¶ Dominica infra octauas
miſericordiā dei ꝑ quā monet ad miẜicordiā nob̓ replicat. Vocat aūt miẜicordiamdei illud bn̄ficiū ꝙ ꝓ ſalutē nr̄ā hō fieri voluit. qꝛ hͦ eſt bn̄ficiū oīm hoīm excedēs merita. Un̄ apl̓s. Nō ex oꝑibꝰ iuſti. q̇ fe. nosſꝫ ẜm ſuā mag. mi. ſal. nos fe. ¶ Itē acq̇eſcēdum eſt ip̄iꝰ ꝯſilio ꝓpter vtilitatē actiōis.ad quā nos monet. Monet ei nos vt vtiliter pn̄iam agamꝰ. cū dic̄ Vt exhibea. cor.ve. ho. vi. ſā. d̓o pla. rōnabile obſeq̇ū veſtꝝ¶ H ¶ In q̇bus ponit ſex q̄ debet eē ī vtili pnīa Debet enī pnīa eē debita. ꝓpria. voluntaria. mūda. recta. ⁊ diſcreta. ¶ Sit ergo pͥmo pnīa debita. quā innuit apl̓us cūdicit. Exhibeatis corꝑa veſtra. n̄ res. Hocenī debitū eſt vt ſicut exhibuimꝰ membranoſtra ẜuire iniqͥtati. ita exhibeamꝰ ea ſeruire iuſticie. vt ſicut ꝑ corpꝰ peccauit ho. ꝑcorpus ſatiſfaciat. Coꝝ. ix. Caſtigo corpuſmeū Qd̓ eſt cōtra multos ſeculares q̇ viuentes in delicijs carnis ⁊ pctīs. credūt ſatiſfacere de rebꝰ ſuis. Similes cayn q̄ resſuas obtulit deo ſeip̄m aūt diabolo. Vnd̓qꝛ indebite fecit d̓r in Gen̄. Ꝙ ad cayn dominꝰ nō reſpexit nec ad munera eiꝰ ¶ Itdebet eē pnīa ꝓpria. nō mutuata. Qd̓ inuit apl̓us cū dicit. Corꝑa veſtra non alienaUn̄ apl̓s. Caſtigo corpꝰ meū ſcꝫ propriū.Qd̓ eſt contra multos q̇ gl̓iant̉ de pnīa ⁊auſteritate alioꝝ ſicut forte filioꝝſuorū inclauſtris ⁊ alioꝝ religioſoꝝ ip̄i in peccatisꝑmanētes. Sil̓es iudeis q̇ gloriabant̉ inpatre abraaꝫ cuiꝰ tn̄ oꝑa mīme faciebantUn̄ dn̄s dicit eis ī ioh̓e. Si filij abrae eſtiſoꝑa abrae facite. Pro qͦ bn̄ dicit apl̓s: Exhibete corꝑa veſtra non aliena. Exēplū inpmptuario ca. j. M ¶ Itē pnīa dꝫ eſſe voluntaria. nō violēta. Qd̓ innuit apl̓us cuꝫdic̄: Hoſtiā viuentē. nō ſemimortuā. Ecc̄ixviij. Viuꝰ ⁊ ſanꝰ ꝯfiteberis. Qd̓ eſt ꝯml̓tos q̄ nolūt pnīam agere niſi ī morte timore mortis coacti. ⁊ tl̓eſ on̄dūt ſe fatuos eſſePrimo qꝛ tūc medico ſpūali on̄dūt infirmitatē aīe cū iā ꝯſiliū nō pn̄t implere. Dūenī infirmi ſunt vel ſenes. impotētes ſuntad agendā pniam Stultꝰ ei eſt q̇ onꝰ pnīe
non vult portare. niſi in infirmitate vel ſenectute quando habet aſinū corporis ſuidebilem Et quomo tunc portabit onꝰ penitentie totiꝰ vite ſue cū vix poſſit ſe tūc baculo ſuſtentare. Et tunc ꝓmittit ſe omniafactuꝝ cum ſciat ſe nihil poſſe. Talis penitentia dicit̉ violenta. quia timore cogēte etideo dn̄o non eſt p̄cioſa Eſt enī velut penitentia latronū. Latrones enī vel fures nōſolent penitere vel cōfiteri niſi quando vident mortē iā parataꝫ. Hanc remouet penitentiā apl̓us cū dicit. Hoſtiā viuentemExemplū in ꝓmptuario ca. ij. F. ¶ Itē debet eſſe penitētiā munda. vt videlicet n̄ immundet̉ aliquo peccato. Qd̓ innuit apl̓scū dicit ſanctā. Sanctꝰ enī idē eſt qͦd mūdus. Qd̓ eſt cōtra multos q̇ ſic penitēt devno vt tn̄ aliud nō dimittāt. Et talis pnīaeſt inutilis. quia veniā nō cōſequit̉. Noneni vult deus curare ꝑtem ſed totū hoīemUn̄ moyſes Dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Vn̄ verſus. Summa dei pietas veniā nō dimidiabit. Aut nihil aūt totū ꝓpiciando dabit.Exemplū in ꝓmptuario ca. ij. Q. ¶ Itempenitētiā debet eſſe recta. id eſt. recta intentione facta ſcꝫ ꝓpter deum nō ꝓpter homines. Pro quo dicit apl̓us: Deo placentē.Multi ei extermināt faciēs ſuas vt videant̉ ab hominibꝰ ieiunātes. Hi ſunt ſil̓esſepulcris foris dealbatiſ. intꝰ aūt pleni ſūtſpurcicia peccatoꝝ. Contra qͣs dic̄ apl̓us:Deo placētē ¶ Itē dꝫ eſſe pnīa diſcreta vtvidelicet nec nimis ī ea acceleres. plꝰ faciendo qͣꝫ poſſis ferre. nec nimis remiſſe faciēdo. Pro qͣ dicit apl̓s. Rationabile obſequiū veſtrū. Vn̄ Leuit̓. xv. dn̄s precepit.Quicq̇d obtuleris ſale cōdiet̉ .ſ. diſcretōis¶ Nos aūt frēs chariſſimi bn̄ficiū ꝯditoris recolētes .ſ. miẜicordiā ip̄iꝰ. cōſilio apl̓iacq̇euimꝰ. Agimꝰ ei pnīam debitā. qꝛ adẜuiendū d̓o corꝑa nr̄a exhibuimus. Itē ꝓpriā. qꝛ nrā oīa mēbra deo exhibuimꝰ. Itēvoluntariā. qꝛ non coacti. infirmitate velſenio ſꝫ bn̄ ſani incepimꝰ. Tria vltima manent in conſilio. vt ſcilicꝫ ſanctam. id ē. mūdam pn̄īam agamus. vt cum nullo vicio