Secūdus.Liber.Capitulū.

.xl.

mentalis iubilus poſſit intelligi. qui pre magnitudīe celeſtisgaudij conceptus interius necſileri poteſt nec expͥmi. Et hectuba dicitur iubilea que lata q̄dem interius et capax eſt. ſꝫ locō vbi ori coniungitur anguſtatur. ¶ Huiuſmodi tubam ī brabaricie partibꝫ monialem vidique vbi aliquid de iocunditateeterna ⁊ celeſtibꝰ gaudijs audiebat rapiebatur īſpiritu et cumad horam paululum quieuiſſetincandeſcebat vultū et clauſisoculis tam miris vocibꝫ iubilumemittebat. vt nullum melos muſicum poſſet eius dulcedini comparari. Et hic quidem ſonus nl̓la articulata voce penitꝰ promebatur. ſꝫ inter pectus et gutturarmonia illa mirabil̓ r̓ſonabat.Hec eſt illa de qua beatiſſimusauguſtinus dicit contemplacionis ſpecies. que rapit omnemanimam deſiderio ſuo tanto ardēciorē quanto mundiorem ⁊ tāto mūdiorē ꝙͣto ad ſpūalia reſurgētē; et tāto ad ſpūalia reſurgētē quāto carnalibꝫ deſiderijset terrenis affectōibꝰ moriēteꝫ.Ad hanc ꝯtēplacōeꝫ ipſe glorioſus auguſtinꝰ raptꝰ fuit. Cum ſicut beatus poſſidius calamenẜep̄us de eo teſtat̉ ſine vllo cibopotu ve in ꝯtemplancōe celeſti

um tribus diebꝰ ⁊ noctibꝫ continuis permaneret. De ſeipſo qͦꝫin libro cōfeſſionū teſtat̉ aꝑtedicēs. Aliqn̄ intro mittis me inaffectū multū inuſitatum ītrorſus neſcio ad quā dulcedineꝫ q̄ſi perficiatur in me. neſcio qd̓erit quod vita iſta non erit. §ꝫrecido in hijs erūnolis ponderibus et reſorbeor ſolitis ⁊ teneoret multum fleo et multum teneor. Hic̄ eſſe valeo non volo.illuc volo non valeo. miſer vtrobiqꝫ. Eſt autem gaudiū qd̓ nōdatur īpijs ſꝫ hijs qui te gratiscolunt. qͦrū gaudiū tu ipſe es.Et ipſa ē beatā vita gaudere dete. ad te ꝑ te. Ipſa ē ⁊ nō alia.Qui aūt putant aliud eſſe gaudiū ſectant̉ illud non tamen verū. Invocibꝫ igit̉ mētal̓ iubili gͣtus eris deo gratꝰ āgel̓. nec mia̓bilius aliqͥd ſub celo nec iocūdius poteris exꝑiri.¶ Ꝙ qui nolunt decipi omniafaciat cū ꝯſilio. Capitulū. xli.Abent priuatī cōſilia.Et hoc ẜm ſalomoneErit ſalus vbi multa cōT5ſilia. Contra in deutronomiomoyſes in canticis de ceprobisdicit. Gens abſqꝫ conſilio et ſine prudencia eſt. Thobias filium ſuū inſtruens verbis dicit.