LiberPrimꝰꝰCapitulūSecūdū

a diuina petijt clementia. ut ſetāti ſacramēti ꝑticipem efficeret. ⁊ bona voluntate ꝓ factoacteptarꝫ In cuius euidētia utcorpus ſubiceret ſpūi. ⁊ utdiuina bonitas bone voluntatismunꝰ acteptarꝫ pro facto Id.circo cū ſacerdos ore ꝓprio ſacramētum ſub ſpecie paniis ſolebat acciꝑe iſte dei faulus tim ⁊ſo pectore. tūc etiam labia ſuaaperuit. Et ecte mirares Namdiuino ut pie credi pōt miacūlo accidit: ut qn̄ ita ſe diſpoſuit illico lingue eius hoſtie cōſecrate/ quedā ꝑticula adhererecepit deuote dulcit̉ ⁊ ſenſibiliter; ad eo ſut neceſſariū videre⁊tur ei aūt iſtā quā ſenſit ꝑticūlam de ore qd̓ verebatur pone̓.aūt qd̓ faciebat p̄cepta deglutire/ de quo cū miraretur ſepiꝰ⁊ tande dubitarꝫ. an illud adueniret d̓imitus. quādam diecum diuina audiſſꝫ ⁊ ꝑcepiſſꝫut ptactum ē. finito miſſe officio cerconari volens. digitumori īpoſuit. linguā tangere voluit. ſꝫ digitō alb a quedā ꝑticula ut viſus on̄dit iheſit ſenſibilit̓. qua ori rempoſita ſūpſit ut antea Sed deinceps peijdecurſum ſue vite nunꝙͣ ſimilemeruat percipere. licet a bonisoperibus non minus ꝙ pruuꝰdeſiſteret. ¶ Diger: Scur

vellem cur hoc donū deus ſuofamulo voluit ſubtrahere quinihil illiciti oꝑis videbatur intactū facereˢ ¶ Theologus.vt ſatis reor inhil boni gituiti ⁊ virtuoſi huic diuina clenenciā abſtulit deinceps ſedſolum ſentimentum quoddāademit corporeum in quo ꝑuūvel quidem nullum ꝯſiſtit ẜmnoſtrā ſophya atqꝫ doctrinameritum/ quod pocius nonnunꝙͣ imꝑfectorum eſt pͥiniūne in via deficiant ꝙ ſit meritum. vnde eciam forcioribusſepe in dei vinea laborantibustalia ſubtrahuntur ſentimen⁊ta dulcia que opus eſt ut aliquando dentur ī firmioribusut docet beatus Bernardusīepiſtola ad fratres de motedei. Et fortaſſis eciā delicto penitus non caruit poſt multaboni oraculi viſas circumſtancias / ſicutzacharias ambigevbi dubitare nō licuit;Capitulū Secūdū.Nocedo ad formicaꝝcondiconem aliam q̄eſt. ꝙ hee q̄ ingre ſuntpue quidem ſunt mole corꝑiſſꝫ virtute et animi ī duſtrīa excellūt maioa aīalia ꝑ q̄ daturītelligi ꝙ ꝙ uis qͥdā dei fauli