Druckschrift 
Expositio logicae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſpē ſpēaliſſima. ſubalterna.

Species eſt que ponit̉ ſub aſſignato genere: vel de qͣ genus in eo qd̓quid eſt p̄dicatur. Circa qd̓ eſt notandū ꝙ auctor in p̄cedentibus notificauitſpeciē ꝑ cōparationē ad indiuidua: hicaūt per comꝑationē ad genꝰ. Non aūteſt incōueniens idem habere plures diſfinitōes large ſumptas ꝑ compoem addiuerſa: vt fuit declaratu in diffinitōnevocis. Et cōuenit hec diffinitio tā ſpēiſpecialiſſime ꝙͣ ſpeciei ſubalterne. Species itaqꝫ ponitur ſub genere ſicut minus cōmune ſub magis cōmuni īmediate qͥdē ad differētiā indiuiduoꝝ: ⁊ directe ad differētiā differētiarū. Et ponit̉ſub genere non quocunqꝫ: vt hō nō ponitur ſub colore: ſed ſub genere aſſignato: id ē determīato: qd̓ een̄tialiter includit: ⁊ ideo de ip̄a p̄dicat̉ in quid. Deinde diuidit auctor ſpeciē in ſpeciem ſpecialiſſimam et ſubalternam. Un̄Species ſpecialiſſima eſt: q̄ cūſit ſpēs nō p̄t eſſe genus. Eſt eī ſpeciescū habeat genus ſupra ſe: ſed nō pōt eēgenus. qꝛ nō habet aliquā ſpēm ſub ſe.vn̄ nomē ſpēi verius ꝯuenit ſpēi ſpecialiſſime ꝙͣ ſubalterne. Dicit̉ nanqꝫ ſpēsa ſpecificando ſeu determinādo. Genꝰaūt magis determīat̉ in ſpē ſpēaliſſimaque nō p̄t vlterius ſpecificari ⁊ determinari ꝑ differētias formales ꝙͣ in ſpē ſubalterna: que adhuc ē ſpecificabilis ⁊ determinabilis. Species enī ſubalterna:cū ſit ſpēs p̄t eſſe genꝰ: qꝛ vicꝫ ē vlteriꝰdiuiſibilis ꝑ differētias formales q̄ ꝯſtituūt diuerſas ſpecies ſub ipſa: vn̄ om̄iaque ponūtur inter genus generaliſſimū⁊ ſpem ſpecialiſſimā ſūt genera ⁊ ſpēsꝑ cōꝑatōem ad diuerſa. Sūt enī gn̄a reſpectu inferioꝝ ⁊ ſpecies reſpectu ſuꝑiorū. Exēplū huius quo ad p̄dicamētuꝫſub̓e patet in arbore porphirij. ⁊ poſſetetiā poni in alijs predicamentis.ꝙ hͦ mō coPro quo notandū ꝯrdinatō p̄tdici arbor ꝑ quādam ſil̓itudinē ad arborē naturalē: in qͣ ſūt tria: ſcꝫ: radix: truucus et rami. Genꝰ generaliſſimū pōt di

ci radix inqͣtū ꝯtinet inferiora ꝑmiſſiueſiue potētial̓r: vel ip̄a indiuidua inquātū cōtinent ſuꝑiora potentialiter ⁊ actualiter. Ponūtur aūt indiuidua in p̄dicamēto inqͣntum abſtrahūt ab exn̄tiaactuali ſcd̓m Scotum. 3. di. 2. ſen. Un̄hic homo tm̄ includat naturā ſpecificācū differētia indiuiduali: nec plus īcludit exn̄tiā actualē formaliter ꝙͣ homo.Cum enī ẜm Ariſto. pͥmo poſterioꝝ ſitſtatus ī quolibet p̄dicamēto ſurſū ſeorſū ⁊ deorſū: ſicut inuenit̉ ibi ſup̄mū cōſiderādo illud rōne eſſe exn̄tie p̄ciſe: itainuenitur ibi infimū ſcꝫ ſingulare abſqꝫom̄i exiſtentia actuali. De ip̄is ꝟo ſuperioribus inqͣntū includūt exn̄tiā actualem nō eſt ſciētia ẜm ariſto. vij. metha.qꝛ ip̄is abſentibus ſeu remotis a ſenſuignotū eſt vtrū ſint aut nō ſint. Et ponūtur indiuidua in recta linea p̄dicamētali: cū formaliter includāt om̄ia ſuꝑiora.licet enī videat̉ poni lateraliter: hoc eſtad oſtendēdū ip̄oꝝ multitudinē ſub eadem ſpecie. genera aūt ⁊ ſpecies q̄ ponūtur in recta linea ſe hn̄t ſicut truncus arboris naturalis. Differētie ꝟo collaterales ſe habēt ſicut rami. Subſtātia itaqꝫ diuidit̉ ꝑ corporeā ⁊ incorporeā. Exſubſtātia aut ⁊ corporeitate ſicut ex gn̄e⁊ drn̄tia cōſtituit̉ corpꝰ: ſicut etiā ex ſubſtantia ⁊ incorporeitate pōt ꝯſtitui aliaſpecies: vtpote ſpūs creatus. Et ſic poſſet dici de alijs generibꝰ cuꝫ differētijspoſitis a ꝑte dextera: que ſūt differētiepoſitiue: cū ex ip̄is gn̄ibꝰ ꝯſtituant̉ ſpēsipſas tn̄ ꝑ noīaʳ pͥuatiua circūloquimurꝓpter penuriā nominū. Inſuꝑ corpusdiuidit̉ ꝑ anīatū ⁊ inanīatū. Corpꝰ animatū conſtituit aliā ſpēm quā ꝓpter penuriā nominū circūloqͥmur ꝑ illud complexū corpus anīatū. Qd̓ vlterius diuidit̉ ꝑ ſenſibile ⁊ inſenſibile. Sēſibile p̄tcapi dupliciter .ſ. actiue ⁊ paſſiue. Senſibl̓e paſſiue dicit̉ qd̓ ē aptu natū ſētiri:⁊ ſic om̄e corpus ē ſenſibile: nō hoc mōſumit̉ in ꝓpoſito. Senſibile ꝟo actiuedicit̉ qd̓ eſt aptū natū ſētire: ⁊ ſic ex corpore anīato ⁊ illa drn̄tia cōſtituitur animal. Rurſus anīal diuidit̉ ꝑ rationaleꝫ