶ MIId runt pn̄t ꝯponere adinuice ſuꝑ daminis q̄ eoꝝſubditi paſſi fuerunt. &℟. ẜmvynl.Si ꝯpoſitio fiat de ꝯſenſu damnificatoꝝ: ſtandū eſt illi. A. Si cōſenſus eſt liber ⁊ debitores erant pati ſatiſfacere ẜm eoꝝ poſſe. al̓ nōẜm glo. ray. vt in ſū. coij. li. ij. ti. vq. xxv. Puto aūt ꝙ ſufficiat liberꝯſenſus creditoris quō ad tollēdāreſtitucōeꝫ: cū in re ꝓpria quilibetſit moderator ⁊ arbiter. l. in re māda. Emādati. B. Al̓s ille qͥ iniuſtemouit bellū: non p̄t ꝑ ſuā ꝯpoſicōnem preiudicare hoībus ſuis: qͣnipſe teneat̉ eis de ꝓprio ſatiſfaceren ipſi in culpa fuerint parit̓ cū eovt in prece. fdictū eſt Qui aūt habuit iuſtum bellū non dꝫ ꝯponerecū aduerſario in preiudiciū hoīmſuoꝝ: ſed debet ꝓcurare ꝙ eis aba duerſario dāna reddant̉: al̓s hcōponeret ita ꝙ adu̓ſarius nō ſatiſfaceret ſubditis: ipſe tene̓t̉ eis.Hoc intellige de dānis incendioꝝrapmaꝝ ⁊ hmōi. Nā de expenẜ ſatis ꝯſueuerunt d̓ni autoritate ſuaꝯponere vel ꝑtranſire. A. Hoc bn̄ꝓcedit ex iuſta ca: qn̄ .ſ. ē ad vtilitatē ſubditoꝝ: al̓s ꝯſuetudo nō foret rōnabilis. qꝛ eēt ꝯtra preceptūd̓ iuiniū quo ꝓhibet̉ tolli vel retineri ſeu ꝯcū piſci alienū. B. Qd̓ ec̄ depriꝰ dictis d̓ aminis ꝯcedi p̄t: ſi d̓miex ꝓbabili cāviderint ea eē remittenda: potiꝰ ꝙͣ carere pacis ꝯmodo ⁊ incurre̓ belloꝝ pericula. Et cūin hoc caſu pͥnceps vtilit̓ gerat negociū ſubditoꝝ: ipſi ſubditi tenētur ratū hr̄e. Si aūt ab inicio conͣdicant ne fiat ꝯpoſico nͥ reſtitutiˢſibi dānis: non p̄t dn̄s ipſa dānaqui etare. A. Nā gerens negociūꝫalteriꝰ: eo inuito non p̄t aliqͥd petere: nͥ ꝓ bene geſtis ante ꝓhibitionē. Ede neo. geſ. l. fi. B. Sꝫ bn̄ p̄tdeſiſtere a bellando. qꝛ ſicut apudeū eſt autoritas mōuendi bellū:ita ⁊ deſiſtendi. Cō. vl. ⁊ hoſti. A.Idē in ſū. con. eo. ti. q. lix.¶ V ſtrac℟ ẜm mno. A.Vliceat facere noua cain ca. piſanis de quo. PB Nō ſꝫ hocfacere cū iniuria vel emulacōne alteriꝰ: vel eciā incaſtellare vetera q̄non ꝓbantur hītata. Ede edifi. p̄ua. l. iij. A. Hanc. l. allegat mnoc̄.licet aliqͥ hic habeant de edi. publi. ſed male. ⁊ ad preo̓cā meliꝰ facit. ff. de opibꝰ pub. l. iij. ⁊. l. ij. Ede fundis limitoſis. li. xi. qͥs inno.ibidē allegat. B. Et ad hoc poteſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten