Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secūdus.Capitulū.Liber.

xxij.

Due voluptates ſunt guſtus etfactus hominibus cōmunes beſtijs et idcirco in pecudum numero habendi ſunt qui hijs ferinis voluptatibus innitunturbeſtialiter. Non iocunda res eſtaqua polēta ac fragmen ordēacei̓ panis ſed ſumma voluptaseſt poſſe caꝑe ex hijs etiam voluptateꝫ ad id ſe deduxiſſe qd̓nulla fortune iniquitas poſſit.Maior ſū ad maiora genitꝰvt mancipiū mei corporis ſim.qd̓ eqͥdē aliter aſpitio vinculū aliqd̓ libertati circūdatūꝯtemptꝰ aūt corꝑis ſui certa libertas ē. Vidi hoīem īter modernos excellētiſſime gr̄e ī predicacōe exhortacōe fideliū magiſtꝝ iohānē ꝯgnomēto ranchūcanōicū regularē ſcī iohānis invineis ſueſſiōis watinianēſem poſtea bleſenſem abbatē. hicqͥdē in abſtinentia ſedulus ōivirtute choruſcus a ſe multo vſu violētia parcitatis extorſea̓tut ei equali modo rudiſſimi etdelicatiſſimi cibi ſaperent oreſumpti. Nec hoc credimꝰ naturali potentia cōtigiſſe ſed virture illiꝰ et gratia hoc olim egerat ī iudeis vt ẜm illud celeſtiscibꝰ ī ore oīm ſapiebat. De filētio r eiꝰ v̓tute. Capitulū duodecimū.

Imul ſilēt. Adueſperaſcēte enī die ī alueo ſtrepūtminꝰ ac minꝰ donec vnacircūuolet vocis bucina qͣetē imꝑans hoc caſtrorū more. hocidē faciūt ī matutīo. Ad lrāꝫ egoip̄e iſta ī apibꝫ ſū exꝑtꝰ et iſtatꝑe eſtatis poteris exꝑiri. Filēciū ab yſaya p̄cipue cōmendat̉vbi dicit. Cultꝰ iuſticie ſilēciū.Et bn̄ dicit cultū iuſticie qͥa teſte iacobo ſi qͥs ſe putat eſſe religioſū refrenas līguā ſuā hꝰvaria ē religio. Opulētiſſīa terraꝝ egiptꝰ ranis loqͥcibꝫ legiturflagellata. Un̄ cōpulſi ſūt oraremoyſen vt dn̄s auferrꝫ ab eis ranas. ita vere religioſi magisſeculares temptat̉ ranis. ſemꝑenī nitimur vyetitū. Iheremiasqͦꝫ ī ꝑſona religioſorū dicit. Ingrediamur citatem munita religionē ītellige ſileamꝰ ibi qͥadn̄s deus nr̄ facit nos ſilere.Cauſaꝫ aūt reddēs qͣre ī ſequētibꝫ dicit. Bonū ē p̄ſtolari ſilētio ſalutare dn̄i Exiſtīo aūt eſſe ſalutare dn̄i gͣciā cōſolacōispacis ī ꝯtēplacōne diuina. Sn̄poſtea dcūs ꝓpheta ſb̓iūgit. Sedebit ſolitarius tacebit̉ qͥa leuabit ſe ſuꝑ ſe. hoc vbi?ī cōtēplacōe. De hoc ꝯtēplator glorioſꝰ Augꝰ. ī li. ꝯfeſ. ait. Intrauiī ītima mea duce te potui qm̄

.3.