liber.CapitulūIecundus.viij.

menſam vero ſobrius venienspanem quem comedebat ꝑ būccellas inciſū et intinctum oleribus comedebat et inter comedēdum pauperibus ſcolaribꝫ quaternos ſcribebat vt ſcilicet omne temporis ſpaciū vtiliter occuparet. Poſt prandiū vero vſqꝫ ī noctē diem īſcribēdo totaliter occupabat. hec vita eiꝰ exterior fuiſſe probat̉. Interior aūttalis erat vt in itinere miſſus īgreciā āno ab incarnacōe dn̄i.M. cc. xxvij. miro feruore ſpiritus aīaꝫ exalaret et poſt mortēeū dn̄s multis miracul̓ honoraret. Diſcāt ergo apes fideliū īcōmune l̓ manualiter l̓ ſpiritualiter ẜm diu̓ſa ſtatutā tꝑm velꝑſonarum alacriter opea̓ri necmarceſcere ocio nec utilit̓ tꝑsexpendere. Sꝫ agere aliquid inquo proximi proficiant et qͥetēperpetuam poterūt promereri.De ſedulitate cōmunis laboris.Capitulū. viij.Mnes ad opera indiffecēter expellūt. Ecce qnͣta omnibꝫ ſedulitas laboris innuit̉. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitpaulus. Qui nō laborat nō māducꝫ. Egregius ille ciſtercien̄.ordo illud qͣſi ſūmoꝑe ſeruat. vtnec priores eorum niſi ī ſūmis

neceſſitatibus ab operibus eximant̉. Et qͥd miri. ſi ſubditi p̄latis ſi filij parentibus ꝓprijsmanibꝫ cooperantur in bonumvbi prelati ſubditos et parētesfilios laborare preueniunt ī exemplum. Vbi autem hoc non fitex ſegnicie torpent filij parentūlaboribꝫ prouocati. noueris eisvel egeſtatis vel iniquitatis periculum minimere. ¶ Vidi iuuenem cuius amariſſima relacōememini qd̓ ſubiungo. hic piorūfratrū ſuorum manuum laboreviuebat. Ipſe vero ſegnis ociovacabat ⁊ tedio. Et factum eſtaī aduerſione diuina vt eo cumpatre et fratribꝫ ſedente ad mēſam cibi vt ei ſoli videbat̉ verterentur in āgues ſapore tn̄ rerūdeterrēcium non mutato hoc cūper aliqͦt dies ꝯtinuaret̉ in peius. tandem mutato vite propoſito liberatus eſt et ſanatus.De ocio fugiēdo. Capitulū. ix.Vllus cū ꝑ celū licueritocioperit dies. Vide qn̄ta diligentia laborem ſectandum et ocium fugienduminculcat. In ſignificacionē maliquod eſt ocium cū miſiſſet moyſes manum in ſinum ſuum protulit leproſam. Vnde ſalomon