liber.Capitulū.Primꝰ.

lx.

in dei iudicij ſugillēt me. ⁊ quivnū ꝓ mille reddere non poſſūquaſi ẜuus inutilis obmuteſcaꝫduꝫ a me ſub iuſto iudice xp̄oꝯputacō ſtrictiſſima reqͥratur.Eya nūc prelativos p̄ſules voscornuti qͥ teſtibus gēmatis ānulis in fide deſpōſatis eccleſiamcuiꝰ dotem cuius bona vtinā nōpeius ꝙͣ ꝓ digno diſſipetis. dicatis diuites īdignos extollitis⁊ familiam ſpōſe quin pociꝰ mēbra. pauꝑes non curatis. ymmocerte depͥmitis. Certus ſum ⁊ vere certꝰ ꝙ ſpōſa vr̄a libenter interpellarꝫ ſub celo iudiceꝫ ſi haberꝫ ⁊ libenter avob̓ ſeparareturdiuortio. q̄ vos ab eiꝰ ꝯtuberniofeciſtis alienos. Deiet certe dies cuꝫ iuſtū iudicē criſtū nō tātum loco ſꝫ auditi vultu adu̓ſuꝫvos īterpellabit eccleſia. ⁊ ẜmyſaiam incuruabit̉ oīs altitudoviroꝝ ſubaudias prelatorū ⁊ exaltabit̉ dn̄s ſolus. Tūc vr̄aꝫ pōpam vr̄amqꝫ ſuꝑbiam in cōfuſione peſſundabit. ⁊ ꝙͣtū glorificatis vos in delicijs tm̄ dabiturvobis tormētum ⁊ luctꝰ. Que ſivelis euadere tu p̄late et cū manricio ſpōſus eccleſie recognoſci.Eſto fidel̓ ſeruꝰ ⁊ prudens ⁊ nōtm̄ ſicut vnus ex bonis ſubditisſed forma ſemꝑ egregior ſis etduplo ceteris maior.

¶ Capitulū. ix. Ꝙ prelatꝰ nōꝯqueratur ſi alas habuerit breuiores.le eius breuiores ſunt.Quid miri. martha ſatagebat circa frequēsmīſteriuꝫ. et ideo q̄ruloſe circūit. nec poteſt cuꝫ maria domi ſedere ⁊ obẜuare pedes ihū ad vacādū etvidendum ꝙͣ ſuauis ē dominꝰ. Ideo dauid pluribꝰ ītentus optat pēnas ſicut colūbe vteuolās a terrenis ⁊ in ꝯtemplacōne videre poſſet deū deoꝝ ī ſyon. Non cauſet̉ aūt prelatꝰ nōconq̄rat̉ ſi alas habuerit breuiores. Seqͥtur enī in textu ꝙ ꝑfectoꝝ formam ſuſcipit. quia q̄bene preſūt ẜm Apoſtolum duplici honorē digni habentur. vtin benedictionibꝰ gloriātes pīguedinen terre per pn̄tem grāmid̓rē celi in refrigerijs eternoꝝfratres dn̄i recipiat conſtituti.¶ Vidimus venea̓bilem corādūviꝝ nobiliſſimū pͥmo abbatemviſarienſem poſtea cyſterſiēſeꝫdemuꝫ romane curie epiſcopumcardinalem. q̄ in āminiſtracōneprelacōnis ſue mirabibi ſagacitate vigebat. nichilominꝰ tamēdeditum ꝯtemplacōni diuine qͦcienſcūqꝫ vacare poterat ſibi ſoli. In tato enī moderamine reꝝaīm ſpūi ẜuire cōegerat vt nūc