vti inſidijs occultando ab hoſtibꝰea ꝑ q̄ volumus eos impugnare:qꝛ ꝓpoſitum noſtrū non tenemureis aperire. xxiij. q. ij. dn̄s. Sed nōlicet eos ſic deciꝑe ꝙ dicat̉ eis falſum vel non ſeruet̉ eis ꝓmiſſum.xxiij. qͥ a. noli A. Idē in ſum. con. li.ij. ti. v. q. xlvij. Bhꝫ iuſtum bellū ſuum¶ Ql̓facit quicqͥd capitabhoſte vel eius auxiliatoribꝰ ſiue ſb̓ditis ſiue alijs quouſqꝫ ſit ſibi plene ſatiſfactū de oī d amnō ⁊ laboe̓⁊ oꝑ is tam ſui ꝙͣ ſuoꝝ: vel donecipſe hoſtis offerat ſe ad ius ⁊ velit ſatiſfacere. da. ius gentiū. xxiijq. vij. ſi de rebꝰ vltra. Hic aūt nondebet aliqͥd acciꝑ̄e: niſi forte eſſettalis hoſtis ꝙ ꝓpter hereſim vel aliud hmōi boͣ ſua eēnt per edictūpublicata. A. vel niſi bellū eſſet indictū a principe qui ſuperiorē nonhꝫ. Tunc em̄ non tm̄ hoſtis: ſꝫ etiam auxiliatoꝝ iniuſte iuuantiuꝫp̄t quis res ⁊ ꝑſonas caꝑe. Et capti ſerui fiūt ẜm mno. vt in fū. cō.eo. ti. q. xlv. B. Subditi vero iniuſte bellantiū ſi in tali bello non preſtent dn̄is auxiliū. ꝯſilium. vel fauorē non ſunt expoliandi: vel in aliquo puniendi. Octā em̄ ſuoꝫ tm̄debent tenere autores: ex. de hijs q̄fiunt a ma. c. q̄ſiuit . q. iiij. ca. Rd̓veꝝ eſt etiā ſi dn̄s predictoꝝim ipſo iniuſto bellovtat rebus ipſoꝝab eis ablatis. Sil̓r nō ſunt ſpoliandi clerici ⁊ religioſi vel cōuerſi.ꝑegrini. mercatores. ruſtici euntes ⁊ redeūtes ⁊ in agriculturā exijtes: ⁊ aīalia quibꝰ arant ⁊ ſemīaportant. ex. de treuga. innouamꝰ.xxiiij. q. iij. ſi quis romipetaſ Porro tota preda q̄ obueīt de bello iuſto d̓m̄ eſt ⁊ ipſe tenētur diuidereſubditis ẜm ꝓportionē ⁊ qualitatēꝑſonaꝝ: vt dia. ius militare ⁊ nōtatur. xxiij. q. v. dicat. A. ſ. in glo.⁊ idē notat glo. in dco ca. ius militare Et cū in oībus predictis ꝯcor.albricus. Bcū ſubditus mouet¶ Q D deuū mandāte ſibidn̄o vel ſeqͥtur eū: nunquid tenet̉reſtitue̓ ſi qua ab hoſtibꝰ accepit℟. Si belluꝫ ſit iuſtū: non tenet̉ inſi iuxta edictū dn̄i ſui Si vero ſit iniuſtū ⁊ ipſe ſcit: tenet̉. qꝛ plus debuit timers deū ꝙͣ hoīe m. Si verodubitat vtrū ſit iuſtum vel nō: itirum non tenet̉. xxiij. qͥ ⁊ quid culꝑat̉ in fi. Excuſatur em̄ ꝓpter obedientia dnīi ſui licꝫ dn̄s peccaueritſi forte male precepit. A. Con. al.Sed hoc p̄t intelligi veꝝ quouſqꝫdubitat. vnde alia lrā hꝫ. interimnō tenētur. Nā cū ſciuerit bellū eēiniuſtū: ſtatī inicipit eē male fidei.⁊ tenet̉ reſtitue̓ qd̓ hꝫ. ar. c. fi. exde p̄ſcrip. Si vero qd̓ accepit ꝯſūptum ē: boͣ fide tenet̉ inqͣntum ex illo ſit factꝰ locupletior. Ede rei vendi. l. certū. Bq̄ritur an ſic̄ ſubditi¶ MED mouētes belluꝫ excuſant̓ in duº vt nū̓e bcūm ē vtꝝ ſil̓rexcuſent̓ aīci. cogͣti. ſtipēdiarij ⁊hmōi. ℟. nō qꝛ nō excuſat eos obedientia neqꝫ in duº dn̄t ſe ꝯmitte̓diſcrimī vt iuuēt aliquē in p̄iudiciū alt̓iꝰ. xiiij. q. v. deīqꝫ. A Hͦ fuit