¶ Dominicā decima ſeptima

malum ꝓ malo reddat vllo mō ſcꝫ nec verbo nec facto exēplo chriſti. q̇ cuꝫ malediceret̉ nō maledicebat. cū pateret̉ nō cōminabat̉.j. Pet̓. ij. Exemplū ca. vj. I ¶ Quartoponit cōpaſſionem .ſ. graues alioꝝ moresſupportādo. ꝓ quo dicit. Supportātes īuicem in charitate. Gal̓. vj. Alter alteriꝰ onera portate. Graue vtiqꝫ onꝰ ꝑuerſitaſmorum. quia tn̄ ſupportare debemꝰ ꝑ cōpaſſionē ⁊ offenſe cōdonationē. Vnde Col̓. iij.Supportātes inuicē ⁊ donātes vobiſmeipſis ¶ Quinto ponit charitatē. cuꝫ dicitIn charitate ſcꝫ inuicē ſeruiendo. qd̓ ml̓tūvnit ⁊ pacis vinculū ſtringit. Gal̓. v. Percharitatē ſeruite inuicē. Nā chriſtꝰ hoc exemplū nobis reliq̇t cū pedes diſcipuloruꝫlauit. ⁊ ſubdit. Exēpluꝫ dedi vob̓ vt et vosita faciatis¶ De euangelio.Sermo. CI. VIIdropicus eratyp ante illum ip̄e v̓o apprehēſum ſanauit eū ac dimiſit. Lu. xiiij ¶ VNotandū ꝙ ſicut dominꝰ olim corꝑalit̓hydro acū curauit. ſic etiam nūc quotidiecurat ſpūalem Un̄ iuxta hoc in premiſſisverbis duo p̓ncipaliter ſunt aduertendaUnū ex ꝑte infirmi .ſ. infirmitatis genus.cum dicit̉ hydropicus. Aliud ex parte domini. curatiōis ſcꝫ modus. cum dicit̉. Ip̄vero apprehenſum ſanauit euꝫ ac dimiſit.¶ Circa primū notandū ꝙ cum predictogenere infirmitatis legimus ſeptē generainfirmitatū ſanaſſe dn̄m ꝑ que intelliguntur ſeptē mortalia pctā ¶ Sanauit enimfiliū reguli febricitantē ſcꝫ ꝑ ſuꝑbiā. que ſuperbia notat̉ in hoc ꝙ filiꝰ reguli d̓r Io. iiijErat quidā reguluſcuiꝰ filius infirmabatur capharnauꝫ. Et poſt ſequit̉. Rogauiteum vt ſanaret filiū eius. Superbia eniꝫeſt elatio vicioſa que inferiore deſpiciensſuperioribꝰ et paribꝰ ſatagit dn̄ari. Pſalmiſta. Suꝑbia eorū qui te oderunt aſcendit ſemper. Vnde Matth̓. xxiij. de ſuꝑbis

preſbyteris dicit̉. Amant pͥmos acubitusin cenis. ⁊ primas cathedras in ſynagogiſet vocari ab omnibꝰ rabi. Sed certe regulus quia deuote rogabat ieſum pro filio.id eſt. ꝓ anima audiuit. Vade filius tuusviuit. Exemplū capl̓o. xj. G. ¶ Secundoſanauit cecos ſcꝫ per inuidiam excecatos.Matth̓. xxj. Acceſſerunt ad eum ceci in tēplo et ſanauit eos. Inuidia eniꝫ eſt egritudo animi ex felicitate alterius proueniensnaturaliter nocens inuidenti. Vnde ſuonomine cecitatē animi oſtendit. Inuiduſei dicitur quaſi n̄ videns. eo ꝙ bonū alterius videre nō poſſit. Vnde Iob. ij. Per diem̄ incurrūt tenebras. Quod exponit gloſa de inuidis dicens: Per diē. id eſt. alterius proſperitatē incurrunt tenebras. id ē.obcecationē mentis. Unde gregorius Inuidi debent ꝑpēdere qͣnta ſit eoꝝ cecitas.quia alieno profectu deficiunt aliena leticia contabeſcūt. Cyprianus de inuidia dicit. Iſte zelus finem nō habet ꝑmanens iugiter ſine fine cum cetera vicia finiant̉. qͣnto ille profecerit ſucceſſu meliore cui inuidetur. tanto inuidus in maius incendiuꝫliuoris exardeſcit. Huiꝰ vultus minax. toruus aſpectus. pallor in facie. tremor in labijs. ſtridor in dentibus. verba rapida. effrenata conuicia. manꝰ ad violentiaꝫ ꝓmpta. que et ſi gladio n̄ nocet odio tamē furibunde mentis armata eſt. Exemplū cap̄..xvij. A. ¶ Tertio ſanauit arreptos a demonio ſcꝫ ꝑiracundiā. Luce. viij. de illo inquo fuit legio. Et. xiij. dixit dominꝰ. Ite dicite vulpi illi ſcꝫ herodi demonia eijcio etſanitates ꝑficio Vnde de ip̄o dicit̉ Actuūx. Qui tranſijt bn̄faciendo et ſanando omnes oppreſſos a diabolo. Et bene per arrepticios iracundi deſignātur. Ira enim eſtfuror concitati animi vlciſcendi libidie furens. Vnde Ecc̄i. xxvij. Ira nō habet miſericordiam nec erumpēs furor. et impetuꝫconcitati ſpiritus quis ferre poterit. Vnd̓ſepe ligant̉ ſicut ⁊ a demonio rapti. Vndeoratius. Irabreuis furor eſt aīm regēs Etſb̓dit. Huc frenis. hunc tu ꝯpeſce cathenis