Capitulū.Secūdus..xxxix.liber.
miniſtrare. Invigilia igitur aſſūpcōis beate marie dn̄s iohannes cognomēto res vel bas pͥorcanoīcoꝝ regulariū ſcī iohānisīvineis iuxͣ muros eiuſdem cītatis aſſumptis ſecum tribus canoīcis deuotiſſimis viris qͥ nūcōnes defūcti ſūt ī mōte ꝓximociuitati in loco vbi quōdam heremita reſedea̓t ad celebrādamſolemnitatem v̓gīs glorioſe ſucceſſerūt Inclinato aūt die cantatis velꝑis. panem ⁊ aquā oreſobrio libauerūt. In ꝯpletoriodicto poſt oracōes deuotas ⁊ lōgas. mēbra ſuꝑ nudaꝫ humum.deſertꝰ enī locꝰ ea̓t vt qͥeſcerentpaululū ꝓſtrauerūt. Nec moradetētior. ſurgūt ad matutinascantant ſimpliciter et deuote.At vbi an̄ laudes p̓or nonam lectioneꝫ ex more finiuit ſubito cōcentꝰ mia̓bil̓ inſonuit angeloꝝet reſponſoriū. Felix namqꝫ altiſſimis vocibꝰ cātauerūt. Quoperacto tm̄ quatuor ex illa inumea̓ multitudine verſū ⁊ gloriaſingulariter ſuccinerunt multitudine ſemꝑ rn̄dente. Poſt repeticōnem vero ſecundam. iterato Felix namqꝫ iuxta moreꝫ gallicum inchoauerūt. et ꝓſequentibꝰ oībꝰ ꝯmuniter finierūt. Finito aūt rn̄ſorio factum eſt ſilētium angelorū. Prior aūt īcho
ato Te deum laudamus matutinas cum ſuis laudibꝰ ꝑfecer̄t.Quibꝰ dc̄īs qͦt ſingultꝰ quot lacrime qͦt ſuſpiria in recordacōeſuauiſſim modulamīs ab ymopectoris ediderunt illi qͣtuor beatiſſim non ē noſtre poſſibilitatis euoluere vel effari. Sꝫ ī eisꝯpletum plane poterit credi etreliqͥe cogitacōnū diem feſtumagēt tibi. Hoꝝ ſcilicet duos noui ſcilicet p̓orem ⁊ robertum dictum coqͥnatum. ceterorū noīaſcire non potui. ¶ De voͣli etiālaude angelorū iſtud qͦꝫ imraculum ꝯtigit qd̓ ſubiūgo. Camerabeate marie monaſteriū eſt monialium ordinis cyſterciū. ī brabantia iuxta bruxellam. In hecloco capellanꝰ ea̓t noīe godefridus deuotus nimium dilectiſſimus in et notus valde. hic dirorupture ⁊ viſcerū cruciatu ānisfere. xiiij. tribulatꝰ numꝙͣ tn̄ apredicacōne et ſalute hoīm qͥeſcebat. Contigit aūt vt ip̄e morte ſubita an̄ noctem mediā ītercepta. meſodia ⁊ cantus mirabilis angelorū quaſi de loco ꝓpeeccleſiam audiretur qͦ attonitꝰvigil mia̓batur ꝙ ꝯuentꝰ ſolitotempeſtiuius ſurrexiſſꝫ. ⁊ cuiꝰeſſet ſolēnitas ſcī quā feriatanocte tam inſolitis vocibus ⁊ cōcentibis efferebat. Non enim