CapitulūDecimūLiberSecūdꝰ
pijs monicōibꝫ ꝯtricōeꝫ ſuperſcelere ⁊ pͥme ſacͣmētū ſuaſit.⁊ ꝑ dei gram ad hoc exeqͣndūvſqꝫ ꝑduxit. Quo facto et ſacͣmentali ſumpta pnīa a ſacerdote recedens. caſto marito militi viſa eſt pͥſtinam recuꝑaſſeīciei ſpētieꝫ totalit̓. qua anteaſēſibiliter ꝑdidiſſe videbatur.ptꝫ ꝓpoſitū pr̄in exēplis Namſāctꝰ prequitiꝰ de q. b. greg.pͥmo dyalo. refert ab angelopoſſeſſus eē videt̉ ſeraphicoſ qͥlicet nullū ſacrū haberet ordine. nec miſſus foe̓t ad p̄dicandū a ſūmo potifice. tn̄ tn̄to feruore accēſus extitit ad ꝯuertēdū fideliū aīas ab amore mundi ad d̓mū obſequiū. ut per eccleſias. ꝑ caſtra. per vicos. perſinguloꝝ qͦꝫ fidelium domoscircūq̄qꝫ diſcurre̓t. et ad amorem patrie celeſtis corda audientiū excitaret. cuius nei cauſanCum ab eo ei familiarisfelix re ⁊ nomīe amirādo ſciſcitareturAn̄dit equitius. Ea q̄mihi loq̄ris. goquoqꝫ mecūipſe ꝑtracto ſed nocte qūad aſpetioſus mihi ꝑ viſioneꝫ iuuenis aſtitit. atqꝫ in lingua meamedicinale ferramentū id eſtfleubotomū poſuit. dicens. Ecce poſui verbā meā in ore tuoEgredere ad predicandū at
qꝫ ex illo die etiam ſi voluerode deo tacere non poſſum. ELegimius inſuꝑ in vinicētij ſpeculo hiſtoriali quendam Ciſter ſienẜ ordīs Abbate a ſcōPetro ordinis eiuſdē ꝯgnoīemonoculo int̓rogatu eē. quopoſſet ſꝑ in eode ſtatu eqminiter ꝑſeuerare Rn̄dit petrus cūeem nouitiꝰ qͣſi qͥdā ſpūs ſēſibilit̓ viſus em̄ me intrare. Extunc vſqꝫ nūc ſꝑ illa vis. illareaffectio in dn̄atur qͦdāmōregit me ⁊ me deducit ad oueIoſeph. ſparſū ꝑ exteriora freqͣnter introrſū colligit: nolente intendere orationi cogit. eaque oculis ingerūtur. aut auribus. facit interdū non ſētire.Porro ſcripturis ſāctis dictaopimio non eſt abſona. ſꝫ concors potius. Audita enī voce agelica ſpūs in ezechielem propheta ſāctū ingreſſus eē dicit̉Ezechielis. ij. vbi ſic habetur.Audiui vocem loqͣntis inquitꝓph̓a ⁊ dixit ad me. Fili hoīsſta ſuꝑ pedes tuos et loquartecū. Et ingreſſus ē in me ſpūſpoſtꝙͣ locutus eſt mihi ⁊ ſtatuit me ſuꝑ pedes meos. Conſtat aūt iſtum ſpiritū angelūbonū fuiſſe oniū doctoꝝ iuditio catholicoꝝ Racōi etiā ꝯſonat. ꝙ cū boniis ſpiritꝰ ſit fortior malo ſpū et fauorabilior