Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secūdus.Capitulū..xxiiij.liber.

frcū multiplici ſingularit̓ gloriaris. Et tuus frcūs ſi cōgaudeomeꝰ ē. hoc vt Augꝰ. dicit caritas oꝑat̉. Caritas enī teſte apoſtolo ē ābicioſa q̄rit ſuaſūt. Rex dauid quē deꝰ hominēẜm cor ſuū īueniſſe teſtat̉ ī multitudīe ppl̓i qͣſi ſub eo auctꝰ creuerit gloriatꝰ. cuꝫ ppl̓o ſuo tāta adu̓ſione ꝑcuſſus ē d̓initꝰ. vtlxx. milia populi angelo cedētecorruerēt ipſe regni gloriā deſtitutꝰ ꝓp̓ū filiū fugerꝫ ī maxima penuria tribꝰ mēſibꝰ exularꝫ. Si ergo regi dauid ī multitudīe populi neq̄ꝙͣ gloriari permiſſū ē. quid eſt tibi paſtor prelate. qͥd tibi moͣche qͥd tibi predicator ē glorie. ccōeꝫ tibi ſobolem reputes cōeꝫ tibi fructū cuꝫalijs. Paulꝰ ille excellētiſſimꝰp̄dicator olī ī eltīs fidelibꝫ reprehēdit qd̓ dicebant. ego qdē ſūpauli. ego aūt apollo. ego verocephe iuſte. qͥa poſtea ſubīfertur. Ignobilia mūdi ꝯtēptibilia elegit deꝰ vt gloriet̉ īſpectu eiꝰ oīs caro. Quare aūtille glorioſiſſimꝰ nathanael cuip̄s fere ſuꝑ oēs apoſtolos diſcipulos ſuos teſtimoniū ꝑhibꝫdicēs. Ecce vere iſrahelita ī dolus eſt. ſicut petrꝰ ādreasqui vtiqꝫ hoīes erāt ſine lr̄is etydiote apl̓atus accepit dig

nitatē.. Hīc augꝰ. īnuere videt̉ nathanael ſi ydiota fuiſſet/apoſtolus extitiſſet. Quid ergo predicatorˡ qͥd dector populide multis lr̄is gloriaris. Meōrſū loci tꝑis et ꝑſone beatiſſime memorie frat̓ iordanus magiſter ordīs p̄dicatorū predicator ſtrenuus iuuenes vno tꝑepue lrāture ad ordinem recepitpariſius ſexagīta vt plures eoꝝvix poſſent vt audiui multarepeticōne ad matutiale officium vnā legere lectionem. Suꝑ vt dicit̉ a fr̄ibꝰ gͣuit̉ ad gn̓ale capitulū accuſatus ſpū ſcō repletꝰ dixit. Sinite iſtos ne cotemnatis vnū ex hijs puſillis dicovobis multos et fere ōnespredcaitores videbitis glorioſos qͦs dn̄s ſuꝑ multo lucidiores lrātiores in ſalutem operabitur. Quod nos veridico oredictū vſqꝫ ī hodiernū diem vidimꝰ videmꝰ. Diſcāt ergo melliflui frcūs apes gaudio etāmia̓cōe fidelē ſobolē coēꝫ hēre ī frtū ſingularit̓ gloriari. De mutua et vera amicitiaCapltulū. xix.Ira aicitia apes fouent̉ad inuicem. Et hoc iurecum criſtꝰ tociꝰ virtutisexēplū neq̄ꝙͣ diſcipulos ſeruosſed amicos vocare dignatus eſt.