¶ Dominica quarta

domus ſue .i. ſenſus hoīs. Vn̄ de iſto d̓r ꝙfuerit mutꝰ Legit̉ aūt de hͦ mō in qͣdrageſima vt ſi qͣs ſcit ſe habere peccatū. ſciat etiāſe habere demoniū. ⁊ eiecto pctō ꝑ ꝯfeſſionē eijciet̉ etiā ⁊ demoniūDominica quarta in quadrageſima de ępiſtola/ Sermo. LXVIICriptum eſt ꝙabraaꝫ habuit duos filios ⁊cͣ.Et pꝰ ſubdit̉. Hec āt ſūt duoteſtamēta q̄ ſūt ꝑ allegoriā dicta. Gal̓. iiij ¶ I ¶ In his v̓bis vt ptꝫ agitapl̓s d̓ duobꝰ teſtamētis leg̓ ſcꝫ ⁊ grē Primū datū eſt ī mōte ſyna Secūdū in motethabor. Primū fuit mortis. ꝗͥa lrā occiditScd̓m vite qꝛ ſpūs viuificat. Primū culpas agguat. qꝛ lex ītrauit. vt abudarꝫ delictu. Scd̓m culpas euacuat. Vn̄ lu. iij Baptizet̉ vnꝰ qͥſqꝫ ī remiſſiōeꝫ pctōꝝ. Per primū hereditatē t̓renā ꝯſeqͥmur. Vn̄ ibi d̓rAudi iſrael mādata vite ⁊ ꝯẜua ea ī cordetuo. ⁊ dabo tibi t̓rā fluētē lac ⁊ mel. Et ꝑ ſecūdū celeſtē. Un̄ Cētuplū acci. ⁊ vi. et. poſ.In pͥmo v̓itas occl̓tat̉. Vn̄. poſuit moyſesſuꝑ faciē velamē ne poſſēt filij iſrael ītēdere ī faciē eiꝰ. In ſcd̓o v̓itas reuelat̉. In cꝰ ſignū velū tēpli ſciſſū ē. Hi ſūt duo viri portātes botrū ī vecte. He ſūt due rote qͣrumvna claudit̉ ī alt̓a. Hi ſūt duo mōtes enei.de qͦꝝ medio qͣdrige egrediebāt̉. Hec ſuntduo aīalia ī ꝗͥbꝰ meſſias agnoſcit̉. Hic eſttheſaurꝰ de qͣ ſcriba doctꝰ ꝓfert noua ⁊ vetera. Hi ſūt duo denarij ꝓlati ī curatiōe ſemiuiui ¶ Sed notādum ꝙ ī teſtamentocōdēdo qͥnqꝫ ſunt neceſſaria .ſ. ꝑſona teſtatoris. pn̄tia tabularij. figura teſtamēti. numerꝰ teſtiū ⁊ ſigͣculū In veteri v̓o teſtamēto teſtator fuit deꝰ. Un̄ ī exo. dixit dn̄s admoyſen. Vade ⁊ ſctīfica ppl̓m hodīe ⁊ crasvt ſint ꝑati ī die ttia. Tabulariꝰ fuit moyſes. Un̄ ī exo. Vocauit dn̄s moyſen d̓ memedio caligīs. Figura teſtamēti fuit ipſaſcpͥtura ſpūſſcī. Vn̄ d̓r ibi. Dedit moyſi tabulas ſcpͥtas digito d̓i Nec ſolū ſeptēarinuerꝰ teſtiū q̄ ad hͦ reqͥrit̉ fuit ibi. ſꝫ totus

ppl̓s ī teſtimoniū Un̄ d̓r ibi. Locutꝰ ē ei dominꝰ ita vt nullū vox effugeret. Sigͣculuꝫfuit circūciſiōis ſigillū. Vn̄ apl̓s. Et ſignūab hac hora accepit abraā circumciſionis¶ Suꝑhec oīa vt ratū ſit teſtamentū neceſſariū eſt vt mors teſtatoris intercedatTeſtamentū enī vt ait apl̓s in morte teſtatoris cōfirmat̉. Quia ergo antiquꝰ ille dierū qui idē ip̄e eſt ⁊ cuiꝰ anni nō deficiētnō potuit mori in ꝓpria ꝑſona. moriebat̉in figura. in multitudine ſcꝫ illaꝝ hoſtiaꝝnec penitꝰ illud voluit ꝯfirmare. qͥa aliudſcꝫ grē ꝑ hieremiā ꝓmittebat ſucceſſuꝝ dices. Hoc teſtamentū qd̓ teſtabor ad illosK ¶ In nouo aūt teſtamēto ſcꝫ grē teſtator fuit ip̄e chriſtꝰ. Un̄ ī euāgelio. Hiccalix noui teſta. ē in meo ſangͥne ¶ Tabularij fuerūt euāgeliſte. Hi ſūt qͣttuor anuliqͥbꝰ archa ferebat̉. Hi ſūt qͣttuor fabri quiſunt miſſi ad deijciēda cornua oīm gētiuꝫHec ſūt qͣttuor aīalia ezech̓. ¶ Figura teſtamēti fuit forma v̓boꝝ quā chriſtꝰ ꝓtulit vitā eternā ꝓmittēdo more teſtatoriſ. qͥſolet dicere. Hoc illi deputo. ⁊ illi illd̓. Sicchriſtꝰ dicit diſcipl̓is ſuis Luc̄. xxvj. Uoseſtis q̇ ꝑͥmā. me. ī tēpta. me. ⁊ ego diſ. vobiſreg. Oqͣle ⁊ qͣntū teſtamētū. De qͦ ſi placꝫloq̄ reqͥre ī purificatōe ī ẜmōe. Statim veniet ad tēplū ¶ Numerus etiā teſtiū fuitſufficiēs .ſ. oēs diſcipuli ⁊ p̄ſertim. xij. apl̓i.qͥbꝰ et dixit. Voſ eritis mihi teſtes ī hieruſalē et in oī iudea ⁊ ſamaria ⁊ vſqꝫ ad vltimū terre. ¶ Signaculū vel ſigillū fuit ſignū crucis. De qͣ apl̓s. Mihi abſit gl̓iariniſi ī cruce dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Hoc ſigillofuit ſigillatū vas iudei. ne demones illudviolarēt. Sicut ſcribit greḡ. in dialo. Hoceſt illud thau qd̓ olim ſignatū eſt in frontibus gementiū. Erat quidē olim theta velthau nota ignominie. nūc v̓o aureū ſignūvictorie. Tranſijt enī a loco damnatoꝝ adfrontes imperatoꝝ. Et qꝛ hͦ teſtamentumperpetuo voluit eſſe ratu. non in figura ſꝫin ꝓpria ꝑſona mori voluit. Oblatus eſtenim. quia ipſe voluit. In hoc itaqꝫ ſanguine noui teſtamēti cōfirmatiōe eduxit