liber.Capitulū.Primus..xxij.

peccatores cōſtituātur multi. ſicut ſcribit beatus paulꝰ apoſtolus ad ronos. ad theſſalonicēſes. In obedientem vitare iubꝫquaſi excōicatū. Si qͥs inqͥt nōobedierit verbo meo ꝑ epiſtolāhūc note ⁊ ne cōmiſceamim cuꝫillo. Xpriſtus deus et homo utewāgeliſta ait matri ſubditusobediuit. ſꝫ et hoc parū ymmoet patri putatiuo. Quis ergo ohomo es qui te tibi credere p̄ſumis ⁊ regi ſpernis nō obediēsregimini alieno. In imenẜ dromonibꝫ multa milia populi mōdico gubernaculo ſe ꝯmittunt.Qualit̓ aut obediēdū ſit dominus in exodo moyſi et aaron figuralit̓ repromittēs dicit. Abſqꝫ tuo īperio non mouebit qͥſꝙͣpedē a̓ manū in ōi terra egipti.Moyſes et aaron figurā ꝯtinētp̄latoꝝ ad quorū imperiūōnisſubditꝰ tinet obedire ſimpliciter ī ōni bono. Hec obedienciain qͥbuſdā religionibꝫ extendit̉vſqꝫ ad morteꝫ ſcilicet in ordīepredicatoꝝ ⁊ minoꝝ. In alijs religionibꝫ neq̄ꝙͣ ita eſt. Et videracionē quare ab hoīe obediendum eſt hōi ſicut dicit̉ inlibroiudicū obediente domino vocihōis ſol ⁊ luna a ſuis progreſſibus tardauerūt. Quale auteꝫmalū qͥdam noſtra etate per in

obediēciā male cautꝰ īcurrit referamus. ¶ Venerabil̓ fulcō degādauo natus canoīcꝰ apud īſulas fuit. Hic ergo ut ip̄e nobisnarrauit a magiſtro iacobo de vitriaco legato et predicatore crucis ꝯtra albigēſes rogatꝰ ut ſecum crucem per flādriam predicaret rēnuit. Cui cū īſiſteret ꝑamicos ut eū adiuuaret ī negocio eccleſie tā neceſſario ⁊ deuoto rēnuit ille ſecūdo et nullo mōſe faturū aſſeruit. Tūc magiſter iacobꝫ illū magis preceptuꝫtimere ꝯfidēs et ego inqͥt precipio vob̓ auctoritate q̄ fūgor utin noīe domini iheſu criſti in remiſſionē ōniū peccatorū vroꝝillud negociuꝫ aſſumatis. Cuidictꝰ ſulco nullomodo inqͥt aſſumā. Et ego rogo vos ut neq̄ ꝙme de hoc vlterius fatigetis.Mox magiſter iacobus guiterꝯmotꝰ ī corde et fere vſqꝫ ad lacrimas fatigatꝰ ait illi. Cū vtiqꝫ digne poſſem vos excōicareauctoritate ꝯmiſſa. etōni beneficio iaꝫ p̓uare ꝑ inobediēciamꝯtumiacē. Nolo tamē ne grauamen tm̄ ingerere videar tāto vito. Rogo tamen deū qui ōniumcordiū eſt ī ſpector quatenꝰ reddat vos non ſolum ad iſtud qd̓ſpernitis ſꝫ prorſus invtileꝫ adōnē Mira res mox ad hec v̓ba

CV