¶ De ſancto Iohanne.

ip̄oꝝ impediat̉. Multo ergo fortiꝰ appetēda eſt celeſtis regis beniuolentia cꝰ volūtatiſ bn̄placitū ſꝑ ſuū ꝯſequit̉ effectu Oīaenī qͦcūqꝫ voluit dn̄s fecit. In dicōne eniꝫſua cūcta ſunt poſita. ⁊ nō eſt q̇ poſſit reſiſtere ſue volūtati. Sicut d̓r ī heſt̓. xiij. Hecenī volūtas ſi vult ab infirmitate liberat.Vnde math̓. viij. leproſus cū dixiſſet. dn̄eſi vis potes me mūdare. rn̄dit dn̄s Volo⁊ ꝯfeſtim mūdatꝰ eſt. Hec et̄ voluntas cūvult in neceſſitate ꝓtegit Oqͥt aduerſa beatus ioh̓s h̓ ſuſtinuit Ip̄e in remotiſſimūexilium miſſus. ip̄e forti veneno potatus.ip̄e in feruenti oleo decoctꝰ. ſed in his omnibus nō cōſumptus. Nec mirum quiahoc decreuerat diuina voluntas dicens.Sic eum volo manere. ⁊c. Hec eſt voluntas que amicos ſic promouet vt ad patridextram collocet. Vnde ioh̓. xij. Volo vtvbi ego ſuꝫ illic ſit ⁊ mīſter meꝰ Vere dixit⁊ facta ſūt. Iam enī ioh̓es cum fratre dextraꝫ regis poſſedit quā ꝑ matreꝫ queſiuitdicentem. Dic vt hi duo filij mei ſedeantvnus ad dextram ⁊ vnꝰ ad ſiniſtram in regno tuo. Odn̄e doce nos facere volūtatētuā. vt a tanto bn̄ficio tue beniuolentie n̄excludamur ¶ I ¶ Scd̓m bn̄ficium eſtꝙ ſue ꝯuerſatōnis certificat ⁊ ꝯfirmat ſtatu. cum dicit. Sic eū volo manere. ⁊. Qd̓qꝫ magnū bn̄ficium ſit in nobis aduertamus. Terte nos pro magno haberemusſi qͥs nos de genere mortis certificaret ꝙbono ſtatu termīare deberemꝰ. Neſcit eihomo ſtatum. locum. ⁊ tempus. ⁊ genusmortis. qꝛ neſcit homo ſtatuꝫ in qͣ moriat̉in caritate vel extra. vel in bono vel ī maloItem qͣntum ad tꝑs neſcit homo vtrū iuuenis vel ſenex. diues vel pauꝑ. ꝯpos mētis vl̓ mente alienatus Item dubiꝰ d̓ loconeſcit homo vtrū moriat̉ in aqua vl̓ ī t̓ra.vel in pria vel extra. Item neſcit homo genus mortis ſue vel infirmitatis. vtꝝ ſuffocandꝰ aquā vel occidendus fulgure vl̓ tēpeſtate. gladio vel ſubitanea morte. Eccl̓.Neſcit hō finē ſuū. Et alibi. ix. Nemo ſcitvtrū amore vel odio dignꝰ ſit. Exempluꝫ

ca. iij. IMagnū ergo et ſingulare beneficium btō iohanni dn̄s exhibuit qn̄ ip̄umde bonā ꝯuerſatōe ⁊ de vita ip̄iꝰ ſn̄ dolorecertificauit dicens. Sic eū vo. ma. ⁊cͣ. Necmirum. Tria enī habuit q̄ ſꝑ ꝑmanebūt.ſcꝫ v̓ginitas. de qͣ apꝰ ad Coꝝ. vij. Bonuꝫeſt ſi ſic ꝓmaneat. Matrimoniū ei nō ſꝑꝑmanebit. qꝛ neqꝫ nubent neqꝫ nubenturMat. xxj. Hec in eo fuit qꝛ volentē nubere dn̄s a nuptijs reuocauit. Uirgo enimeſt electus a dn̄o. Item habuit caritatē. qꝛcaritas nūqͣꝫ excidet. Hāc on̄dit bt̄s ioh̓eſſe habere ꝑ ꝯſortiū paſſiōis. Io. xix. Cū vidiſſet inq̇t ieſus matrem ⁊ diſcipulū ſtātēquem diligebat dixit. Ccce mater tua. ⁊cͣ.Omēs ei alij fugerūt. Item hanc on̄dit ꝑreſurrectiōis gaudiū Ioh̓. xx. Currebantduo ſimul .ſ. petrus ⁊ aliꝰ diſcipulus .ſ. io.hānes. et iohānes ꝑcucurrit citiꝰ. caritasenī vrgebat euꝫ. Tertiū eſt qd̓ ſꝑ manebitꝯtemplato. ⁊ hͦ eſt optima pars marie qn̄auferet̉ ab ea. Nunc videmus ꝑ ſpeculuꝫin enigmate tūc autem facie ad faciē Hācꝯtemplatōem exercuit qn̄ fuit in ſpiritu īdn̄ica die. ſicut d̓r apo. ij ¶ K ¶ Tertiumbeneficiū inſinuat dn̄s ꝑ beatum exitu cūdicit. donec veniam. Optime donec veniam. Quia non in carneꝫ ad patienduꝫ. qꝛiam venerat. Luce. xix. Venit filius homīnis querere et ſaluum facere quod peri.Item non inmentem ad habitandum.quia iam inerat. De quo. Ioh̓. ix. Ad euꝫveniemus ⁊ manſione apud euꝫ faciemꝰSed donec veniam. in morte ad inuitandum. De quo Apo. vltio. Veni dn̄e ieſu.Oqꝫ felix exitus. Oqͣꝫ magnum beneficium. Primo propter ipſius ieſu chriſti aduentum. Vnde dicit. Donec veniaꝫ. Apparuit enim caro ſuo iohanni. Item felijexitꝰ ꝓpter ꝯſortiū. qꝛ apꝑuit cuꝫ diſcipl̓isſuis. Itē exitꝰ felix ꝓpt̓ dulcē inuitatōneꝫ.Ueni dilctē mi. qꝛ tꝑs ē vt ēpuleris in cōuiuio meo cū frībꝰ tuis. De hͦ felici exitudicit Hiero. Felix exitꝰ q̇ itur ad poſſidēd̓vitā eternā. Quo nos ꝑducere dignetur.Exemplum ca. ix. I.