¶ In natiuitate domini
Pparuit benignitas ⁊ humanitas ſal. no. dei⁊cͣ. Thi. iij. ¶ U ¶ In hac epl̓ainnuit̉ ſaluatoris noſtri multiplex gratiaex multiplici effectu ¶ Primo enī apparuit ex gratia benignitas in ip̄ius cōceptiōe.glo. i. larga dei miẜicordia que apparet ī effectu ſuo ꝙ ſcꝫ homo fieri voluit Benignitas enī d̓r quaſi bona igneitas .i. charitas.Illa enī ſola ip̄m fecit ſumere carnem Un̄dic̄ ꝑ hiere. xxxj. In charitate ꝑpetua di. te.ideo attraxi te miſerans. Bern̄. Sūmusomniū infimꝰ fieri voluit. q̇d fecit hoc niſiamor ¶ Itē apparuit ex gratia humanitaſin ip̄ius natiuitate ⁊ circūciſione. Quātūad primū ſcꝫ ꝓpter natiuitateꝫ dicit gloſa.Apparuit humanatus ꝑ carnē in mundoApparuit ⁊ humanitas in circumciſione.quia tūc vere apparuit ꝙ homo verꝰ eratcōtra hereticos Phil̓. iij. Et habitu inuentus vt ho. i. v̓e homo. Baruch. iij. In terriſviſus eſt ⁊ cū ho. cō. Itē apparuit gratiain paſſione ꝓ quo dicit. Ꝙ nō ex oꝑibꝰ iuſticie q̄ fe. nos. ſꝫ ẜm ſu. mi. ſal. nos fecit. Inpaſſione ei oꝑatꝰ eſt ſalutē in medio terre.ſcꝫ in hierl̓m. quā ſalutē petebat dauid dicenſ: Saluū me fac dn̄e in miẜicordia tua¶ Itē apparuit grā in baptiſmo .i. ī baptiſmi ſuſceptōe et ꝯſecratiōe. ꝓ quo dic̄ Perlauacrū regeneratōis et renouatiōis. glo.id eſt. ꝑ baptiſmū In qͣ depoſita vetuſtatepcti renouamur ī nouitate vite. ⁊ regeneramur filij dei. Nā ip̄e baptiſmo nō eguitſꝫ ꝑ baptiſmū veterē hoīeꝫ renouas. ſaluator venit ad baptiſmuꝫ. Et nō ſine cā pͥmoponit paſſionē ⁊ pꝰ baptiſmū. qꝛ totā v̓tutē a paſſione traxit baptiſmꝰ. Propt̓ h̓ d̓rRo. v. Quicūqꝫ baptizati eſtis ī morte ipſius baptizati eſtis. ¶ Itē apparuit grā inſpūſſctī miſſiōe. Pro qͣ dic̄. Quē effudit īnos abudē. Iohel̓. ij. Effundā de ſpū meoſuꝑ oēm carnē. Quia tūc repleti ſūt omēſſpūſctō. ¶ Itē apparuit grā in reſurrectōePro q̇ dic̄. Vt iuſtificati grā ip̄ius ⁊cͣ. Re
dic̄ apl̓s Ro. iiij. Et pͥus ponit effuſionemſpūſſctīqͣꝫ reſurrectiōꝫ. vt inuat ꝙ niſi pͥushabeamꝰ ſpūmſctum ꝑ iuſtificatōꝫ reſurgere nō valemꝰ ¶ Ultimo apparuit grā īaſcēſiōe. Pro quo dic̄: Heredes ſimꝰ ẜmſpem vite eterne Illis ei patribus qͣs tūc ſecū duxit. qꝛ captiuā duxit captiuitatem. dedit nō in ſpe ſꝫ ī re hereditatē vite et̓ne Un̄ſequit̉ ibi Ꝙ dedit dona hominibꝰ. Sednob̓ dedit in ſpe ꝓ tāto dic̄ heredes ſimusẜm ſpeꝫ. tūc aūt dabit ī re. Qn̄ dicet. Venite bn̄dicti pa. mei ꝑci. regnū. Qd̓ qͦtidie deſideramꝰ dicētes. Adueniat regtu. De qͦregno ſi placeat loq̄ reqͥre in dn̄ica ī ẜmōePrimū q̄rite regnū dei.¶ De euāgelio ¶ Sermo. XVIII.Erbū caro factūeſt ⁊ habitauit ī nob̓. In his v̓biseuāgeliū duo inuit. videlicet ſaluatoris noſtri īcarnatiōeꝫ. Et īcarnati cuꝫhoībꝰ ꝯuerſatōꝫ. Primū ꝯtigit ī ꝯceptōeQuia tūc v̓bū caro factū ē. Scd̓um ī natiuitate. qꝛ tūc habitauit ī nob̓ ꝑ ꝯuerſatōeꝫ¶ A ¶ Circa pͥmū .ſ. circa īcarnatōeꝫ triaponūt̉. videlicꝫ ꝑſona cū dic̄ v̓bū. Et vnitaeiꝰ nat̉a cū dic̄ caro. Et vnionis forma cūdic̄. factū ē. Et certe ponit̉ ꝑſona cū comendatōe. Nat̉a cū exp̄ſſiōe. Forma cū ammiratiōe ¶ Cōmēdat̉ āt ꝑſona ſiue v̓bū īcarnatu tripl̓r. Videlicꝫ qꝛ ſubſiſtēs et̓nītate.Un̄ In p̓nci. erat v̓. Itē qꝛ ꝑfectum deitateQuia deꝰ erat v̓bū. Itē qꝛ oꝑatiuū ptāte.Quia oīa ꝑ ip̄ꝫ fctā ſūt. Nō ergo nob̓ euāgeliū alid̓ on̄dit qͣꝫ ꝙ ab eternitate mortalitas. a diuīa maieſtate huilitas. ⁊ a v̓tute īfirmitas ſuſcipit̉ cū dic̄: Verbū caro factūeſt ¶ Expͥmit̉ āt nat̉a vnita cum dic̄ CaroNō .n. dic̄ hō ſꝫ v̓bū caro factū ē. Et hͦ ꝓpt̓triplicē exp̄ſſiōꝫ ¶ Prīo vt on̄derꝫ verā carne chriſtū aſſūpſiſſe ꝯhereticos q̇ hͦ negātUn̄ de q̇ magͥ dubitat̉ magͦ exp̄ſſit. Sicutetiā fec̄ apl̓s rō. jͣ. di. Qui factꝰ ē ẜm carneꝫex ſemīe dauid. ¶ Scd̓o carnē dicit vt nature vnite expͥmeret cōdicionē ⁊ ꝓprietatēAſſumpſit enī nō tantū carnē. ſꝫ et carnis