¶ Dominica octaua

tempus ad voluntatē gentiū cōſummandam q̇ ambulāt ī deſiderijs. Et Roma. xij.Nolite cōformari huic ſeculo ſed renouamini in nouitate ſenſus veſtri vt ꝓbetis q̇ſit volūtas dei. gloſa. in vobiſipſis ꝓbetisexꝑimento q̇ ſit voluntas dei bona bn̄placens et ꝑfecta. Et hͦ ſit de v̓tute in v̓tuteꝫ ꝓficiendo. ⁊ certe pueris ⁊ ꝓficientibꝰ debet̉regnū celoꝝ. Un̄ Lu. xviij. d̓r. Amen dicovobis q̇cunqꝫ nō recepit regnuꝫ dei vt puer nō intrabit ī illud ¶ Itē voluntateꝫ deifacimꝰ poſt p̄miſſa tēptationibꝰ ⁊ aduerſitatibꝰ viriliter reſiſtēdo Vn̄ Heb̓. x. Patientia vob̓ neceſſaria eſt vt voluntate deifaciētes reportetis ꝓmiſſionē. illā quā tangit Iac̄. j. Beatꝰ vir q̄ ſuffert tēptationem.quoniā cū ꝓba. fu. acci. cor. vi. qͣꝫ reꝓ. deuſdiligētibus ſe. Et pet̓. iiij. Qui patiunt̉ ẜmvoluntate dei fideli creatori cōmēdāt animas ſuas. q̇ dicit in apoc̄. Eſto fidel̓ vſqꝫad mortē ⁊ dabo tibi coronā. ¶ H ¶ Secundo eſt volūtas bn̄placēs reſpectu ꝓximi quā facere debemꝰ ſi regnuꝫ celoꝝ itrare cupimꝰ. ⁊ hͨ eſt in pl̓ibꝰ. ¶ Et pͥmo ſi inferiores ſumꝰ ſuꝑioribꝰ ſe hūiliter ſubijciedo ⁊ obediēdo. j. Pe. ij. Subiectī eſtote oīhumane creature ꝓpter deū ſiue regi qͣſi p̄excellēti ſiue ducibꝰ ⁊cͣ. Et poſt ſubdit. Ꝙhec eſt volūtas dei. Et Eph̓. vj. Serui obedite dn̄is carnalibꝰ cū timore et tremore īſimplicitate cordiſ ſicut chriſto nō ad oculum ſeruientes quaſi hominibꝰ placenteſſed vt ſerui chriſti faciētes voluntateꝫ dei.Un̄ ⁊ ecc̄īa ſtatuit vt ſi ẜuus ſine licētia domini ſui ad monaſteriū tanqͣꝫ chriſto ẜuiturꝰ cōfugeret in piudiciū dn̄i ſui remanere nō deberꝫ. qͥa etiā ẜuiēdo dn̄is volūtatēdei faciunt et regnū merent̉ dei ¶ Itē voluntatē dei facimus reſpectu ꝓximi ſi ſuꝑiores ſumus inferiores bene regendo. Eſa.xliiij. Qui dico cyro paſtor meus es ⁊ omnem voluntatē meā complebis ſcꝫ ī bonorum promotōe. delinquentiū correctioneet incorrigibiliuꝫ extirpatione. et qͥcq̇d aliud eſt qd̓ poteſt eſſe ad edificationē ſubditorum ne pereat debet facere exemplo dn̄i

qui dicit Ioh̓. vj. Hec eſt voluntas patrismei q̄ miſit me vt omne qd̓ dedit mihi nōperdā ex eo ¶ Itē voluntatē dei facimꝰ reſpectu ꝓximi his qui indigent miẜicordiāexhibendo. Vn̄ Oſee. vj. Miſericordiamvolo ⁊ nō ſacrificiū. nūqͣꝫ cōdemnaſſetis īnocentes. Hic quantū placet potes loquide ſeptē oꝑibꝰ miſericordie. Vn̄ v̓ſus. Uiſito poto cibo redimo tego colligo condoEt talis miẜicordiā eſt hoſtiaria regni celeſtis. Vnde Ecc. xvij. Omīs miſericordiafaciet vnicuiqꝫ locū ẜm meritū operū illiꝰ¶ Itē voluntateꝫ dei reſpectu ꝓximi facimus in omnibꝰ erga quēqꝫ ꝓximū eqͥtatēſeruādo. Prouer. xj. Statera doloſa abominatio eſt apud deū. ⁊ pondꝰ equuꝫ voluntas eius. Glo. Pondus equū vl̓ iudicij vel pecunie vel cuiuſcunqꝫ rei. Exēpluꝫ.c. ix. H ¶ I ¶ Tertio volūtas dei quā facere debemus reſpectu dei ſi regnū celorūintrare volumus eſt ꝑfecta. Et hec cōſiſtitin pluribus. videlicet ip̄m ꝑ verā fidem colendo. ij. Mach̓. j. Det vobis deus cor oīnibus vt colatis eū et faciatis voluntateꝫeius. Item in ipſo ⁊ d̓ ipſo gaudēdo. jͣ. theſ.v. Semper gaudete. hec ē eī voluntas deiEt Roma. xij. Spe gaudentes. Iteꝫ ei peramorē adherendo et eius veſtigia imitando. Numeri. xxxij. Noluerunt ſequi me p̄ter calephet ioſue filium nun. iſti impleuerunt voluntatē meā. Itē prudenter nos īomnibus habendo. Ephe. v. Nolite fieriprudentes. ſed intelligentes que ſit voluntas dei. His quattuor generibuſ hominūvoluntatē facientibꝰ datur regnū celoruꝫ.ſcilicet fidem verā habentibus. ſpe gaudētibus. charitate feruentibus. et in omnibꝰſe prudenter habentibus. Vnde Luce. xiij.Cum videritis abraā iſaac et iacob et omnes prophetas in regno dei Per abraamintelliguntur in fide ſtabiles. per iſaac ſpegaudentes. per iacob charitate feruentesper prophetas prudentes et ſapientes. ettales videbunt̉ in regno celorū. Ad quodnos ꝑducat qui ⁊cͣ.