¶ De penitentia

¶ De penitentiaSermo. I. VIErelinquat ip̄iviā ſuā ⁊ vir iniquꝰ cogitatōeſſuas. ⁊ reuer. ad dn̄m. Eſaie. lv.¶ A ¶ Iſta v̓ba eſa. lv. que modo in. xl. legit eccīa. oſtendūt quia hoc tꝑs ad hoc inſtitutū eſt. vt homo iniquꝰ qui impietateſua deū offendit ꝑ anni circulū mō reuertatur ad deū ⁊ ip̄i recōciliet̉. In q̇bus v̓biſꝓphete tria notanda ſunt. ¶ Primo q̇sſit vir impius ⁊ iniquꝰ. de qͦ hic dicit. Virimpius ⁊ iniquꝰ ¶ Secūdo que ſit via ꝑquā talis gradit̉ et quā relinquere monetquia dicit Derelīquat viā ſuam ¶ Tertōcauſam relictionis ſubdit. quia ſcꝫ ad dominū ſuū. cui ſcꝫ ſeruire tenet̉. redire debetcū dicit: Reuertat̉ ad dn̄m. ¶ B ¶ Uir īpius ⁊ iniquꝰ eſt quilibet in mortali pctōꝑdurans. et cōtra decē p̄cepta agens. Deqͥbus ſi placeat loqui require in ſermone.Si p̄cepta mea ſeruaueritis Merito aūtdicit̉ impius ⁊ iniquꝰ in peccato ꝑduras.quia talis impie ⁊ inique agit in deū. ī angelū. in ſemet ip̄m. in ꝓximū. ⁊ in inferioreſcreaturās. ¶ In deū inique agit dū illudante oculos ſuos defert qḋ maxime ei difplicet ⁊ maxime euꝫ grauat ſcꝫ peccatum.Multū enī hoīes ꝓuocant̉ cū ea que ip̄iscōtraria ſunt an̄ oculos deferunt̉. vt eſt caſeus ⁊ allia ⁊ hmoi. illis q̇ ea nō cōmeduntMulto fortiꝰ dn̄s de peccato qd̓ ſibi anteoculos defert̉ ꝓuocatur. Vn̄ per Oſee dicit. Prouocauit me iudas in amaritudinibus ſuis. Peccatorē etiā ſuſtinēdo plꝰgrauat̉ qͣꝫ de aliquo alio onere. Vn̄ cuꝫ teneat orbē terre ⁊ plenitudinē eꝰ in tali onere nō dicit ſe laborare. ſꝫ de pctōre dicit ꝑ ꝓphetā. Laboraui ſuſtinens. Et alibi dicit:Vos eſtis mihi onus ꝓijciāqꝫ vos ¶ Itēinique in deū agit dū mercedē ſuā ſcꝫ aīaꝫꝓ qua triginta annis laborauit. ⁊ vt eaꝫ redimeret vitā ſuā dedit. nō reſtituit Si enīiniquꝰ eſt ille dn̄s qui vnius āni mercedēſuo ſeruo detinet. multo fortiꝰ talis. Ecc̄i.

Qui fraudeꝫ facit mercen̄. et qui effunditſanguinē ⁊cͣ Felix eſt ille qui poteſt dicere.modo tibi creatori reddo aīam meā. Iteꝫinique agit in deū dum mādata ipſius adque explenda creatꝰ fuit non facit. Iniquienī ſerui illi a dn̄is ſuis iudicant̉ qui oppoſita mandatis ipſoꝝ faciūt. Itē in euangelio dicit̉ Seruus qui ſcit voluntatem dn̄iſui ⁊ non facit vapulabit plagis ⁊cͣ. ¶ Itēin angelū inique agit etiā tripliciter. De qͣrequire in ſermone. Exibunt angeli ¶ Itēinique agit in ſeipſum dū ſe potiꝰ vult habere malū qͣꝫ bonū. vult eſſe potiꝰ in ſtatulatronis qͣꝫ in ſtatu regis. nihil habentē qͣꝫomniū bonorū ꝑticipe. Ꝙ potius velit ſehabere malū qͣꝫ bonuꝫ. oſtendit̉. quia ipſenullis āmonitionibꝰ vult deſerere maluꝫet bonū acquirere. in quo ſeipſum viliorehabet omnibus alijs rebus ſuis. Omnesenī res ſuas vult bonas habere potius qͣꝫmalas. De talibus dicit Auguſtinꝰ. Bona vis habere ⁊ malus vis eſſe. Talis etiāpotius vult eſſe in ſtatu latronis qͣꝫ regis.quia qui eſt in ſtatu mortalis pctī. ad modum latronis adiudicādus eſt patibulo īferni. Qui vero in ſtatu bono eſt vnctꝰ adregē eternū Itē talis nihil habet īmo nihileſt. Iuxta illud apl̓i. Si nō habuero charitatem nihil ſum. Sed in ſtatu gratie ē omnium bonoꝝ eccīe ꝑticeps Iuxta illud p̄s.Particeps ego ſum omniū timentiuꝫ te.¶ In ꝓximū etiā inique agit ꝑdurans inpctō tripl̓r. ¶ Primo qꝛ corrumpit eumſuo exemplo malo. Un̄ Matth̓. Si quiſpeccauerit in te. In me peccat qꝛ ſciēte meſolo peccat. q̇a me ſuo exēplo malo corrupit. Exēplū in ꝓmptuario ca. ij. FF. ¶ Itētalis peccat in ꝓximū. qꝛ debito auxilio eūdefraudat. cū deberet eū iuuare ī pugna?diabolū. ip̄e potiꝰ nocet ei. Diabolꝰ ei potens efficit̉ hoīs vicio. Sic̄ dicit glo. ſuꝑ illud p̄s. Bn̄dicite angl̓i do. poten. virtu. ⁊cͣ.Magna ergo iniq̇tas ſociū ſuū ī bello deſerere ⁊ ad ꝑtē inimicoꝝ ſe v̓tere. Ecc̄i. iiij.Meliꝰ ē duos eē ſimul qͣꝫ vnū. habēt eniꝫemolimētū ſue ſocietatis Si vnꝰ ceciderit