LiberFecūdus.Capitulū..xv.

q̄ p̓us v̓ſa fuit ī colubrū poſteatn̄ flores ⁊ amigdala tulit. Vn̄ī eccleſiaſtico dicit̉. Qui corripit hoīeꝫ. gͣtiam poſtea īuenitapud ipſū magis ꝙ q̄ ꝑ blandimēta decipit. Qualiter aūt arguēdꝰ ē ꝓximꝰ apoſtolus docꝫdicēs. Si preoccupatꝰ fuerit aliqͥs in aliqͦ delicto vos qͥ ſpūaleseſtis inſtruite huiuſmōi in ſpūlenitatis ꝯſiderans temzipſū neet tu tempteris. Bene dixit inſpū lenitatis. Aſperitas enimcrudelitas appellata eſt ⁊ ſi qn̄qꝫ corda timidoꝝ frāgit fere tn̄ōmū vt frequenter exaſperat.Moderata aūt lenitas ⁊ ſi qn̄qꝫpeccātibꝫ reprob̓ audaciā prebeat tn̄ in generoẜ aīmis malefaciendi voluntatem exnichilat.Alteriꝰ vitia vt dicit ph̓us emēdanda ſunt ⁊ alterius frangenda. nec deſperaueris diutinosegros poſſe ſanari ſi contra tēporantiā ſteteris ſi multa inuito facere coegeris et pati. Verecundꝰ eſt enim pudor qͥ ꝙͣdiu inanimo dua̓uerit aliquis ecit bone ſpei locus. Vitia alteriꝰ et ſinō excidero tn̄ inhibeo. non deſinent ſed intermittent. Fortaſſe aūt ⁊ deſinēt ſi intermittendi cōſuetudinem fecerīt. Debetaliqͥd ꝯtra vitia dici aſpere ꝯtraꝑicula aīoſe. cōtra auaritiā ſuꝑ

be. ꝯtra ambicōem cōtumelioſeluxuriam deteſtari. fallatias obiurgari. Quomodocūqꝫ tamē ſiue ſeueriter ſiue leniter exceſſꝰpeccātiū corrigat̉. malle debetcorā frībꝰ ⁊ a fratre v̓ge verberevapulare ꝙ in illo terribili ⁊ extremo iuditio. demonum ſeuitiacruciari. vl̓ ſaltem ſi xp̄i benisnitas nobiſcuꝫ remiſſius egeritad tꝑus an̄ iuditiū in purgatorio tribulari. Miſerū et plus ꝙͣfatuum iudico qͥ differt ⁊ eligitcorrigi ī futuro. Huiꝰ aūt rei videas exemplum manifeſtum.¶ Apud ſanctū victorē pariſiusin moͣſterio canoīcoꝝ regulariūmagiſter hugo fuit qͥ ſecūdꝰ Augꝰ. ideſt ſecūdꝰ ab auguſtīo dictꝰ ē ī ſcīa. qͥ et ſi vite valde laudabilis fuerit. in hoc tn̄ minusꝑfecte fecit ꝙ diſciplinas in ſecreto l̓ capl̓o cū alijs ꝓ cotidianis exceſſibus non accepit. habebat enī carnem tenerrimamet nimis a pueritia delicatam.Quia ergo naturā vl̓ cōſuetudinē potiꝰ minꝰ bonā ī ſe v̓tutis exercitio nō euicit. audi qͥd eū ſuſtinere cōtigerit inde. Ad extremaveniēs a qͦdā ꝯcanoīco ſuo qeū ī vita ſua valde dilexerat adiuratꝰ ē qͣtenus ei poſt obitū apparerꝫ. libent̓ īqͥt ſi hoc mͥ ꝑ vite ⁊ mortis dn̄m cōcedat̉. Hijs