Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

liberCapitulū.Cecūdus.

xix.

Eccleſiaſticꝰ qͦꝫ de amicicia elegater īſinuās dicit. Ne obliuiſcaris amici tui in animo ſuo etnon immemor ſis illius ī oꝑibꝫtuis. Fidelitatem amicicie ōnesdiuine ſcripture ꝯmendant. §et ph̓i iocūdā nimis et pulchrade illa teſtantur. Ait enī ph̓us.Nulliꝰ boni ſine aico vl̓ ſocio iocūda eſt poſſeſſio. hijs conu̓ſare te meliorem facturi ſūt;illos admitte qͦs tu potes faceremeliores. Tales igit̉ coꝑabisamicos qͥbus poſſis in aduerſis ꝯfidere in ꝓſperis timere vt et hinc te in adu̓ſis ſubleuent; inde te in ꝓſperis ſuꝑplātent. Qualē amicū haberevlueris talē te exhibeas ergaipſū. Ita ſemper aīcum habeasvt poſſe fieri inicū putes. Itacredas aīco ne ſit inico locus.Turpius nichil ē eo bellūgere̓ cuꝫ familiariter vixeris.Ego mōſtrabo tibi amatoriuꝫ fine medicamēto ſine herba ſinevllius veneficij carmine. Si visamari ama. Negociacio eſtamicicia ad cōmodū accedit qͥtqͥd cōſecutua̓ ſit ſpectat̉ detrahit aicicie maieſtatē ſuā quiillam parat ad bonos caſus. Fialiquē amicū exiſtimas cuitndem credis tibi vehemētererras et non ſatis noſti vim ve

re aīcicie. Omnia amico tuodelibra̓ ſꝫ de ipſo prius poſt aiciciam credēdum e. ante amiciciāiudicādum eſt. Tu ita viue vtnichil illi ꝯmittas qd̓ ꝯmittere etiā īimicō poſſis. Diu cogita an̄qͣ tibi ī amiciciā aliqͥspulandꝰ ſit. placuerit totoillū pectore admitte tam audacter eo loq̄re ꝙͣ tecū. Vtrūqꝫviciū ē; et ōnibꝫ credere nulli.Semꝑ in amicicia fixus eſtoContra amicū nulli credas niſi ipſe ꝓbaueris. Vera amicicianūꝙͣ fefellit̓ ſꝫ ſemꝑ ſtabil̓ ꝑſeuerat. Si vero in contrariū actūeſt numꝙͣ vera fuit. De duobusamicis vir philoſophie deditꝰiſta narrauit. Erat vt memiin paꝝ ante noſtra tꝑa iuuenisqͥdā ſagax ingenio diues valdequi nūcios ſuos diu̓ſas mundi ꝑtes cauſa mercacōis mittebat. qui vt venerūt qͥdam ex ipſis in ꝑtibꝫ orientis repererūtgentilē quendā in ōnibꝫ copijset rebꝰ mūdi ſuper omnē modūditiſſimū libea̓lē in ōnibꝫ fidelem. Quid plua̓? Nūciant illiſe habe̓ talē dn̄m vadūt et redeunt. munea̓ exꝑte dn̄i ſui gētilideferūt. referūtqꝫ maiora iuueni xp̄iano. Et vide. tm̄ amoreamia̓cōneqꝫ ſuccēdit̉ ꝓperat multo cōmitatu et muneribꝫ