Dominica ſecunda poſt paſca
Et ad Heb̓. xij. Recogitate eū q̇ talē ſuſtinuit a peccatoribꝰ ꝯtradictōneꝫ ¶ Itē nomē patiētis exp̄ſſit vt in nomīe beneficiopaſſionis intellecto de ip̄o ſibi grās referamus. Phil̓. ij. In noīe ieſu oē genu flectat̉Et ſubdit cām. Quia chriſtꝰ factꝰ eſt obevſqꝫ ad morteꝫ. ⁊ mō eſt in gl̓ia dei patrisPropter h̓ etiā ⁊ pleriqꝫ fideles flectūt genua qͣſi grās referendo qn̄ a ſacerdote inmiſſa vel in horis chriſtꝰ noīat̉. Iteꝫ nomen patientis exp̄ſſit vt nos q̇ ab ip̄o chriſto chriſtiani nomīati ſumꝰ. ſi ad ipſū tanqꝫ ad dn̄m noſtꝝ venire volumꝰ ꝑ eandēviā paſſionis tendamꝰ. Oportebat enimchriſtū pati. ⁊ ſic intrare in gl̓iam ſuā Luc̄.xxiiij. Eſa. xxx. Hec ē via ambulate ī ea Vn̄Act. xiiij. d̓r. Per multas tribu. opor. nosintra. in reg. dei. Exēplū ca. j. A. ¶L ¶ Circa ſecundū nota ꝙ on̄dit ip̄m tria paſſumſcꝫ v̓boꝝ maledictōꝫ. cū dicit. Cū malediceret̉. Itē verbeꝝ aſperitatē. ibi. cū pateretur.Et mortis vilitateꝫ. ibi. Qui pctā nrā ꝑtulit ſuꝑlignū ¶ Maledicebat̉ ergo verbiscū tanqͣꝫ peſtifer accuſabat̉. Lu. xxiij. Hūcinuenimꝰ ſubuertētē ppl̓m. Itē cū tāqͣꝫ blaſphemus arguebat̉. Matth̓. xxvij. Blaſfemauit. Itē cū tāqͣꝫ fatuꝰ deridebat̉. Mat.xxvij. Vach q̇ deſtruis tēplū dei ⁊ ī tribusdiebꝰ illd̓ reedificas. ¶ Sꝫ qͥd patiebaturvtiqꝫ diaboli tēptamenta. iudeoꝝ ſputa ⁊vincula. alapas ⁊ flagella ⁊ crucis tormenta. Uere poterat dicere illd̓ hiere. viij. Dolor meꝰ ſuꝑdolorē. ¶ Itē mortis vilitatēſuſtinuit qn̄ pctā noſtra portauit ſuper lignū ſcꝫ crucis. Hoc enī genꝰ tormentorūinter oīa viliſſimū. Eſa. liij. Vidimꝰ eū nouiſſimū viroꝝ. Et ſeqͥt̉. Un̄ nec reputauimus eū. Bern̄. Eſto vilis qͣntum poterisnūqͣꝫ chriſto vilior eris. Ip̄e ſiquidē rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū viliſſimo p̄cio venalis ēexpoſitꝰ. a viliſſimo ppl̓o viliſſima paſſus.in viliſſimo loco crucifixꝰ. viliſſimo cruciſſupplicio traditꝰ. ⁊ inter latrones poſitus.cū iniqͥs ⁊ viliſſimis hominibꝰ deputatuſeſt. ⁊ mō viliſſimo ē tractatꝰ ¶ M ¶ Certio on̄dit qͣre paſſus ē. cū dicit. ꝓ nobis. et
hoc innuit ex quadruplici bono qͦd ſubdit¶ Paſſus eī ꝓ nob̓ .i. ꝓ noſtra exoneratōne Un̄ hic d̓r ꝙ pctā noſtra ꝑtulit in corꝑeſuo. Nullū enī grauiꝰ onꝰ qͣꝫ onꝰ peccatiPſal. Iniqͥta. mee ſic̄ onꝰ gͣue gͣuate ſuntſuꝑ me. Hoc onꝰ a nob̓ ſubleuauit. ⁊ ī corpore ſuo portauit. Un̄ Ioh̓. j. Ecce agnusdei q̇ tol. pec. mūdi. Exēplū ca. xj. B. ¶ Itēꝓ nobis .i. ꝓ noſtra iuſtificatiōe. Un̄ h̓ dic̄.Vt pctīs mortui iuſticie viuamꝰ. Nā ſic̄dicit apl̓s Ro. v. in vniꝰ delicto mors regͣuit. multomagis in vita regnabūt ꝑ ieſuꝫchriſtū. Oſee. vj. Viuificabit nos pꝰ duosdies. Exemplū ca. xj. F. ¶ Itē ꝓ nobis .i. ꝓnoſtra ſanatiōe. Vn̄ d̓r. Cuiꝰ liuore ſanatiſumꝰ. Nō enī ſanauit nos ſicut alij medici faciūt vrēdo ſecādo vl̓ potiōes dādo vlaliqͣ alia ſufferēda imponēdo. Sꝫ ꝓ nobiſſanguinē ꝓpriū fundēdo. cuiꝰ inq̇t liuoreſanati ſumꝰ. Nec miꝝ. Uirtꝰ enī de illo exibat ⁊ ſanabat oēs Oſee vlt̓. Sanabo contri. eoꝝ. ¶ Itē ꝓ nob̓ .i. ꝓ noſtra d̓ exilio adpatriā reductōe. Un̄ hic dicit. Eratis eniꝫſicut oueſerrātes. ſꝫ ꝯuer. eſtiſ ad pa. ⁊ epiaīaꝝ veſtraruꝫ. Pſal. Erraui ſicut ouis q̄ꝑierat req̇re ẜuū tuū dn̄e ¶ N ¶ Secundo docet h̓ipſum qd̓ chriſtꝰ paſſus eſt eſſenoſtre imitatiōis exēplū. cū dicit: Vob̓ relinquēs exemplū vt ſeqͣmini veſtigia eiuſEt bn̄ dicit vt ſeqͣmini. qꝛ ſecū eqͣliter currere non valemꝰ. ⁊ vtinā a remotis eū ſeqͥpoſſemꝰ ¶ Ponunt̉ aūt in epl̓a tria veſtigia in q̇bꝰ vultbeatꝰ petrꝰ vt ip̄m ſeqͣmur¶ Et pͥmū eſt innocētia. Fuit enī innocēſpctō. Un̄ dicit. Qui pctūm nō fecit. Fuit īnocēs v̓bo. Un̄. Nec inuentꝰ ē dolꝰ ī oreeius. Et certe ſi ad ip̄m venire volumꝰ hecveſtigia reliqͥt vt ipſuꝫ ſeqͣmur. p̄s. Quisaſcēdet in mon. dn̄i. aūt q̇s ſta. in lo. ſā. eiꝰInno. mani. Et poſt. Nec iurauit in doloꝓximo ſuo ¶ Secūdū eſt patiētia. Fuit eīpatiēs ꝑſecutoribꝰ nec v̓bo nec facto rn̄dēdo Un̄ cū malediceret̉ nō maledicebat. cūpateret̉ nō cōminabat̉. Talit̓ debēt facerechriſti imitatores. Pſal. Si reddidi retri.mihi mala deci. me. ab inimi. meis inanis