¶ Dominica ſecunda poſtpaſca

amaritudinē. Multitudinē qͣntuꝫ ad numerū. quia qͥnqꝫ. Pro quo oſtēdit manꝰlatus ⁊ pedes. Vere fuit in eo illud Eſa. j.Uulnus ⁊ liuor ⁊ plagatumens. Vulnꝰin clauo. liuor in flagello. plaga in telo. itaꝙ a pla̓ta pedis vſqꝫ ad verticeꝫ nō erat ineo ſanitas Itē vide plagarū magnitudinēquantū ad miſeriā Vide quale fuit vulnꝰclaui vbi digitꝰ potuit inferri. qualis lancee plaga vbi manꝰ eſt immiſſa. Itē videplagarū amaritudinē. quantū ad ſenſumqꝛ in manibꝰ ⁊ pedibꝰ que ſunt magis ſenſibilia doloris ꝓpter ꝯcurſum neruorumet in latere vbi vitalia. Et ꝙ ex hoꝝ ſignoꝝoſtenſione fuerit fides cōfirmata. cōfeſſuſeſt thomas dicēs: Dn̄s meus ⁊ deꝰ meuſEt dn̄s ſubdit Quia vidiſti me tho. cre. 20¶ I ¶ Tertio in dono qͦd cōtulit amorēip̄oꝝ inflāmauit cū inſufflauit dicens Accipite ſpūmſanctū. Si exhibitio oꝑis ꝓbatio eſt dilectiōis. o quantū tūc apl̓i tenebātur ip̄m diligere. pro tanti muneris collatione. quia hͦ donū multū ipſos nobilitauit. Hoc enī donū qͥbus cōfert̉ hos repleUn̄ Eſa. xj. Replebit eū ſpūs timoris dn̄iItē induit. Un̄ iudic̄. vj. Spūs dn̄i induitgedeonē. Itē vngit. Vn̄ Eſa. lxj. Spūs dn̄iſuper me eo ꝙ vnxerit me. Replet ergo vtfluuiꝰ. Sic repleti ſunt apl̓i ſpūſctō Act̉. ijPſal. Flumis impetꝰ leti. ci. Itē induit vtvtus. Vn̄ ip̄is dictū eſt Luc̄. vlt̓. Sedēte hͦdonec induamī v̓tu. ex al. Itē vngit vt grāUn̄. j. Ioh̓. ij. Vnctio docet vos de oībus.Replendo igit̉ vt fluuiꝰ fecit eos in cōſcientijs puros. Propter qͦd apl̓s dixit Coꝝiij. Nihil mihi cōſcius ſum. Induendo vtv̓tus fecit ip̄os in aduerſitatibus duros.Pro quo dicit Ro. ix. Certus ſum ꝙ neqꝫmors neqꝫ vita poterit nos a charitate deſeꝑare. Ungēdo vt grā fecit ip̄os ad infirmos cōpaſſiuos Coꝝ. xj. Quis infirmat̉ ⁊ego nō infirmor. Rogemꝰ ergo dominūvt nobis pacē offerat. vulnera ſua ad memoriaꝫ reducat et donuꝫ conferat ſpirituſancti.¶ Dominica ſecunda poſt paſca de

¶ Sermo. XCIII.epiſtolaBriſtꝰ paſſus eſtꝓ nobis vobis relinquēs exēplūvt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. j. Pet. ij.¶ K ¶ In his beatus petrus duo facit.Primo enī paſſionis on̄dit beneficiuꝫ. cūdicit Chriſtꝰ paſſus eſt ꝓ nob̓. Scd̓o oſtēdit hocip̄m eſſe noſtre imitatōis exemplūcū ſubdit. Vob̓ relinquēs exemplū vt ſeqͣmini ⁊cͣ. ¶ Circa pͥmū ſcꝫ circa paſſiōis bn̄ficiū tria tāgit. videlꝫ qͥs paſſus ē. q̇d paſſꝰet qͣre paſſꝰ Quiſ paſſꝰ. qꝛ chriſtꝰ. Uoluitāt beatꝰ petrꝰ patiētē noīe expͥmere ꝓpt̉ qͣttuor ¶ Primo vt ẜm quā naturā paſſuseſt aduertamꝰ. Saluator enī noſter quiaduas naturas ſcꝫ diuinā ⁊ humanaꝫ in ſehabuit duobꝰ fuit nominatꝰ noībꝰ. vt ſicvtraqꝫ natura in duplici noīe notificaret̉.Nā ieſus .i. ſaluator dictꝰ eſt. qꝛ ſaluuꝫ fec̄ppl̓um ſuū a peccatis eoꝝ. Et hoc ſoli diuinitati cōuenit. Nemo enī pctā dimittit niſi ſolus deꝰ. Dictꝰ eſt etiā chriſtꝰ .i. vnctus⁊ hoc qͣntū ad humanitatē Inqͣntū ei deꝰfuit vngens. ſed inqͣntū homo fuit vnctuſQd̓ vtrūqꝫ tāgit pſal. dicēs: Vnxir te deꝰdeus tuꝰ oleo leticie .i. grē. p̄ cōſortibus tuis .i. alijs apl̓is vel ſanctis. qͥa ſibi datꝰ eſtſpūs. non ad menſurā. nos aūt oēs de plenitudine eiꝰ accepimus. Propter hoc etgo vt inuat. qꝛ ẜm ꝙ hō paſſus eſt dic̄. chriſtus paſſus eſt. ¶ Itē nomē patiētis exp̄ſſit vt ip̄o noīe in memoria retento paſſiōiſbn̄ficiū obliuioni nō tradamꝰ. Vn̄ hoīesqn̄ alicuiꝰ factū volūt memorie cōmendare querūt de noīe. Vn̄ Iudic̄. xiij. dixit pat̓ſamſonis ad angeluꝫ. Qd̓ tibi nomē eſt vtſi ſermo tuꝰ fuerit expletꝰ honoremus tePſal. Memores erunt noīs tui dn̄e. Qcerte ſi obliti ſumꝰ nomē dei noſtri. ⁊ ſi expandimꝰ manꝰ noſtras ad deū alienum.nōne deus reqͥret iſta. Quia ꝑ cōſequēs ⁊bn̄ficioꝝ obliuiſcemur. Pſal. Obliti ſuntbn̄ficioꝝ eiꝰ et mirabiliū que oſtendit eis.Pro tāto d̓r Ecc̄. xxix. Grām fideiuſſorisne obliuiſcaris. dedit enī aīam ſuā pro te