Primus.Capitulū..xviij.liber.
me. Quo frcūc Audi. Rediniꝫ īpace aīaꝫ meā ab hijs qͥ appropinquāt michi qͥa inter multosea̓nt mecū. ⁊ hoc qͦmodo. Mecūin corde mecū in qͥeteⁱ a puſillanimitate ſpiritus ⁊ tēpeſtate. ⁊hoc ea̓t fugere a tumultū ⁊ fugiendo auolare. in pace aīas redimi et īter multos ſine tumultūeſſe cū criſto; ⁊ ibi inter hūeroseius amantiſſimi dn̄i qͥeſcere.vt in eo et cū eo leue pōdꝰ ſentiat qͥcqͥd ꝓ illo habuerit ſuſtinere. Sꝫ nūqͥd talis ea̓t volatꝰ tuus o prelateⁱ qͥ vagaris inſtabil̓et fugiēs euaneſcis. Nō pēniscolūbe vteris vt qͥeſcas a tuml̓tu an̄cedēciū et ſubſequenciū etconcoītanciū famulorū dicā a̓ ſocioꝝ et nō pociꝰ dn̄oꝝ. Vulgo dicitur. Miles in obſeqͥo famulūPclericus ſociū moͣchus dn̄m habet. Si vis credas experto. Frequētiſſime vidi dn̄os paucis eſſe ꝯtentos ſicut et famulos. Fuꝑfluis īhyare res feda ⁊ deteſtabilis in prelatis. Quid eo verecūdius? Quid eo damnabiliꝰ.et hoc maxime ī clauſtralibꝫ. ſecus enī ē ī ſecularibꝫ clericis licꝫ⁊ ī ipſis hoc malū ſit peſtilensvbi res trāſit ī dn̄iū: qd̓ in religioſis hoc eſt in clauſtralibꝫ nūqͣfieri poteſt. nͥ forte qͥs ī ep̄m aſſumat̉ cui tn̄ diſpēſatio credit̉
non diſſipatio. Abſit tn̄ vt dignis mercedibꝫ obloquar fauloꝝcū dictū ſit. voca opea̓rios ⁊ redde mercedē ill̓. Sꝫ nō tm̄ impium ymmo ſacrilegum iudico vtqͥs abbas l̓ prelatꝰ ſpiritualibꝫfilijs qͥbꝫ ſūme tenetur detrahatneceſſaria ſꝫ ⁊ famul̓ ſuperflualargīat̉. Iſti pānis vilibꝫ illi comitum mollibꝫ veſtiantur. Iſtivaccinis calceis ſordeant. illiocreis hyrcinis niteant. Et vtinam ſaltem iſta ſufficerēt quinpociꝰ ⁊ non iubentibꝫ ꝓpter verecūdiā vel timorē. cōſencientibꝰtn̄ vl̓ diſſimulātibꝫ dn̄is aggregant īmēſas pecunias qͥbꝫ poſſeſſioībꝫ ēptis natales ſuos tnͣſeūt ī nubēdo ⁊ viles tuſtici nobilibꝫ coequāt̉. Hij ſi fratres a̓conſobrini aut cōſanguinei ſūtdominorū tāto liberius ⁊ aubatius faciūt que predixi. Non recordaris o moche reſponſionisſenioris illius in vitaſpatrumqui dixit. opera monachorumignis ſunt. Et vide quare. SiCoxenim aliarum ſubſtanciam reꝝigni miſcueris cōſumetur ſic etſi eccleſiaſticis bonis bona tuaprīmonialia ꝯtra iua̓ miſcueris.cum illis ad nichilū redigent̉.Hoꝝ tot exēpla vidimꝰ ꝙ nimium eſſet tediū ſingula ꝑ̄tractae̓vnū tamē de pluribꝫ explicabor
VA16