¶ Dominica uiceſimaſecunda

ꝓuocat̉. Neemie. ix. Abūdauerūt delicijsa bonitate tua magͣ ꝓuocauerūt aūt te adiracundiā ⁊ receſſerunt a te. Deut̓. vlt̓. Incraſſatꝰ impinguatꝰ dilatatꝰ dereliq̇t deūfactorē ſuū ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. Exemplū in ꝓmptuario ca. iiij. M ¶ Tertodebemꝰ ea ꝯtenere qꝛ in ꝓfundū vicioꝝ ſolet p̄cipitare Ezech̓. xvj. Hec fuit iniquitaſſodome. Suꝑbia. ſatietas panis. ⁊ abūdātia ⁊ ociū. Exēplū de ſalomone. qͥa abudauit auro ⁊ argēto ⁊ in pace plꝰ qͣꝫ oēs regeſqui fuerāt an̄ eū. ſuꝑabūdauit ⁊ in mulieribꝰ. ¶ Quarto debemꝰ eā ꝯtēnere quiav̓bū auſteritatis vel pn̄īe nō ſinit audire.Un̄ Hiere. xxij. Locutꝰ ſum ad te ī abundātia tua ⁊ dixiſti nō audiā. Iſte eniꝫ ſuntſpine q̄ ſuffocāt ſemē v̓bi dei. Exēplum ca.viij. M. ¶ Quinto ⁊ vltimo debemꝰ eaꝫꝯtēnere. q̇a ad ſūmā egeſtatē inferni deducit. Qd̓ optime ſigͥficat̉ gen̄. xlj. vbi d̓r. Ueniēt ſeptē anni fertilitatis magne ī vniuerſa terra egypti. qͦs ſequent̉ alij ſepteꝫ annitāte ſterilitatis vt obliuioni tradat̉ cunctaretro abūdantia. In egypto enī hꝰ mundidiuites ſūt ſeptē annis. hͦ eſt oībꝰ annis vite ſue ī abundātia magͣ. Sꝫ hos ſequūturſeptē alij anni future vite magne egeſtatiſ⁊ fame. qd̓ ptꝫ in illo diuite q̇ epulabat̉ qͦtidie ſplēdide. ⁊ poſt guttā aq̄ quā inſtanterpetiuit habere nō potuit. ¶ H ¶ In ſcd̓aaūt abundātia dēmꝰ creſcere. Un̄hic dic̄.vt charitas vrā magis ac magͣ abūdet. Etnotandū ꝙ bis dicit magis ac magis vt .ſ.innuat ꝙ ⁊ reſpectu dei magis. ⁊ eti ā reſpectu ꝓximi magis abūdet in nob̓ charitasac creſcat. De pͥmo dicit. jͣ. Theſ. iiij. Rogamꝰ ⁊ obſecramꝰ ī dn̄o ieſu vt quēadmod̓accepiſtis a nob̓ quō oporteat vos ambulare ⁊ placere deo ſic ābuletis vt abūdetismag̓. glo. in fide ⁊ dilectiōe. De ſcd̓o ſcꝫ vtcreſcamꝰ ī charitate qͣntū ad ꝓximū dic̄. jͣ.Theſ. iij. Deꝰ vos multiplicet ⁊ abūdarefaciat charitatē veſtrā in inuicē ⁊ in omēs¶ Debemꝰ aūt ī charitate reſpectu dei ambulare ⁊ creſcere tripl̓r. ¶ Prīo vt q̇libetnoſtrū ip̄ꝫ diligat plꝰ qͣꝫ ſua. Sic fec̄ apl̓s

Phil̓. iij. Propt̓ quē oīa detrimētū feci ⁊arbitratꝰ ſū vt ſtercora vt chriſtū lucrifacerem. Et Mat. xix. Ecce nos reliqͥmꝰ oīa etſecuti ſumꝰ te. ¶ Secūdo vt diligat plusqͣꝫ ſuos. Sic̄ apl̓us Gal̓. j. Cū aūt cōplacuit ei q̇ me ſegregauit. Et pꝰ dic̄. Cōtinuo n̄acq̇eui carni ⁊ ſanguini .i. cognatis meisẜm carnē. Deut̓. xxxiij. Qui dixit patri ſuo⁊ matriſue. ite neſcio vos. ⁊ fratribus ſuisignoro illos ⁊ neſcierunt filios ſuos. hi cuſtodierūt eloquiū tuū ⁊cͣ. ¶ Tertio vt diligat plꝰ qͣꝫ ſe. Sic fecit apl̓s Gal̓. ij. Chriſtoaffixꝰ ſum cruci. viuo ego iā nō ego. viuitaūt ī me chriſtꝰ. Phil̓. j. Mihi viuere chriſtus eſt ⁊ mori lucrū ¶ Itē debemꝰ abundare ī charitate reſpectu ꝓximi tripl̓r. videlicet vt diligamus ꝓximū plꝰ qͣꝫ res eiusSic fecit apl̓s. ij. Coꝝ. xij. Nō q̄ro que vrāſunt ſꝫ vos. Tulliꝰ. Eos tāqͣꝫ pecora diligimus qͣs non ꝓpter ſe ſꝫ ꝓpter fructū diligimus. ¶ Scd̓o vt diligamꝰ corpꝰ ꝓximiplꝰ qͣꝫ res ꝓprias. qͦd fit qn̄ nō ꝑcit̉ rebꝰ vtſubueniat̉ neceſſitati corꝑis proximi. Ecc̄.xxix. Perde pecuniā ꝓpter frēm ⁊ amicū.⁊ nō abſcōdas illā ſub lapide in ꝑditioneꝫ¶ Tertio vt diligamꝰ aīam ꝓximi pluſqͣꝫcorpꝰ ꝓpriū. Sic fecit apl̓s. ij. Coꝝ. xij. Egoaūt libētiſſime īpēdar ⁊ ſuꝑimpendar ip̄eꝓ aīabꝰ veſtris. Hec eſt abudantia gratiequaꝫ vt habere poſſimꝰ ꝓ nob̓ interpellatapl̓us dicēs. Hoc oro vt charitas vrā magis ac maḡ abūdet. ¶ I ¶ De hac abundātia ꝑuenit̉ ad abūdantiā gl̓ie quā debemus appetere. De qͣ abūdātia augͥ. In celo nihil deeſt. nihil abeſt. nihil extra qd̓ appetat̉. nihil intꝰ qͦd faſtidiat̉. Que abūdantia v̓e d̓r abūdātia q̇a plꝰ extēdi nō poteſt.qd̓ oculꝰ nō vidit. nec auris audiuit. nec īcor hoīs aſcēdit q̇ p̄ꝑauit deꝰ diligētibꝰ ſeHec ē abūdātia ſctōꝝ. de qͣ ꝓuerb̓. j. d̓r. Etabūdātia ꝑfruet̉ Ad quā nos ꝑducat q̄ incelis ſine fine vi. ⁊ reg.¶ De euangelio Ser. ¶ LXVIIIImile eſt regnuceloꝝ hoī regi q̇ voluit rationem