Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.Secūdus.Liber-

.lij.

tollis peccata mūdi dona eis requiem audiuit voces a remotisclamantium. Feſtinate feſtinate pacem r̓cipere quia iam miſſa propinquat ad finem. moxvt ſtabat corpus criſti tenensin manibus fit raptus in ſpirituet vidit innumerabilium aīmarum multitudinem feſtinantemad pacem et alijs recedentibusalijs clamātibus percepta pace. feſtinate feſtīate qͥa iam miſſa ꝓpinquat ad finem. Sic monachꝰ ſtetit a prima fere horadiei vſqꝫ ad horam nonam preſtolantibus alijs mirantibusquid ſtans haberet immobilis.Tandem ergo r̓uerſus ad ſe finiuit miſſam precipiente abbate cunctis quid vidiſſet expoſuit poſt paucos dies ip̄emetmonachus vitam finiuit. Hijslector auditis quis ſaluo tameꝫmeliori iudicio dubitare potuerit vt ſpiritu ſancto cōmodiusordinante in eccleſia dei antiqͥtus ē conſtitutum vt in miſſafidelibꝰ mortuis nec pax precet̉viuuentibꝰ neqꝫ detur ſꝫ requieſcat ī pace. Compendioſe quibꝰpotui racōnibꝰ ſeptem defūctoꝝſuffragijs euolutis. gn̓aliter deſtatu triplici aīaruꝫ que ex hocſeculo trāſeūt viſionem mirabilem indubitabilem referemus

Cum in brabantie ꝑtibꝰ gallice predicarem et vna dieꝝ dictamiſſa in centū aulas ſocium itineris preſtolarer. venit ad mehomuncio ruſticanus et pauperhabitu et forma deſpectꝰ deuotiſſime petens vt eum audirē.Annui. ꝯſedit dixit m. Annusiam fere elapſus eſt cum ecce indomo mea ī nocte vigiliaꝝ ſancte katherine ſuper ſtramīa iacēs audiui campanam vt videbat̉ iſtius eccleſie r̓ſonantē.Surgens ergo vt pergerē adeccleſiam vxor mea que ī lectoalio qͣeſcebat clamauit ad meQuo vadis inquit. Et ego. admatutinas vado quia pulſatuꝫeſt. Et illa. Spiritus inquit neꝙͣ agitat te quia in pͥmo ſomnoadhuc eſt. Nichil aūt curansquid illa diceret vſqꝫ ad atriūeccleſie ꝓperaui. Et ecce occurrit in ſac̓dos quidam ignotus veſtibus ſacris indutus ſtola permodum crucis ī pectore redimitꝰ. qui dixit michi. Appone corad ea que tibi mōſtrauero. Etmox ſuper atrium edito ſignocrucis ſurrexit populus tātꝰ vt vix ſpatium quīqꝫ iugerū capere potuiſſet. Et ea̓t populꝰ ille ſuꝑ qd̓ dici poteſt credimiſeria miſerandus nudus pertus et per omnia ſeuis plagis