Fecūdus.liber.Capitulū..xxviij.
partibus gn̓oſum q̄ ꝙͣuis eſſettoͣliter ſeculo deditꝰ btē tn̄ virgini marie deuotꝰ cotidie tresdictas quiqͣgenas ī ſalutacōibꝫexſoluebat. Infirmatus aūt adextrema ꝑductꝰ ē. Cūqꝫ per horas diei plurimas mortuus iacuiſſet reuixit ſubito et ſorori mōmali q̄ iuxͣ ſedebat īclinauit dicēs. Soror ecce redij cito adu̓ocari facias ſac̓dotē. Mirātibꝫ omnibꝫ preſbiter aduōt ⁊ ī maxīacordis leticia palā oībꝫ cōfitet̉dicens. Ad tribunal criſti iudicis raptꝰ cū ī tribꝫ maxīe a demonibꝫ accuſarer ferriqꝫ deberetſentencia contra me. pijſſīa mircriſti rogauit filiū vt ad corpꝰreducerer locū pnīe ſuſcepturꝰ.Nec mora. factū ē vt rogauit.Vnū de pcc̄is ea̓t ꝓ qͦ damnādꝰerā. decime. qͣs de bonis ⁊ agrisnieis ſubtraxerā ſac̓doti. ſecūdūerat ꝙ cū ſodalibꝰ meis piſcesqͦꝝdā religioſoꝝ furtiue ſubtraxerā. terciū erat ꝙ ſegētes et fruges pauperū cū canibꝫ venaticis vagabūdꝰ deſtruxerā. hec cūcoram omnibꝰ loq̄ret̉ qͥdam exmanſionarijs dixit. Et cur īqͥtꝓ damno iſto extremo damnādus eratis cū nos oēs illud vob̓puro corde remiſerimꝰ. Et ille.Michi qͥdem veſtra remiſſio neq̄ꝙ ſuffecerat ad ſalutem. cū cō
pioſior eſſem vobis ī iniurijs refundendis ꝙ vos michi in miurijs dimittendis. Et hec dicēsreſtituenda damna ꝓtinꝰ aſſignauit. ſicqꝫ diſponēs rebꝫ et donniui in ſpe ⁊ pace mirabili ſpiritū exalauit. ¶ Hinc de ipſo verſiculo ſalutacionis angelice aliquid ſpecialius attollamꝰ. Potiſſimum enim laudis eius illd̓euangelium reputamus in quoeam decentiſſime paramphusgabriel honoa̓uit. Et hoc quoddam a ciſterciēſibꝰ mirum plane miraculum recitatur. Erat q̄dam emerite milicie veteranꝰqͥ ſeculo et ſi tarde renūcias ſanctum ciſtercien̄. ordinem intrauit. Queſitꝰ autem a magiſtronouiciorum ſi ſciret oracionemdominicam ſcilicet pater noſternegauit ſe numꝙͣ lcire potuiſſeconteſtans. Quid plura. Fit labor inanis vt diſcat. Et cum nōpoſſet precepit abbas vt ſaltēilli breuem angelice ſalutacōisverſiculum inculcarent. Quodet ſi multo diutino labore. factūeſt tamen. Cum enim ad exhortacionem magiſtri ſui ipſū verſiculum īter prandendū ad vnāquāqꝫ buccellaꝫ fere ne obliuioni traderet ruminarꝫ ex frequēti et longo vſu tantā ī ipſa ſalu