Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.Fecūdus.Liber.

.xviij.

frcū multiplici ſingularit̓ gloriaris. Et tuus frcūs ſi cōgaudeomeꝰ ē: hoc vt Augꝰ. dicit caritas oꝑat; Caritas enī teſte apoſtolo ē ābicioſa qͣrit ſuaſūt. Rex dauid quē deꝰ hominēẜm cor ſuū īueniſſe teſtat̉ ī multitudīe ppl̓i qͣſi ſub eo auctꝰ creuerit gloriatꝰ. cuꝫ ppl̓o ſuo tāta adu̓ſionē ꝑcuſſus ē d̓initꝰ. vtlxx. milia populi angelo cedētecorruerēt̉ ipſe regni gloriā deſtitutꝰ ꝓp̓ū filiū fugerꝫ; ī maxima penuria tribꝰ mēſibꝰ exularꝫ. Si ergo regi dauid ī multitudīe populi neq̄ꝙͣ gloriari permiſſū ē. quid eſt tibi paſtor prelate. qd̓ tibi moche. qͥd tibi predicator ē glorie cōeꝫ tibi ſobolem reputes cōeꝫ tibi fructū cuꝫalijs. Paulꝰ ille excellētiſſimꝰp̄dicator olī ī eltīs fidelibꝫ reprehēdit qd̓ dicebant. ego qͥdē ſūpauli. ego aūt apollo. ego verocephe iuſte. qͥa poſtea ſubīfertur. Ignobilia mūdi ꝯtēptibilia elegit deꝰ vt gloriet̉ īſpectu eiꝰ oīs caro. Quare autille glorioſiſſimꝰ nathanael cuixp̄s fere ſuꝑ oēs apoſtolos diſcipulos ſuos teſtimoniū ꝑhibꝫdicēs. Ecce vere iſrahelita ī dolus eſt. ſicut petrꝰ ādreasqui vtiqꝫ hoīes erāt ſine lr̄is etydiote apl̓atus accepit dig

nitatē. Hīc augꝰ. īnuere videt̉. nathanael ſi ydiota fuiſſetapoſtolus extitiſſet. Quid er.go predicator qd̓ dector populi Vde multis lr̄is gloriaris. Heōrſū loci tꝑis et ꝑſone beatiſſime memorie frat̓ iordanus magiſter ordīs p̄dicatorū predicator ſtrēnuus iuuenes vno tꝑepue lrāture ad ordinem recepitpariſius ſexagīta vt plures ecꝝvix poſſent vt audiui multarepeticōne ad matutīale officium vnā legere lectionem. Suꝑ vt dicit̉ a fr̄ibꝰ guit̉ ad gn̓ale capitulū accuſatus ſpū ſcō repletꝰ dixit. Sinite iſtos netemnatis vnū ex hijs puſillis dicovobis ꝙͣ multos et fere onespredcaitores videbitis glorioſos qͦs dn̄s ſuꝑ multo lucidiores lrātiores in ſalutem operabitur. Quod nos veridico oredictū vſqꝫ ī hodiernū diem vidimꝰ videmꝰ. Diſcāt ergo melliflui frcūs apes gaudio etāmia̓cōe fidelē ſobolē coēꝫ hēre ī frtū ſingularit̓ gloriari. De mutua et vera amicitiaCapltulū. xix.Ira aicitia apes fouent̉ad inuicem. Et hoc iurecum criſtꝰ tociꝰ virtutisexēplū necꝙͣ diſcipulos ſeruosſed amicos vocare dignatus eſt.