¶ De ſancto Uincentio.

atur calens. et ſigͣt dyabolū. q̇ adeo calēseſt ꝙ alitus ſuggeſtionuꝫ ſuaꝝ prunas fomitis nrī ardere facit. Et apꝰ ad Eph̓. vj.ſuggeſtiones ip̄iꝰ ignea tela appellat. Hiceſt rex amorreoꝝ .i. pct̄ōrū. qꝛ ip̄e ē rex ſuꝑoēs filios ſuꝑbie. ¶ Og interpretat̉ ꝯgregans ⁊ baſan ꝯfuſio. ⁊ ſigt mundū ⁊ mundanos q̇ nil intendūt niſi ꝯgregare paleātꝑaliuꝫ. Vn̄ in exo. v. Diſpſus eſt ppl̓us ꝑtotā terrā egipti vt ꝯgregaret palea. Quibus ⁊ ꝯfuſio ꝯuenit qꝛ teſte apl̓o. gl̓ia eoꝝin ꝯfuſione q̇ trena ſapiunt. ¶ Chanaaninterptat̉ huilis vel motꝰ. ⁊ ſigͣt carne q̇ d̓humili materia facta eſt .ſ. t̓ra. vel d̓r motꝰqꝛ ſꝑ mouet̉ ſpūi aduerſando. Huius regna ſūt qͥnqꝫ ſenſus corꝑis. ¶ Et qꝛ mundus. caro. ⁊ dyabolꝰ in ſcis regre cupiūt.ꝯtra eos diuerſa mouēt p̄lia. ¶ Primꝰſcꝫ caro pugnat voluptate vt maculet ſobrietatē. Propt̓ qd̓ caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpūm ⁊ ſpūs aduerſꝰ carnē. Vn̄ augNullū peiorē ſociū habeo qͣꝫ carnē qͣm inhabito. mecū vult coronari ſꝫ nō vult mecū decertare. Ocaro caro quare gͣuaſanimā q̄ tibi moleſta non eſt nec tu effugiespena cū ip̄a patiet̉ gehennā. Contra hūchoſtē hortat̉ nos petrꝰ dicēſ. Obſecro voſvt abſtineatis a carnalibꝰ deſiderijs q̇ militat aduerſus aīam. Hūc hoſtem vincentius ſuꝑauit. qꝛ nō ſolū carnis curā in deſiderijs nō fecit. veꝝetiā carnis naturaꝫ ꝑpatiētie īuertibilitatē exceſſit. ⁊ hͦ qn̄ dixitVidebis me plus poſſe dei v̓tute duꝫtorqueor qͣꝫ ip̄e q̇ torques. Exemplū in ꝓmptuario. ca. ij. M. ¶ Scd̓us aūt hoſtisſcꝫ mūdꝰ. q̇ in maligno poſitꝰ eſt. pugnatmalignitate vt frāgat fidei firmitatē. Pugnat aūt duabꝰ manibꝰ .ſ. dextra ꝓſperitatatis. ⁊ ſiniſtra aduerſitatis. proſperis ſcꝫalliciens ⁊ aduerſis terrens. Hic eſt iōabqui amaſe mentum dextra tenebat qualideoſculans eum. ⁊ ſiniſtra mortē intulit.O qͥt proſpera dacianus vincentio ꝓmittebat vt a fide reſiliret. q̇ oīa ip̄e cum apl̓oph̓i. iij. arbitratꝰ eſt tanqͣꝫ ſtercora vt chriſtuꝫ lucrificaret. Item q̇t aduerſa ei ītuli-

que oīa ꝑ magnanimitatē ſuꝑauit. attendens illud Math̓. x. Nolite timere eos q̇occidunt corpꝰ. ⁊ amplius nō habent qͥdfaciant. ¶ Tertius hoſtis ſcꝫ dyabolꝰ pugnat calliditate Vnde ⁊ ſerpenti cōparat̉Pretendit enī pulcrū caput ſꝫ venenoſūBonū enī p̓ncipiū ſepe cōſulit vt maluꝫfinē inferat. De hͦ ſerpente ⁊ de capite eiꝰd̓r Ecc̄. xxv. Non eſt caput nequius ſuꝑcaput colubri. Exemplū ca. ij. I. Huiꝰ hoſtis aſtutias vincentius vicit. non ſoluꝫp̓ncipes ydoloꝝ qͥbus dyaboluſ ſuggerebat qualiter eum torquerent deſpiciēdo.ſed etiā alios ab ydoloꝝ cultura reuocando Et qꝛ ſic contraria vicit merito a victoria nomen vincentius qͣſi p̄ſagio habuit.¶ I ¶ Taliter aut vincenti triplex p̄miūꝓmittit dn̄s. vicꝫ manna abſcondituꝫ. calculum candidū. ⁊ nomen nouū ſcriptumIn quibus triplex beatitudo inſinuatur.In mana deitatis ⁊ humanitatis fruitio.In calculo candido. corporis glorificatoIn nomine nouo ſcripto. ineffabilis diḡtatis ꝑceptio. ¶ Bene aūt ꝑ manna diuinitatis ⁊ humanitatis delectabilis fruitodeſignat̉. qꝛ de manna d̓r ꝙ in ſapore eratquaſi ſimile cū melle. Per ſimilā humanitas intelligit̉. qꝛ ſicut ſimila anteqͣꝫ ad ſaporem ſuū ꝑueniat multis tunſionibus ⁊contritōnibus ad hoc deducitur. Sic humanitas chriſti ante glorificatōem ſuamqn̄ p̄cipue d̓lectabilis facta eſt multas tuſiones et ꝯtritōnes ſuſtinuit. Per mel ātdiuinitas innuit̉. Mel enī eſt dulce. mundificatiuū. ꝯſeruatiuuꝫ. vltra modū ſumptum ledit. Sic diuinitas eſt dulcis. Vn̄ps. Dulcis ⁊ rectus dn̄s. Mudificatiuaeſt qꝛ teſte yſa. iiij. Abluit ſordes filiarumſyon. Nemo enī peccata dimittit que ſūtſordes ſpūales niſi ſolus deꝰ. Item eſt cōſeruatiua. Omīa enī ꝑ ip̄m ꝯſeruantureē. Un̄ act. xvj. In ip̄o viuimꝰ. mouemuret ſumꝰ. Et ſicut mel vltra modū ſumptūledit. ſic īmoderata inquiſitio diuinitatisPerſcrutator enī maieſtatis opprimētura gloria. Ratōe ergo ſaporis quaſi ſimila