¶ De. S. Philippo et Iacōbo.

ſaluati nō ſumus. Propter qḋ d̓r pctōri.Prouer. v. Ne des alienis honorē tuū. ⁊annos tuos crudeli .i. dyabolo. ⁊ gemas īnouiſſimo qn̄ ꝯſūpſeris carnē ⁊ corꝰ tuū.¶ Item gement de cōmiſſis q̄ .ſ. inprudēter fecerūt De qͣ gemitu d̓r ſap̄. xj. Duplexillos accepat tediū ⁊ gemitꝰ cū memoriap̄teritoꝝ. Et eze. xxj. d̓r. Ingemiſce iꝯtritōelumboꝝ tuoꝝ .i. qꝛ cōtriuiſti ad turpitudinē lumbos tuos. Item gement de īmiſſisſcꝫ penis quas ſuſtinebūt ꝓ qͣ quilibꝫ dānatus dicet illud p̄s. Circudederūt me gemitus mortis dolores īferni. Et qꝛ iſte gemitus nūqͣꝫ quieſcet nūqͣꝫ recipiet cōſolatōeꝫ. ideo in ꝑſona dānati dicit Hiere. xlv.Ue mihi miſero. laboraui ī gemitu meoet requieꝫ nō inueni. Exemplū in ꝑmptuario ca. j. A ¶ Item gement de amiſſis .ſ.gaudijs eternis. vicꝫ dei viſionē. ſuā glorificatōem. loci amenitatē. ſcōꝝ ſocietatē. ⁊cͣ.De quibus ſi placet loqui Req̇re ī dn̄icaHomo q̇dam fecit cenā magnā¶ De eodem feſto.Sermo ¶ CXXVIII.Anto temporevobiſcum ſum ⁊ non cognouiſtis me. Ioh̓. xiiij. ¶ D ¶ Irhis v̓bis duo notant̉. Saluatoris noſtrimagna benignitas. Et apoſtoloꝝ miſerabilis cecitas. Primuꝫ .ſ. ſaluatoris noſtrimagna benignitaſnotat̉ in ip̄ius diutinacū hoībus ꝯuerſatōe. quā tangit cū dicitTanto temꝑe vobiſcū ſū. Scd̓m .ſ. apl̓oꝝmiſerabilis cecitas notatur in ſaluatorisſui nō aduerſione. quā tangit cū dicit. et n̄cognouiſtis me. ¶ Bene maximā beniḡtatem innuit. cū dicit. tanto tꝑe vobiſcumſum. qꝛ magna benignitas fuit ꝙ hō fierivoluit. quod notat cū dicit ſum. Sed maior in hͦ ꝙ homo exiſtens innocens cū hominibꝰ pctōribꝰ ꝯuerſari voluit. qd̓ notatcū dicit. vob ſcū Sꝫ maxīa ī hͦ ꝙ tā diutīotꝑe cū talibꝰ hōibus pctōribꝰ ꝯuerſari voluit. qd̓ notat cū dicit. tanto tꝑe. ¶ Innuēdo ergo ſuā benignitatē dicit. Tanto tꝑe

vobiſcū ſū. miracula faciēdo. Vn̄ Ioh̓. ij.Hoc ſignū fecit ieſus coraꝫ diſcipul̓ ſuis.Item vobiſcū ſum ſecreta celeſtia reſerando. Vn̄ Io. xv. Omīa q̄ audiui a prē meonota feci vobis. Item vobiſcū ſuꝫ celeſtiaregna ꝓmittendo. Vn̄ Lu. xxij. Diſponovobis ſic̄ diſpoſuit mihi pater meꝰ regnūEt cū h̓ t̓plici modo vobiſcū fuerim. vosnon cognouiſtis me. ¶ E ¶ Ubi innuitſcd̓m .ſ. ip̄oꝝ miſerabilē cecitatem. Eſt enīmiſerabilis cecitas nō cognoſcere creatorem. amatorem. ⁊ remuneratorē. ¶ Primū enī l. miraculoꝝ factio on̄dit eū creatorem. in hͦ ſ. ꝙ creatura ei tanqͣꝫ creatoriin oībus obtēꝑabat. Vnde quidam vnuꝫexꝑtus miraculū ip̄um ante ſecula fuiſſeqd̓ eſt ſolius creatoris ꝓclamauit dicensIo. ix. A ſcl̓o nō eſt audituꝫ qꝛ qͥs aperuitoculos cecinati. Un̄ bn̄ cecitas apl̓oꝝ miſerabilis on̄dit̉. q̇ tāto tēꝑe miracl̓a videntes ip̄m deū oīm creatore adhuc minimeeſſe cognouerūt. iuxta quod ip̄e in hodiernō euangelio on̄dit dicenſ. Creditis ī deūet in me credite. Et poſt hͦ ſubdit. Si autēmihi nō creditis oꝑibus credite. oꝑa eniq̄ ego facio teſtimoniū ꝑhihent de me. Ecce qūo ꝑ oꝑa miraculorū teſtificat̉ ſe eſſecreatore. ¶ Per ſcd̓m aūt .ſ. ꝑ ſecretoꝝ reuelatōem on̄dit ſe ip̄oꝝ amatorē. Vnd̓ inIoh̓. xv. dicit. Vos aūt dixi amicos. quiaoīa que audiui a prē meo nota feci vobisEt talem amatoreꝫ nō cognoſcere eſt miſerabile ¶ Item ꝑ tertiū .ſ. ꝑ celeſtis regniꝓmiſſionē oſtēdit ſe laboris eoꝝ remuneratorē. ⁊ ꝓ labore remuneratorē futurū n̄cognoſcere ē miſerabilis cecitas. Suā ergo innuendo benignitatē et apl̓oꝝ cecitatem dicit. Tanto temꝑe vobiſcū ſū ⁊ noncognouiſtis me. ¶ Et qꝛ ſaluator noſteretiā nobiſcū eſt p̄ſentialiter iuxta illd̓ Vobiſcū ſū vſqꝫ ad ꝯſūmatiōeꝫ. licet alio mōqͣꝫ tūc fuit cum apl̓is. iō eiſdē v̓bis ⁊ nospt alloqui. inuendo ip̄ius erga nos benignitatē. ⁊ nrāꝫ reſpectu ip̄iꝰ cecitatē dicēsTanto tꝑe vobiſcū ſum .ſ. vitam veſtramne in nihilum redigat̉ vegetando. Si enī