¶ De penitentia
eterne mortiſ ꝑductione. ſit miſerabilis exdei ⁊ ſui offenſione. ſalubri āmonitiōi acqͣeſcens. derelīquat impiꝰ viā ſuā. ⁊ vir ini.cogi. ſuas ¶ L ¶ Et qꝛ peccatori nō ſuffic̄malū deſerere niſi ⁊ bonū aggrediat̉. ideomox ſubdit ꝓpheta. Et reuertat̉ ad dn̄m ⁊ad deū noſtꝝ. ⁊ hoc vt dixi fit peccatori vtilis exhortatio. Vtilis enī eſt exhortatio vage mulieri vt reuertat̉ ad maritū gratum.erranti oui ad paſtore piuꝫ. famelico filioad benignū prem. ſeruo ꝓfugo ad clementeꝫ dn̄m ¶ Reuertat̉ ergo impiꝰ ⁊ iniquꝰvtili exhortationi acq̇eſcens. ad dn̄m tāqꝫvaga mulier ad maritū. vt gratāter ab eoſuſcipiat̉. Tu aūt inq̇t dn̄s ꝑ hieremiā fornicata es cū amatoribꝰ multiſ. o aīma peccatrix. tn̄ reuertere ad me ⁊ ego ſuſcipiā te¶ Itē reuertat̉ ad dn̄m tanqͣꝫ ouis errāsad paſtorē piū. vt pij paſtoris humero adouile reportet̉. Et ſit de illis ouibꝰ de qͥbuſdicit pe. Eratis quaſi oues errātes. ſed cōuerſi eſtis ad paſtorē ⁊ ep̄m animaruꝫ veſtrarū. ¶ Itē reuertat̉ ad dn̄m tāqꝫ famelicus filiꝰ ad patrē benignū. vt cōuiuio vituli ſaginati ſatiet̉. vt dicat filiꝰ ꝓdigus inſe reuerſus. Ego hic .i. in ſtatu peccati. fame ꝑeo. ſurgā ⁊ ibo ad patrē meū. Qui dicit in matth̓. Venite ad me ⁊ ego reficiamvos ¶ Itē reuertat̉ tanqͣꝫ ꝓfugus ſeruusad dn̄m clementē vt ip̄i miſereat̉. Vn̄ h̓ dicit ꝓpheta. Reuertat ad dn̄m et miſerebit̉eiuſ. Reuertat̉ ergo ad dn̄m. ſed nō ea viaqua receſſit .ſ. peccati que lata ē viā ducesad mortē. ſed ꝑ aliā .ſ. penitētie que eſt artavia ducēs ad vitā Hec eſt via cōpēdij quaachymaas .i. portas onꝰ pn̄īe citiſſime peruenit ad verū dauid .i. chriſtū. Exemplū eihabemꝰ in latrone q̇ hora illa qua penituit audire meruit. Hodie mecū eris ī paradiſo. Et qͥa magnus eſt dn̄s quē offendit.vt poſſit eū placare ꝑ p̄dictā viam reuertatur ad eū in ieiunio ⁊ fletu ⁊ plāctu. Tl̓ibꝰenī ſolēt ẜui ꝓfugi de magnis offenſis placare dn̄os ſuos. Hec etiā tria mater eccīahodie repn̄tat. Nam hodie ieiuniū incho
nere caput aſpergit. Reuertat̉ ergo impius ⁊ iniquꝰ ꝑ viā pnīe ad dn̄m in ieiunio⁊ fletu ⁊ planctu. In ieiunio vt ꝓ ꝯcupiſcētia carnis ſatiſfaciat. Itē reuertat̉ ad dn̄min fletu vt cōcupiſcentiam oculoꝝ defleatItē reuertat̉ in planctu vt ꝓ ſuꝑbia vite ſatiſfaciat In hoc aūt ꝙ ꝓpheta addit. ad deum noſtrū. oſtendit ꝙ ſaluator noſter adplacationē ſuā plus reqͥrit qͣꝫ p̄dicta. Illaenī ſufficiūt ſeculari dn̄o ſed non deo. Secularis enī dn̄s de corde ſerui ſe nō intromittit. illud enī eſt de foro ſoliꝰ dei. Scrutans ei corda ⁊ renes deꝰ. Quia ergo maxime deū in corde offendimus. nihil valetextra ſatiſfacere niſi intus ſatiſfiat. Undeiohel poſtqͣꝫ d̓ exteriori ſatiſfactiōe que ꝑtinet ad dn̄m ſuaſerat addidit de interiori q̄ꝑtinet ad deū cuꝫ dixit: Scindite corda veſtra. q. d. Reuertat̉ impius ⁊ iniquus addn̄m in ieiunio et fletu et planctu. et ad deum noſtrū ſcindendo cor ſuū vt iram dn̄ipoſſit placare. Dicat cum beato Bern̄. exſciſſione cordis loquēs. Exite exite lachryme. aperiantur cataracte miſeri capitis eterumpāt fontes aquaꝝ ſi forte ſufficiāt abluere maculas peccatoꝝ quibꝰ irā merui.M ¶ Sed ne forte peccator de veniadeſperaret. ſequit̉ ꝓphete dulciſ promiſſiocum dicit: Et miſerebit̉ eius .ſ. omnē offenſam ſeruo dimittendo. quoniā multuſ eſtad ignoſcendū. Vnde Auguſtinꝰ. Quidpenitenti non ignoſcit̉ cū effuſus ſanguischriſti noſcitur Et ponit exemplū d̓dauidQui cū adulteriū ⁊ homīcidiū ꝑpetraſſetet dixiſſet: peccaui. ſtatim remiſſum eſt eiVnde dicit: Obreue verbū peccaui. o treſillabe que portas aperiunt paradiſi. Dixit dauid peccaui. et nathan miſſus a dn̄oſtatim ſubintulit. Tranſlatū eſt peccatuꝫtuū. Miſerator enī et miſericors dominꝰpati. et ml̓. mi. Exemplū in promptuariocapl̓o. ix. B. Reuertētes ergo ad ipſum rogemꝰ vt noſtri miſereatur et dimiſſis peccatis noſtris ꝑducat nos in vitam eternāAmen.