liber.Capitulū.Primus.

.xx.

Nec mora de ꝯſilio dc̄ venea̓bilis viri ſeculū dereliqͥt ⁊ xp̄i deditꝰ ẜuituti ī moͣſterio hanonie ciſtercienẜ ordīs qd̓ taberonū dicit̉ btīſſimo fine q̄euit. Quātuꝫ auteꝫ ꝑiculū p̄latis īmineatnō tm̄ ex officio verūetiā ex ſb̓repcōe multimoda deōnū vbiqꝫſparẜ inſidijs exēpla ⁊ ſcriptamultorū on̄dunt. Seuerꝰ ſulpiciꝰ ſcribit beatū martinū dixiſſe maiorem ſibi v̓tutem an̄ ep̄atuꝫ habuiſſe ꝙͣ poſtea. cū duosan̄ ſuſcitauea̓t mortuos. poſteavero vnum. Apud ſanctuꝫ victorem pariſius referētibꝫ canonicis audiui ꝙ qͥdam canōicusregularis ea̓t vita genere ⁊ lrīspollens. Electꝰ ergo ī epiſcopūrenuit ⁊ ꝑtinaci conſtācia cōtraplurimoꝝ ⁊ maioꝝ ꝯſiliū ſe ſubtraxit. Moriturus aūt poſt multos ānos ſocius qͥdam eiꝰ qͥ eūmultum dilexea̓t adiua̓uit eumqͣtenꝰ ad ſe ſi deus ꝑmitterꝫ reſolutus morte rediret. Et ānuitille ſtatīqꝫ defūctus eſt Nec dies multi poſt morteꝫ eiꝰ defluxerant. cuꝫ ecce aīa ẜm ꝙ ꝓmiſerat rediens eminꝰ ī ꝑiete crucisſignuꝫ īpreſſit dicēs. Ne dubites ne vacilles inviſu. ſꝫ q̄re qd̓vis ⁊ me ſinas ad pociorā trāſire. Mox ſociꝰ ad viſionem exultās et ſollicitꝰ inqͥt valde fui ne

gͣuiſſimā ad minus penā ī purgatorio ſuſtineres. qͥa refutaſtiꝯtra maiorū conſiliū tam pertinaciter preſulatū in qͦ ad ſalutēaīaꝝ tot ⁊ tāta bona facere potuiſſes. Cui aīa. In me iquit hocordinauit clemētiſſima boītasſaluatoris. quia ex tūc timui etnūc ſcio. ſi epiſcopatꝰ cathedrāaſcendiſſem perpetue dānacionis ꝑiculū incidiſſem. ⁊ hoc dicens quaſi cum ingenti coruſcacōnis luīe pertrāſiuit. Sꝫ et venea̓bil̓ hugo camea̓cēẜ eccleſiedecanus vir ī omni honeſtate⁊ generis nobilitate clariſſimꝰcum ī diuerſaꝝ eccleſiaꝝ ep̄atibus ſe prīcipari formidarꝫ necpoſſꝫ ſb̓ter fugere ſedis apoſtolice iuſſioneꝫ. derelictis ōnibusmoͣſteriuꝫ cyſtercienẜ ordīs invacellis ꝓpe tornatū ingredi cōgitauit. Cūqꝫ ꝓpōito declaratoaccipitrem deceꝫ mutōnum peroptimū quē habebat multi nobiles peterent mira curialitatediſſimilauit ⁊ veniēs ad portaꝫcenobij mochus mox futurꝰ accipitrē pedū vnicul̓ ſoluit ⁊ adauras libere volare ꝑmiſit. huiuſmōi verbis vſus. Hic te dimittolaxuꝫ placidūqꝫ remitto. libertate frui ꝓboītate tui. Nec mora multi dimiſſum accipitre capere vl̓ reuoͣre conātes fruſtrati