¶ Dominica ſecunda poſt octauas ꝑente.

proprij cōmodi Quarta eſt deteſtatio ⁊ īcrepatio vicij. Quinta eſt deteſtatō ⁊ odium ſui dn̄i ¶ Eſt ergo pͥma cauſa diſſimitudo vite. Et hāc innuit apl̓us in p̄miſſisvbis. cum dicit. Nolite mirari ſi odit vosmūdus. ſcimus inq̇t quia tranſlati ſumꝰde morte ſcꝫ culpe ad vitā ſcꝫ gratie. ī quaꝫnondū ꝑuenerūt. Et qͥa diſſimiles ip̄is ſumus nolite mirari ſi odit vos mūdꝰ. Un̄ij. Reḡ. v. ceci in intellectu et claudi in affectu oderūt animā dauid. Talibus d̓r Mich̓. iij. Odio habetis bonū et diligitis malum. Sap̄. ij. dicunt īpij de viro iuſto Grauis eſt nobis ad videndū qꝛ diſſimilis eſtalijs vita illius et īmutate ſunt vie eius ⁊cͣHoc eſt odiuꝫ cayn ad abel Gen̄. iiij. Reſpexit dn̄s ad abel et ad munera eiꝰ Et ſeq̄tur. Iratus eſt cayn et cōcidit vultus eiuſEcce qͣꝫ grauis erat ei ad videndū. Exemplum cap. xij. K. ¶ Secūda cauſa eſt p̄rogatiua amoris et gratie. qꝛ eī bonos vidētapud deū ⁊ apud hoīes in gratia proficere⁊ amore. odiunt ⁊ dolent. Sic Gen̄. xxvijoderat eſau iacob. Sic Gen̄. xxxvj. vidētefratreſ ioſeph ꝙ a patre cūctis fratribꝰ plꝰamaret̉ oderant eū. Exemplū ca. xviij. A.¶ Tertia cauſa eſt priuatio cōmodi. Iuſti enī eligunt eſſe pauꝑes in hoc mundo.Et ſicut d̓r Phil̓. iij. omnia tꝑalia arbitrātur vt ſtercora. Mali autē nō ouē ſꝫ lanaꝫattendunt. etiā quātūcunqꝫ ſit ꝓpinquuſſi ab eo nō lucrant̉ odiunt euꝫ. Prouerb̓.Fratres hoīs pauꝑis oderūt eū. Prouer.xiiij. Proxīo ſuo pauꝑ odioſus ē/ Quata cauſa eſt deteſtatio et increpatio vicij.Amos. v. Odio habuerunt in porta corripientē. et ꝑfecte loquentē abominati ſunt.Pſal. Tu v̓o odiſti diſciplinā. Prouerb̓.ix. Noli arguere deriſorē ne oderit te. Ioh̓vij. Nō poteſt mūdus odiſſe vos. glo. quiidem vultis qd̓ ip̄e. me aūt odit. qꝛ teſtimonium ꝑhibeo. qͥa eius opera mala ſunt. ij.Paral̓. xviij. dixit rex iſrael d̓ michea Egoodi eū quia non prophetat mihi bonum.¶ Quinta cauſa eſt deteſtatio et odiumſui dn̄i. ⁊ ideo ſuos diligere non pn̄t. Hāc

cauſam ponit dn̄s Ioh̓. xv. Si mūdꝰ oditvos ſcitōte qꝛ pͥorē me vob̓ odio hūit Gloſa. Nō poteſt placere ſeruꝰ vbi diſplicꝫ dominus. Mat. x. Et eritis odio oībꝰ hoībꝰꝓpter nomē meū¶ De euāgelioSermo. CXXI.Omo quidaꝫ fecit cenā magnā ⁊ vocauit ml̓toset miſit ſeruū ſuū. Luc̄. xiiij. ¶ ACena hec ẜm ſanctos eſt ſocietas et̓ne dulcedinis. poſt quā prandiū vel alia refectōnon ſequit̉. qꝛ in fine vite vel ſeculi cuilibꝫp̄parat̉. Et duo pͥncipaliter in hac ꝑabolaoccurrūt. Primo enī auctor cene cōmendat̉. ibi. Homo quidā fecit cenā magnamScd̓o ruſticitas inuitatorū demonſtrat̉.ibi. Et ceperūt ſinguli excuſare. ¶ Auctorcene .i. ſaluator noſter cōmendat̉ triplicit̓videlicet a largitate. qꝛ magnā cenaꝫ fecit.Secūdo a liberalitate. qͥa ml̓tos vocauit.Tertio a curialitate. qꝛ ꝓ inuitatis ſeruuꝫmiſit. ¶ Digne aūt quantū ad primū cōditor noſter a largitate cōmendat̉. ſi cenaet magnitudo cene penſet̉. Illud enī glorioſum cōuiuiū qͦd ꝑmiſit dn̄s Lu. xxij. fidelibus ſuis dicēs: Vt edatis et bibatis ſuꝑmenſam meā in regno meo. cenā hic dn̄svocauit. qꝛ ad modū cene tūc fercula delicatiora apponētur Ecc̄. xxiiij. Spūs meusſuꝑ mel dulcis. Itē noti et cariores tūc admittent̉. Gen̄. xliij. ioſeph in huiꝰ figura excluſit egyptios a menſa ſua. Et Luc̄. xiij. d̓rCū videritis abraā ⁊ iſaac et iacob et oēsꝓph̓as in regno celoꝝ. vos āt expelli forasApoc̄. xxij Foris canes et venefici ⁊ impudici ⁊ homicide ⁊ idolis ſeruiētes et omīsq̇ amat et facit mendaciū. Itē nulli q̇ tuncintrant deinceps expellent̉ Lu. xvj. Chaosmagnū firmatū eſt ¶ Et hec cena magnad̓r. Magna inqͣm in dante. qͥa magnꝰ dominꝰ et laudabil̓ nimis. Ip̄e vtiqꝫ rex glorie miniſtrabit illis. Lu. xxij. ¶ Magna īaccipiente Nulli eī in illo cōuiuio erūt niſimagni. Lu. xiiij. Beatꝰ erit q̇ manducabit