Capitulū.Iiber.Cecūhus.

.xxxiij.

Multa non qͥa difficilia ſūt nōaudemus. ſꝫ quia non audemꝰdifficilia ſūt. Libertas nichil aliud eſt ꝙ animus quodāmodo ſeipſū habens. O ꝙͣ magnis homines tenent̓ erroribꝰ qui cauſa dominādi maria cupiūt permeare. ignari ꝙ ſit ingens parqꝫ cel̓ regnū. Imꝑare ſibi maximū eſt imperium. Rebꝫ habitishylaciter vti pars ē libertatis.Beneficium acciꝑe ē libertatēperdere. ⁊ niſi incumbat neceſſitas defacili non mendices. Sapiens ſe contentus eſt. nō vt velit eſſe ſine amico ſꝫ vt poſſit.Ea ſola putamus emi pro qͥbꝰpecunia ſoluimꝰ. Ea gtuita vocāmus pro qͥbus noſipſos īpendimus. adeo nichil eſt cuiqꝫ ſe vilius. Sepe maximū preciū eſtꝓ qͦ nullū dat̉. Noſtri eſſemꝰſi alia noſtra nō eſſent. Qui ſehabꝫ nichil ꝑdidit. Omnes adhoc nobiles ſumꝰ nec pauperesabicit philoſophia nec diuiteseligit. Bona mēs nec cōmodatur nec emit̉. ⁊ puto ſi venaliseſſet nō haberet ep̄torē. et maſa mēs cotidie emit̉. Animꝰ nōbilē facit. Ex qn̄tacūqꝫ enī condicōe licꝫ ſupͣ fortunā ſurgere.Nō deformitate corporis fedatur aīmus. ſꝫ pulchritudīe aīmicorpꝰ ornat̉. Sicut nec ulla con

dicionis ſeruitute ſubicit̉. ſic intra ſe fruēs libertate ad nullumſui ꝯtrariū cogi poteſt. Fubdereigitur apis anima fidelis vt libera ſeruias regi criſto ne tibidn̄etur dyabolus tamꝙͣ ſeruo.De electione prelatorum a ſubditis. Capi. xxxiij.Icut regē ordināt ſic ⁊populos creāt. Nemoenī ſibi aſſūit honorēſicut dicit apoſtolus ſed qui vocat̉ a deo tamꝙͣ aaron. Vocariaūt a deo dicit̉ qui volūtate diuina canoīce ab hijs qͦꝝ īter eſtdignꝰ eligitur. Reges dico iudices l̓ p̄latos ⁊ ve illis qͦꝝ īdignielcōis ſuffragio ſuſtollunt̉. Eisfiet ſicut ī libro iudicū dicit̉ vtignis egrediat̉ de rāno ⁊ ſuccendat ligna ſiluaꝝ. O qͦciens probleuma iſtud etiā iſto tꝑe videmus īpletū. Creat miſeri fatuellos ⁊ ſimplices ⁊ oīs v̓tutis obliti genꝰ tm̄ r̄ſpiciūt. nō ꝑſonā.Et vide qͣlit̓ ill̓ cepēdit̉ iuſta mͥces. Iſti qͥdē digͥtatis apice roborati qͥd ſit iuſticie v̓tutis ⁊ iuris nō curāt fas oē cōtēnūt. graſſant̉ ī clericos ⁊ laycos de bachant̉ et cum horum vlterius rapie nō ſuppetūt proprie eccleſiemanꝰ īponūt. ⁊ ſuos creatoresīpios ſpoliantes eos magis ꝙͣ