¶ Exempla.

¶ E ¶ Et quidam pater diſcipulo ſuodixit. Ne contriſteris ex infirmitate l̓ plaga corporis. Si enim ferrum es erugineper limam amittis. Si vero aurum es ꝑignem probatus a magnis ad maiora ꝓueheris¶ Exempla de virginibꝰ.Capitulū. XVII. ¶ AAncta iulianaeadeꝫ cathena qua ipſa tenebat̉ in carcere verberauit etalligauit dyabolum. et traxit ꝑ mediam ciuitatem. et proiecit ī latrinam. quando tortores ducebant eā ad pnam. ſic ſuꝑat̉ dyaboluſ ab ancilliſ chriſti¶ Item ſcribit beatus ambroſius ī librode virginitatē. Puella q̇dam nobilis cūa parentibꝰ vrgeretur ad nuptias. ad ſanctum altare confugit. et ſacerdotis dextrācapiti imponens et p̄ceꝫ poſcens velamēaltaris pro ſacro velo īpoſuit. et retrahentibus amicis reſpondit. Sponſum offertis. meliorem reperi. potente imperio. nobilem in celo. Et cum q̇dam diceret. quidſi pater tuus viueret. nunqͣd te innuptaꝫꝑmitteret. Ait illa. Ideo fortaſſe defecit neme impediret. Statim illo mortuo ceteriſimilia metuentes fauere ceperunt qͥ īpedire venerant ¶ B ¶ Simile narrat hieronimꝰ quod cū matertera ſcē euſtochiūretraheret eam a ꝓpoſito virginitatis. Etſtudioſe eam ornaret. dixit ei vox de celo.Tu v̓ginem deo dicatam ſceleratiſ manibuſ ꝯtingere ⁊ retrahere p̄ſumpſiſti. Eccemanus tue dei iudicio ꝯburentur ⁊ maritus tuus hoc anno morietur. Qd̓ ⁊ factūeſt. Et ſic virgo liberata libere chriſto ſeruiuit ¶ C ¶ Oqualis virgo erat illa q̄ſemꝑ in cella latītanſ etiā ſanctu martinūvidere nolebat Sꝫ ſcō viro eā deſiderantividere ⁊ eēt ad ianuam. illa mādauit ei vioraret ꝓ ip̄a. qꝛ nullū virum vid̓e volebat¶ D ¶ Quidam habēs fidelem ſeruū ⁊benignū vt meliꝰ ip̄m retinerꝫ circa ſe tradidit ſibi filiā ſuā. ⁊ habita ip̄a īcepit ip̄am

multū verberare. ⁊ nūqͣꝫ bene viuere cuꝫip̄a. Tandē requiſitꝰ a dn̄o cur ita crudeleſſet. cū pͥus manſuetꝰ fuiſſꝫ. tunc ille dixitſemper ſe taleꝫ fuiſſe. ⁊duxit illū ī ſtabuluꝫet oſtēdit illi trabes magnas et ligna quepre ira corroſerat quotiens iratus fueratModo v̓o inqͣt cum dn̄s ſim vxoris ī ip̄aextinguo ira meā. Cale q̇d freq̄nt̓ ſolet cōtinge viduis q̄ ſeruos ſuos ducūt ī maritos. ¶ E ¶ Item ſupra inuenies in ca. xijC. de bta iuſtina v̓gine qͣnta paſſa eſt a demonibus ⁊ ab illuſionibus magicarū artium quas oēs v̓tute chriſti ſuperauit ¶F ¶ Legitur in vitis patꝝ. ꝙ cū btus martirius de heremo ad qd̓dam monaſteriūpergeret. chriſtus eī in ſpecie leproſi ⁊ ml̓tum infirmi in eadem via iacenſ apparuitrogās qͣtinus ip̄iꝰ auxilio ad monaſteriūpōſſet ꝑueīre. Queꝫ btūs marturiꝰ letāterſuꝑ ſe accipiens. cū ad monaſteriuꝫ deferret. monachi in ſpū p̄uidentes clamare ceperūt. Occurrite martirio q̄ chriſtu ptat.Interim chriſtꝰ diſparens dixit martirio.Quia nerubuiſti me cū ſic vilis apparerenō erubeſcā te corā pre meo in cel̓. Cunqꝫmoachi marturio dicerēt vbi ē chriſtꝰ quēportabas rn̄dit. Si chriſtū ſciuiſſem ip̄mne tam cito diſced̓et ꝑ pedes tenuiſſeꝫ. ¶G ¶ Quidā comes pictauienſis vt ꝓbaret hoīm ꝯditōes et affectiōes ſub vili habitu multa loca circuiuit Candem a qͣdāſacerdote hūaniſſime receptus in eo recognouit eē hūanitatis obſequiū. Vn̄ poſtmultos circuitus ad ſua rediens. illum fecit ad ſe vocari ſacerdotem et dixit ei. Tume incognituꝫ ſub vili habitu honorificeſuſcepiſti. et ego promoueo te ad honorēepiſcopatus pictauienſis.¶ Exempla ꝙ bonum ſit miſſaꝫaudire. ¶ Capi. XVIII. ¶ AUidā nobiliscū diu fidelit̓ regi ſuo ẜuiuiſſꝫī morte ſua recōmēdauit filiūluū gilhelmū noīe regi vt ip̄m