¶ De ſancto Uincentio.

puniuit. Nec mirū. Non enī adhuc venerat tempꝰ miſcd̓ie. adeo enī culpa clauſerat celum ꝙ pluuia miſcd̓ie nō poterat d̓ſcendere. Vnde ſancti prēs clamabāt illd̓p̄s. Dn̄e in celo miſcd̓ia tua. Sed exqͣ verbum caro factū eſt attulit ſecum ſaccummiſcd̓ie. quia plenꝰ venit gratia ⁊ veritate. et rupto ſacco corporis ſui in paſſione.miſcd̓ia dn̄i plena eſt terra. Vnde iam nōſic ſeuit dn̄s. Et hͦ patet. Quia q̇ pͥus provno cogitatū ſuꝑbie lucifeꝝ nō tolerauitmodo multos non tantū in cogitatu ſuꝑbiam habentes. ſed etiā verbis ⁊ operibꝰꝑ multa tꝑa tolerat. Item q̇ furtum vnipomi ſine dilatōne puniuit. mō rapinā ⁊furtū pecoꝝ equoꝝ ⁊ hereditatū in ml̓tisꝑmulta temꝑa tolerat. Iteꝫ qͥ ꝓpter luxuriam quorūdā hoīm totū mundū d̓leuitmodo pene totum mundū putridum inluxuria tolerat. Nec mirū. eſt enī tempuſmiſcd̓ie. quod tempꝰ non eſt vindicte. ſedvtilitatis. Ad hͦ eī dn̄s modo tolerat peccatores vt cōuerſi impleāt numerū fidelium. Et hoc patet Nam inter ſuꝑbos pauluꝫ ꝑſecutorē eccīe. Inter auaros matheūteloneariū. Item inter luxurioſos mariāmagdalenā ꝑ multa tꝑa tolerauit. q̇ conuerſi ſūt effecti de fidelibus numerū ſcōꝝcōplentibꝰ. Et hͦ tꝑs nō durabit niſi vſqꝫad tempꝰ iudicij vel iuſticie. Quod tēpuſin petitōne ſanctoꝝ notat̉ ſicut dictū ē. cūdicunt. vſqꝫ q̇ dn̄e ſanctꝰ ⁊ verꝰ. ⁊cͣ. ¶ G¶ Tempus iuſticie in p̄miſſis v̓bis oſtēditur terribile tripliciter .ſ. ꝓpter venientiſpotentiā. iuſticiā. ⁊ ſapientiā. Potentiainnuit̉ in hͦ ꝙ dicit̉. dn̄e. Iuſticia in hͦ ꝙ d̓ſanctꝰ. Sapientia in hͦ ꝙ d̓r verus. ¶ Etbene ꝑ pͥmū potentia innuit̉. quia hoc nomen dn̄s poteſtatis eſt. ⁊ requirit ſub ſe īferiꝰ. Scd̓ꝫ hͦ ip̄e merito d̓r dn̄s. id eſt. potens alteriꝰ. quia ſibi curuat̉ omne genuceleſtiū ter. ⁊ infer. psͣ. Quis ſimilis tibi īfortibus dn̄e ¶ In eo aūt ꝙ ſanctus dicit̉bene iuſtus intelligit̉. quia ſanctus greceagyos quaſi ſine terrād̓r. Vnde quia ip̄epoteſt eſſe ſine terra. id eſt. ſine terrenis. a

iuſticia ꝓpter terrena nō declinabit. Un̄ꝓuer. vj. Non accipiet pro redemptōe dona plurima. ¶ In eo autē ꝙ verus dicit̉.optime ſapiens deſignat̉. quia ipſe veruseſt q̇ nec fallitur nec falli poteſt. qd̓ ꝓpriūeſt dei. p̄s. Om̄īs homo mendax. Deꝰ ātverax eſt. qꝛ iuxta p̄s. ſapientie eius nō eſtnumerꝰ. ¶ Quia ergo potens vinci nopoterit. Et ſic tollitur fiducia potentuꝫ. qꝛſe ꝑ potētiā eripere nō poterūt. p̄s. Quisſimilis tui in fortibꝰ dn̄e. Et rn̄dit. Non ēfortis ſicut d̓s noſter. ¶ Item quia iuſtꝰꝑ munera flecti nō poterit. Et hͦ tollit confidentiā a diuitibus q̇ in multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ gloriant̉. quia ſe diuitijs redimere nō valebūt. quia nō accipiet pro redemptōne dona plurima. Prouer. vj.¶ Item quia ſapiens falli nō poterit. Ethͦ tollit ꝯfidentiā a ſapientibus qui in ſapientia ſua contra deū allegare non poterūt. Deus enī ſcientiaꝝ dn̄s eſt. Regū. ij.De his tribus ſi placet loq̄ Require ī ſermone Tunc videbūt filiū. Secūda dominica aduentus.¶ De ſancto Vincētio.Sęrmo. CXCVIII.Incenti dabomanna abſconditum ⁊ daboei calculū cādidū et in calculonomen nouū ſcpͥtum. quod nemo ſcit niſi qui accipit. Apo. ij. In his v̓bis oſtēditdn̄s ꝙ ex merito vie confert̉ p̄miū patrie.Meritū aūt vie oſtendit in cōtrarioꝝ deuictōne. cū dicit. vincenti. Sed p̄miuꝫ patrie innuit in multiplici iocūditatis perceptōne. cū ſubdit. Dabo manna abſco. ⁊cͣ.¶ H ¶ Contraria aūt q̄ ab omībꝰ p̄mium patrie deſiderantibus vincenda ſuntſt tria .ſ. mūdꝰ. caro. ⁊ dyabolꝰ Hec ta apꝰregna vocat reſpectu maloꝝ in quibꝰ regnant dicens ad Hebreos. Sancti ꝑ fidēvicerūt regna. Hec ſūt regna q̄ ſub figurafilij iſrl̓ tendentes ad terrā ꝓmiſſiōis vicerūt. de quibꝰ in p̄s. Seon regē amorreoꝝ⁊ og. re. ba. ⁊ oīa regͣ cha. ¶ Seon interp̄-