¶ Exempla.

conſiderans eam. nihil ſicut ſolebat videret dixit ei. Filia mī puto ꝙ paruā d̓uotōꝫhabes in legendo. Certe inqͣt dn̄e qͦtidie totum lego et nihil ibi ſaporis habeo. Tuncep̄s recepit pſalteriū. iubens ei ꝙ ſicut ſolebat oraret. Et illa ſic fecit ⁊ grāꝫ quā ꝑdiderat recuperauit. ¶ G ¶ Exempluꝫ detribus fratribꝰ qͦꝝ vnus elegit facere oꝑamiſcd̓ie ꝓpt̓ illud btī miẜicordes. ⁊cͣ. Aliꝰelegit ꝯcordare diſcordes ꝓpter illd̓. beatipacifici. ⁊cͣ. Tertiꝰ elegit vitā ſolitariam. vtdeo et ſibi vacaret. ꝓpt̓ illd̓. btī md̓o corde.X. Math̓. v. Uidentes ergo illi duo ꝙ neceſſitatibꝰ pauꝑum ⁊ litibꝰ diſcordantiuꝫſufficere nō valerēt. ꝑrexerūt ad frēm ſuuꝫin heremū. et dixerunt ei ꝙ pacē habere n̄poterant. Tunc ille frater miſit aquā in ſitulam. ⁊ cū turbaſſꝫ eam dixit eis. vt ſe ibiintuerent̉. id ē. ſpecularent̉. et dixerūt ꝙ nōpoterant. qꝛ aqua turbata erat. Poſteaſtante aqua viderūt ibi clare facies ſuas.Et dixit eis frater. Quia ſic ē de hoīe. q̄ implicat ſe negocijs ſeculi. qꝛ nō pōt vacaredeo nec ſibi. Id̓o dicit dn̄s. Vacate ⁊ videte. ¶ H ¶ Btus pacomiꝰ occidēte ſoleextenſas manꝰ tenebat in orōe donec ſolories in mane radiaret ei in facie Sic beatus antonius in exceſſu mentis frequēterorans. oriente ſole in feruore ſpūs proclamabat. Quid me impedis ſol q̇ ad hͦ iamoriris. vt me ab hꝰ veri lumīs abſtrahasclaritate. Ideo vt dicit yſaac abbas. infatigabiliter eſt dn̄o ſupplicandū etiam ſi noſtardius ſenſerimuſ exaudiri. ne forte exauditi oīs grā diſpenſatiōe dn̄i vtiliter differatur.¶ Exempla de gloria eterna.¶ Capi. XVI. AUm quidamſcolaris canonicus intraſſꝫordine ciſter. poſt obitū ſuūapparuit in pontificalibusveſtimentis et claritate maxima cuidamolim cōcanonico. et amico ſuo. dicens qꝛne eſſe

p̄us cum ad hoc viderer idoneꝰ. deꝰ celine fecit ep̄m paradiſi. ¶ G ¶ Quidameligioſus rogauit deum. vt oſtenderet eininimum gaudiū paradiſi. ⁊ ſtatim parua auicula cepit cantare mirabilit̓ corameo. et cum vellet eam capere ſecutus ē eaꝫpͥſqꝫ in ortum abbatie. ⁊ auſcultando eaꝫſtetit ſub arbore. ccclxv. annis. et tunc audiens campanam properauit ad portamet videns totam abbatiam mutatam. vixꝑmiſſus eſt intrare. qꝛ nō poterat cognoſci ab aliquo fratre. et cum omnes de illo.et ille de omnibus miraretur. queſiuit abbas ab illo quid feciſſet. et quo abiſſꝫ. ⁊ qͦserat abbas et prior quādo exiuit. ⁊ allatiſcronicis inuenerunt tot annos tranſiſſe atempore illo. ⁊ ille dixit ꝙ non putabat vltra vnam horā fuiſſe in orto. ¶ C ¶ Quidam pater familias ſenex totam hereditatem ſuam dimiſit filio ſuo. Filius vero illeprimo benigne ſe habuit erga patrem. ſꝫpoſt expulit eum a thalamo ſuo volensthalamum habere ſibi et vxori ſue. Et advltimum fecit ſibi lectuꝫ fieri poſt hoſtiuꝫet cum hyems eſſet. et pater ſenex frigoregrauaretur. quia filius abſtulerat ſibi bona opertoria. ip̄e rogauit filium filij vt rogaret patrem pro eo. vt daret et aliq̇d adtegendum ſe. Puer autem vix obtinuitduaſ vlnas burelli a patre ſuo ad opꝰ auiſui. Et cum alie due remanerent patri pueri. puer flendo rogauit euꝫ vt ſibi eas daret. Qui fletibus illius victus dedit querens quid inde faceret. Qui reſpondit.Seruabo eas quouſqꝫ ſis talis qualis ēpater tuus. nec dabo amplius. ſicut tu novis dare modo patri tuo. Qui enim ſinepietate eſt erga parentes ſuos non videꝰpietatem habere erga alioſ. Vnde ſimplciter videt̉ ſine pietate eſſe. et ideo vix miſricordiam conſequetur. ¶ D ¶ Cumquidam miles rogaret quendam virunſanctum vt a morbo liberaret eum precibus ſuiſ. vir ſctūs audito ab eo qd̓ melioeſſꝫ ī egritudīe ⁊ deuotior qͣꝫ ī ſaitate dixiOro dn̄m vt ſeruet te ī ſtatu ī amelior eē