Liber.Capitulū.Secūdus.
lvi.
Hīc fit ꝙ qn̄qꝫ multo tꝑe r̓ſiſtētē hoīeꝫ tēptat. quē tandē victūtedio virtutis ſtatim eneruat.Hīc quoddam accidit qd̓ ſinevlla heſitacōis dubietate ꝯgnoui. ¶ Ea̓t puella quedam ī brabācie partibꝰ īter ꝓceres gn̓oſaqͥ ī amorē cuiuſdā iuuenis permultos ānos mire demonū ſtimulabat̉ inſultu. Hec cum mͥfrequēter cū multis lac̓mis ī cōfeſſione dyabolicas īfidias aꝑiret ꝯſului vt ſūmoꝑe cauerꝫ nenutūi a̓ v̓bo iuueni tēptacōnis occaſio ꝑreberet̉. Et paruit illa diligēter vt monui. Cūqꝫ adeo gͣuiter tēptaret̉ vt ſompni ⁊ cibiꝑderet appetitū accidit nocte qͣda vt tāto demonū agitaretur inpulſu ꝙ ſuꝑueniente aucora ſurgere cogitarꝫ ⁊ clam adire iuuenem q̄ in vicio manebat. Necmora. vbi ſurgens oculos aꝑuit vidit criſtū qͣi plagis recētibꝰ ccucifixū leni ẜmōe dicētemſibi lingua patria. Moi. dois.amor. ie. ſui. tres. viās. libōs.lidons. et li. tres. gens. Quodnos latīe coloratis verb̓ exponimꝰ. Me diligas qui ſum formoſus bonꝰ dulcis gn̓oſus. vn̄ v̓ſusdilige formoſū dulcēqꝫ bonumgͣn̓oſū. Hec vt dixit r̄pente diſparuit ⁊ puellam in ōni pace ⁊gaudio ⁊ graciaꝝ actione ab ōni
temptacōne liberrimā dereliqͥt.Bene ⁊ veridice de ſe criſtꝰ aſſeruit. diligendꝰ eſt enī pre omnibꝰ qͥa ſpecioſus forma pre filijshoīm et ſicut ſplendor glorie etfigua̓ ſubſtācie pr̄is. Contra dehoīe dicit̉. Omnis caro fenū.Diligendꝰ eſt qͥa bonus a quoōne bonū. Cōtra de hoībꝰ. nemoenī bonꝰ n̓ ſolus deꝰ. Diligēdꝰē etiā qͥa dulcis cuiꝰ labia fauꝰdiſtillās. Miſericorbia eī eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Cōtra de hoīe ſalomon q̄rit. nequs oculo qͥd creatum eſt. qͥ tn̄ eſt luc̓na corꝑisnr̄i. Diligēdꝰ ē etiā qͥa gn̓oſusquē pater deꝰ ꝯſtituit heredemvniu̓ſoꝝ per quē fecit et ſecula.Cōtra de hoībꝰ dicit malachiasNūquid non pr̄ vnꝰ oīm nr̄mquare deſpicit vnuſqͥſqꝫ proximum ſuum. Merito ergo puelleiuuenem diligēti criſtus ꝑ hecverba concluſit ⁊ ſe pocius diligendum formoſum bonum dulcē gn̓oſū cōprobauit. Similiꝓpe modo quidā militi ad ciſtercien̄. ordinem trāſeunti criſtusin viſione concluſit. Nam cumille grauiſſime a dyabolo ad exitum tēptaret̉ ⁊ de nocte ī noctēmeditaret̉ apoſtatare ꝑ fugamſe mel parato ad exitum ⁊ quaſicommodiorem horam noctis inſcūlo preſtolāti et ſemiuigilāti